دورانی تازه در درمان سرطان ریه سلول‌کوچک با ایفیناتاماب دروکستکان
در این مقاله
سرطان ریه سلول‌کوچک (KHAK) زیرگروهی تهاجمی و مقاوم به درمان از سرطان‌های ریه است. این سرطان گرایش به پیشرفت سریع دارد و با وجود پاسخ خوب به درمان‌های اولیه، اغلب مقاومت درمانی پیدا می‌کند، عود می‌کند و پیشرفت می‌کند. در 10 سال گذشته، با وجود ورود داروهای هدفمند گوناگون و ایمنی‌درمانی‌ها برای بسیاری از زیرگروه‌های سرطان ریه، تنها شمار اندکی درمان جدید برای سرطان ریه سلول‌کوچک تأیید شده‌اند؛ آن هم افزودن ایمنی‌درمانی به شیمی‌درمانی سیستمیک خط نخست بوده است. این وضعیت دشوار، جست‌وجوی درمان‌های مؤثرتر را ضروری می‌کند. در همین زمینه، کونژوگه‌های آنتی‌بادی‌ـ‌دارو برجسته می‌شوند.
کونژوگه‌های آنتی‌بادی‌ـ‌دارو (Antibody-Drug Conjugate= ADC)، داروهایی بسیار اختصاصی و قوی در درمان سرطان هستند. این فناوری که مهم‌ترین پیشرفت سال‌های اخیر انکولوژی را نمایندگی می‌کند، آنتی‌بادی‌های طراحی‌شده برای هدف‌گرفتن سلول‌های سرطانی را با مولکول‌های شیمی‌درمانی قدرتمندی ترکیب می‌کند که می‌توانند این سلول‌ها را بکشند. این رویکرد، توانایی آنتی‌بادی‌ها در شناسایی آنتی‌ژن‌های اختصاصی سلول سرطانی را با اثربخشی داروهای قوی ضدسرطان در هم می‌آمیزد.
بازیگری تازه در صحنه
کونژوگه آنتی‌بادی‌ـ‌داروی ایفیناتاماب دروکستکان در بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول‌کوچک که قبلاً درمان‌های متعددی دریافت کرده‌اند، «اثربخشی قوی و پایدار» نشان داده است. این عامل ضدسرطان که شرکت زیست‌فناوری ژاپنی Daiichi Sankyo توسعه داده، تاکنون برای درمان هیچ سرطانی تأییدیه FDA، سازمان غذا و داروی آمریکا، را دریافت نکرده است. بااین‌حال، برای درمان سرطان‌های گوناگون، به‌ویژه KHAK، در مطالعات بالینی انسانی آزمایش می‌شود.
هدف، یک ویژگی متمایز سلول‌های سرطانی است
پروتئین B7 همولوگ 3 (B7-H3) یک تنظیم‌کننده ایمنی در غشای سلول است که در بسیاری از انواع تومور، از جمله KHAK، بیش‌ازحد بیان می‌شود. دیده شده است که در حدود دوسوم بیماران KHAK، بیان B7-H3 در سطح متوسط تا بالا وجود دارد و این وضعیت با پیشرفت بیماری و بقای کمتر مرتبط است. ایفیناتاماب دروکستکان (I-DXd) یک کونژوگه جدید آنتی‌بادی‌ـ‌داروی هدف‌گیرنده B7-H3 است که از فناوری دروکستکان با اعتبارسنجی بالینی استفاده می‌کند. این ترکیب شامل یک آنتی‌بادی متصل‌شونده به B7-H3 و یک داروی شیمی‌درمانی قوی مهارکننده توپوایزومراز I است و می‌تواند ضمن افزایش مرگ انتخابی سلول توموری، مواجهه سیستمیک با محموله دارویی را کاهش دهد.
مطالعه ارائه‌شده در کنفرانس جهانی سرطان ریه 2023
این یافته‌ها به‌عنوان یک تحلیل فرعی از مطالعه DS7300-A-J101، در کنفرانس جهانی سرطان ریه 2023 توسط دکتر Melissa L. Johnson ارائه شدند.
دکتر Johnson و همکارانش مطالعه فاز I/II با نام DS7300-A-J101 را با I-DXd در 205 بیمار مبتلا به تومورهای جامد پیشرفته با منشأ بافت و عضو، که قبلاً چندین خط درمان دریافت کرده بودند، انجام دادند.
دکتر Johnson در کنفرانس، نتایج زیرگروه KHAK از بخش 1 مطالعه را ارائه کرد. تحلیل شامل 22 بیمار KHAK بود که بر اساس بیان B7-H3 انتخاب نشده و I-DXd را با دوزهای 4,8 تا 16 mg/kg دریافت کرده بودند. تحلیل اثربخشی در پیگیری با میانه 11,7 ماه، شامل 21 بیمار دریافت‌کننده ≥ 6,4 mg/kg بود. این 22 بیمار قبلاً میانه دو خط درمان، عمدتاً شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین و ایمنی‌درمانی، دریافت کرده بودند.
یافته‌های مهم
- در 52.4% بیماران پاسخ عینی تأییدشده به دست آمد و در 4.8% آن‌ها پاسخ کامل دیده شد.
- میانه بقای بدون پیشرفت بیماری 5,8 ماه و میانه بقای کلی 12,2 ماه بود.
گزارش شد که دو بیمار همچنان تحت درمان بودند.
هر 17 بیماری که برای تحلیل بیان B7-H3 قابل‌ارزیابی بودند، بیان متوسط تا بالا نشان دادند. پژوهشگران گزارش کردند که هیچ روندی میان سطح B7-H3 و بهترین پاسخ کلی، بقای بدون پیشرفت بیماری یا بقای کلی مشاهده نکردند.
I-DXd سمیت قابل‌تحمل و قابل‌کنترل داشت. در 36.4% بیماران عوارض مرتبط با درمان درجه 3 یا بالاتر دیده شد و یک مرگ با درمان مرتبط دانسته شد. پنج بیمار به‌دلیل عوارض ناشی از درمان، آن را متوقف کردند؛ این موارد شامل یک مورد از هرکدامِ بیماری بینابینی ریه، ذات‌الریه، نارسایی قلبی، آمبولی و ذات‌الریه COVID-19 بود. تهوع شایع‌ترین عارضه ناشی از درمان بود... در مراحل اولیه مطالعه، پیش‌درمانی پیشگیرانه برای تهوع و استفراغ مجاز نبود، اما اکنون در تمام مطالعات I-DXd پیشگیری با داروهای ضدتهوع انجام می‌شود.
در حال حاضر، کارآزمایی بالینی فاز II با I-DXd برای درمان خط دوم یا سوم بیماران مبتلا به KHAK پیشرفته ادامه دارد.
تفسیر
پیش‌تر نیز اهداف کونژوگه‌های آنتی‌بادی‌ـ‌دارو در KHAK، یعنی DLL3، CD56 و TROP-2، آزمایش شده بودند، اما اثربخشی آن‌ها به‌اندازه I-DXd هدف‌گیرنده B7-H3 معنی‌دار نبود و عوارض بیشتری نشان داده بودند.
اما در این مطالعه، نتایج اولیه یک تحلیل زیرگروهی با ایفیناتاماب دروکستکان (I-DXd)، کونژوگه آنتی‌بادی‌ـ‌دارو علیه B7-H3 را دیدیم؛ هدفی جدید و جالب که در KHAK و چند تومور جامد دیگر بیش‌ازحد بیان می‌شود. با وجود شمار اندک بیماران و مقدماتی‌بودن داده‌ها، در بیش از نیمی از بیماران پاسخ عینی و مهم‌تر از آن، پاسخ‌های پایدار دیده شد.
باید توجه داشت که این گروه از بیماران KHAK مقاوم، قبلاً به‌شدت تحت درمان قرار گرفته بودند؛ بنابراین میانه بقای بدون پیشرفت بیماری 5,6 ماه و میانه بقای کلی بیش از یک سال، بسیار امیدبخش است.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.