آیا مبتلایان یا افراد مشکوک به COVID-19 می‌توانند داروهای مسکن (ضدالتهاب غیراستروئیدی) مصرف کنند؟

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAİİ) یکی از پرمصرف‌ترین گروه‌های دارویی هستند. این گروه با گستره‌ای وسیع، اساساً برای خاصیت ضددرد و تب‌بری مصرف می‌شود. مؤسسه ملی سلامت و تعالی بالینی انگلستان در راهنمای بالینی منتشرشده، علائم COVID-19 و درمان تب، مصرف پاراستامول (با نام آشنای پارول) را به‌جای NSAİİ توصیه کرده است. بااین‌حال بحث علمی درباره این موضوع ادامه دارد.

COVID 19 و مسکن‌ها

یادداشت: داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا به بیان دیگر، داروهای مهارکننده التهاب با ساختاری غیراستروئیدی، به‌اختصار NSAİİ، ضددرد، تب‌بر و کاهنده التهاب هستند. اصطلاح «غیراستروئیدی» برای تمایز این داروها از استروئیدها به کار می‌رود. NSAİİ مسکن‌های غیرمخدر هستند. شناخته‌شده‌ترین اعضای این گروه آسپرین, ایبوپروفن, ناپروکسن و دیکلوفناکهستند. پارول, ورمیدون, مینوسِت نام‌های تجاری پاراستامول (استامینوفن) هستند؛ این دارو چون اثر ضدالتهابی بسیار کمی دارد در شمار NSAİİ قرار نمی‌گیرد.

درباره مصرف این داروها در بیماری‌های حاد، از جمله COVID-19، ویروسی نگرانی‌هایی مطرح شده است. با توجه به پنج ویژگی بیماری COVID-19، بحث‌های مربوط به این داروها را بررسی کنیم و بحث را به داروهای دیگر مؤثر بر دستگاه ایمنی نیز گسترش دهیم؛ مانند داروهای بیماری‌های قلبی‌عروقی و داروهای ضددیابت (داروهای بیماری قند).

• بروز بیماری با شدت متفاوت در هر فرد؛ حتی درون گروه‌های سنی یکسان تفاوت‌های جدی وجود دارد،
• تفاوت غیرمعمول و بسیار زیاد شدت بیماری میان گروه‌های سنی مختلف،
• بیشتربودن میزان ابتلا به COVID-19 و مرگ‌ومیر ناشی از آن در مردان در مقایسه با زنان در بیشتر کشورها،
• مرگ‌ومیر زیاد در بیماران دارای بیماری قلبی‌عروقی، پرفشاری خون و دیابت نوع 2،
• تأخیر بروز نشانه‌های بیماری شدید تا 3 هفته پس از نخستین علائم.

نکته شگفت‌انگیز این است که میزان مرگ در افراد دارای بیماری قلبی‌عروقی و دیابت نوع 2 مشابه افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (KOAH) است که تصور می‌شود بیشتر در معرض خطر باشند.

برای مشاهده محتوای خارجی، تنظیمات را مدیریت کنید

برای مشاهده محتوای خارجی، تنظیمات را مدیریت کنید

آیا فرضیه‌ای مشترک می‌تواند این مشاهدات را به هم پیوند دهد؟ آیا رابطه میان عملکردهای ایمنی و تکثیر ویروس (تولید نسخه‌های بیشتر از خود) می‌تواند آن‌ها را توضیح دهد؟ دستگاه ایمنی آیا به داروهای تنظیم‌کننده یا تغییردهنده آن توجه کافی می‌شود؟

شمار بسیار کمی از متخصصان معتقدند تا انجام پژوهش‌های بیشتر، در موارد مشکوک به COVID-19 باید از مصرف NSAİİ پرهیز کرد. آنان اشاره می‌کنند که این داروها ممکن است فراخوانی برخی سلول‌های ایمنی (سلول‌های پلی‌مورفونوکلئر) را آهسته کنند و روند فروکش‌کردن التهاب / واکنش التهابی را به تأخیر بیندازند. در واقع این استدلال باید درباره بسیاری از داروهای دیگر نیز بررسی شود. آیا بعضی داروها بسیج دستگاه ایمنی را آهسته می‌کنند و باعث تکثیر سریع‌تر ویروس می‌شوند؟

بسیاری از داروها، از جمله داروهای بیماری‌های قلبی‌عروقی و ضددیابت (داروهای بیماری قند)، بر دستگاه ایمنی به‌شکلی پیچیده اثر می‌گذارند. آسپرین, متفورمین و استاتین‌ها (کاهنده‌های کلسترول) معمولاً افزون بر آثار دیگر، با کاهش فرایندهای التهابی آثار مثبت خود را نشان می‌دهند. میزان مصرف این گروه‌های دارویی در افراد بالاتر از 40 سال بسیار زیاد است. می‌دانیم بیماری‌های قلبی‌عروقی در مردان شایع‌تر است و به همین دلیل مردان بیشتر به مصرف داروهای این بیماری‌ها گرایش دارند. بنابراین لازم است این داروهای مؤثر بر دستگاه ایمنی نیز در پژوهش‌های آینده به‌تفصیل بررسی شوند.

فراتر از استدلال‌ها، شواهد علمی چه می‌گویند؟

مرور نظام‌مند مطالعات انجام‌شده تا امروز نشان می‌دهد که مصرف این نوع داروها در بیماران COVID-19، از نظر علمی آثار منفی اثبات‌شده‌ای ندارد. در یک مرور جامع بر 73 مطالعه درباره بیماری‌های حاد ویروسی، شواهدی دال بر آثار زیان‌بار مصرف این داروها یافت نشد (یادداشت: مطالعات درباره بیماری‌های حاد ویروسی بودند و روی بیماران COVID-19 انجام نشده بودند). همچنین شواهدی وجود دارد که تفاوت معنی‌داری میان پاراستامول و ایبوپروفن (نوعی NSAİİ) وجود ندارد.

نتیجه

اخیراً انجمن‌های تخصصی پزشکی بین‌المللی متعددی نیز هشدار داده‌اند هیچ بیماری بدون پرسش از پزشک داروهای خود را قطع یا عوض نکند. در نتیجه، هیچ بیمار نباید بر پایه این استدلال‌های فاقد مبنای علمی اثبات‌شده، بدون مشورت پزشک درمان فعلی خود را تغییر دهد. شواهد علمی تأییدکننده نگرانی‌های مربوط به NSAİİ در COVID-19 وجود ندارد.

همه نوشته‌های ما درباره کروناویروس