الاسسترانت برای سرطان پستان دارای جهش ESR1 تأیید FDA گرفت
در این مقاله
برای سرطان پستان هورمون‌مثبت و HER2 منفی، دارای ESR1 جهش‌یافته و بیماری پیشرفته یا سرطان پستان متاستاتیک که پس از دست‌کم یک خط هورمون‌درمانی پیشرفت کرده است، داروی elacestrant (Orserdu، Stemline Therapeutics) در زنان پس از یائسگی و مردان بزرگسال در 27 ژانویه 2023 تأیید FDA، سازمان غذا و داروی آمریکا، را گرفت.
الاسسترانت دارویی از رده SERD، تخریب‌کننده انتخابی گیرنده استروژن، است که به‌شکل قرص خوراکی مصرف می‌شود. این نخستین تأیید FDA برای یک SERD خوراکی است. داروی دیگر این رده که زیاد استفاده می‌کنیم، فولوسترانت (Faslodex)، به‌صورت تزریق عضلانی در ناحیه باسن تجویز می‌شود.
FDA همچنین آزمایش Guardant360 CDx را برای شناسایی جهش ESR1 در بیماران سرطان پستان تأیید کرد. به این ترتیب، برای نخستین بار، ESR1 هدف درمانی قرار گرفت که تأیید FDA دارد.
جهش ESR1 چیست؟
ESR1 ژنی است که گیرنده استروژن را کد می‌کند. در سرطان متاستاتیک پستان گیرنده هورمونی مثبت، در پی هورمون‌درمانی اغلب در ژن ESR1 تغییراتی به‌شکل جهش ایجاد می‌شود. ESR1 بیشتر در سرطان‌های پستانی جهش می‌یابد که هنگام مصرف مهارکننده آروماتاز پیشرفت کرده‌اند.
تأیید FDA بر پایه مطالعه EMERALD
الاسسترانت بر پایه مطالعه EMERALD تأیید شد که حدود نیمی از بیماران آن جهش ESR1 داشتند. این مطالعه فاز 3 شامل 478 زن پس از یائسگی و مرد با سرطان پستان پیشرفته یا متاستاتیک هورمون‌مثبت و HER2 منفی بود.
ESR1 از نظر وضعیت جهش با DNA توموری در گردش خون (ctDNA) بررسی شد و فقط جهش‌های میس‌سنس در بخش اتصال لیگاند ژن ESR1 ، یعنی جهش‌های بدمعنا، در نظر گرفته شدند.
بیماران پیش‌تر یک یا دو خط هورمون‌درمانی، از جمله یک مهارکننده CDK4/6 گرفته بودند. ممکن بود یک خط شیمی‌درمانی قبلی برای بیماری پیشرفته یا متاستاتیک نیز داشته باشند.
شرکت‌کنندگان به نسبت 1:1 تخصیص تصادفی یافتند: 239 نفر در بازوی آزمایشی، روزانه یک بار 345 mg الاسسترانت خوراکی و 239 نفر در بازوی کنترل، هورمون‌درمانی انتخابی پژوهشگر شامل فولوسترانت یا مهارکننده آروماتاز گرفتند.
نتایج
از بیماران، 62% پیش‌تر 1 خط هورمون‌درمانی گرفته بودند. همه قبلاً مهارکننده CDK4/6 دریافت کرده بودند، 24% فولوسترانت و 25% شیمی‌درمانی قبلی داشتند.
- ESR1 در 228 بیمار جهش‌یافته بود، یعنی 48%. در این گروه، میانه بقای بدون پیشرفت با الاسسترانت 3,8 ماه در برابر 1,9 ماه در بازوی فولوسترانت یا مهارکننده آروماتاز بود؛ نسبت مخاطره 0,55؛ P = 0,0005.
پژوهشگران در بیماران بدون جهش، تفاوت معنادار آماری در بقای بدون پیشرفت میان دو بازوی درمان مشاهده نکردند.
نکته مهم: امروزه هورمون‌درمانی اغلب به‌تنهایی استفاده نمی‌شود، اما هدف این مطالعه تعیین بهترین ترکیب نبود، بلکه «مقایسه هورمون‌درمانی تازه با درمان‌های هورمونی موجود» بود. مؤثرتر بودن الاسسترانت از فولوسترانت و دیگر مهارکننده‌های آروماتاز در این مطالعه نشان می‌دهد در کارآزمایی‌های آینده، احتمالاً در خطوط زودتر و همراه یک مهارکننده CDK4/6 استفاده خواهد شد.
پایش چربی خون لازم است
شایع‌ترین مواردی که با الاسسترانت در 10% یا بیشتر از بیماران رخ داد، یعنی عوارض ، شامل درد اسکلتی‌عضلانی، تهوع، افزایش کلسترول، افزایش AST، افزایش تری‌گلیسرید، خستگی، کاهش هموگلوبین، استفراغ، افزایش ALT، کاهش سدیم، افزایش کراتینین، کاهش اشتها، اسهال، سردرد، یبوست، درد شکم، گرگرفتگی و سوءهاضمه یا احساس ناراحتی معده بود.
برچسب دارو هشدار می‌دهد الاسسترانت ممکن است چربی خون را به‌شکل «افزایش کلسترول و افزایش تری‌گلیسرید» بالا ببرد. نمای چربی خون باید پیش از آغاز درمان و سپس به‌طور منظم پایش شود.
مقدار توصیه‌شده الاسسترانت یا دوز آن یک قرص خوراکی 345 mg یک بار در روز همراه غذاست؛ تا پیشرفت بیماری یا عارضه تحمل‌ناپذیر.
الاسسترانت چگونه اثر می‌کند؟
الاسسترانت داروی مهار هورمونی از رده SERD (Selective Estrogen Receptor Degrader) است که به گیرنده استروژن متصل می‌شود و تخریب آن را هدف می‌گیرد. این کار فرایندهای سلولی تحت کنترل گیرنده استروژن را کاهش می‌دهد و از این راه مهار رشد و گسترش سلول سرطانی را هدف دارد.
الاسسترانت نسبت به فولوسترانت مزیت مصرف خوراکی و مهار قوی‌تر گیرنده استروژن را دارد. همچنین آسان‌تر از سد خونی‌مغزی می‌گذرد و این احتمال را مطرح می‌کند که برای بیماران سرطان پستان با متاستاز مغزی گزینه مناسبی باشد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.