دیسیتامب ودوتین و توریپالیمب در سرطان مثانهٔ HER2 مثبت با تهاجم عضلانی

در درمان سرطان مثانهٔ HER2 مثبت با تهاجم به لایهٔ عضلانی، ترکیب دیسیتامب ودوتین با داروی پیرامون‌جراحی توریپالیمب پیشرفتی مهم محسوب می‌شود. مطالعه‌ای فاز 2، ارائه‌شده در سمپوزیوم سرطان‌های ادراری‌تناسلی ASCO در سال 2025، اثربخشی این درمان ترکیبی را نشان داد.

HER2 مثبت در سرطان مثانه

بر اساس مقالهٔ منتشرشده در 27 ژانویهٔ 2025 در Biol Proced Online ، در بیماران سرطان مثانهٔ مهاجم به عضله (MIBC)، میزان HER2 مثبت، 57.6% بود (IHK 2+ یا 3+). در این مطالعه از 217 بیمار، 125 نفر HER2 مثبت بودند.

HER2 مثبت در سرطان مثانه یعنی گیرندهٔ HER2 در سطح سلول‌های سرطانی فراوان است و به رشد و گسترش آن‌ها کمک می‌کند. HER2 (Human Epidermal Growth Factor Receptor 2)، پروتئینی است که معمولاً رشد و تقسیم سلول را تنظیم می‌کند، اما بیان بیش‌ازحدش در سرطان ممکن است به رشد کنترل‌نشده و پیشرفت بیماری منجر شود.

سازوکار اثر دیسیتامب ودوتین چیست؟

دیسیتامب ودوتین یک کونژوگهٔ آنتی‌بادی‌دارو (ADC) با هدف HER2 است. دارو آنتی‌بادی اختصاصی پروتئین HER2 را دارد که در سطح سلول‌های سرطانی بیش‌ازحد بیان می‌شود. پس از اتصال آنتی‌بادی به گیرندهٔ HER2، دارو وارد سلول و عامل سیتوتوکسیک یا شیمی‌درمانیِ متصل به آنتی‌بادی آزاد می‌شود. این ماده با هدف گرفتن شبکهٔ میکروتوبولی، تقسیم سلول را مهار می‌کند و به مرگ سلول سرطانی می‌انجامد.

سازوکار اثر توریپالیمب چیست؟

توریپالیمب یک مهارکنندهٔ ایست بازرسی ایمنی و آنتی‌بادی مونوکلونال متصل‌شونده به گیرندهٔ PD-1 (Programmed Death-1) است. PD-1 توان پاسخ دستگاه ایمنی، به‌ویژه سلول‌های T، را به سلول‌های غیرطبیعی مانند سرطان مهار می‌کند. توریپالیمب با اتصال به PD-1، این مهار را برمی‌دارد و به سلول‌های T امکان حمله به سرطان می‌دهد. 

جزئیات تازهٔ مطالعهٔ RC48-C017

مطالعهٔ انجام‌شده در چین، بیماران سرطان مثانهٔ مهاجم به عضله (MIBC) با HER2 مثبت (IHK 2+ و 3+) را در بر گرفت که مناسب سیستکتومی رادیکال و برداشت غدد لنفاوی لگنی بودند.

بیماران پیش از جراحی، طی 6 چرخه هر دو هفته یک بار، دیسیتامب ودوتین 2 mg/kg و توریپالیمب 3 mg/kg دریافت کردند. پس از جراحی، توریپالیمب 3 mg/kg تا 20 چرخه تجویز شد.

در 47 بیمار شرکت‌کننده، میانهٔ سن 64 سال (دامنهٔ 30-82) و 72,3% مرد بودند. بیشتر بیماران (76,6%) کارسینوم اوروتلیال خالص داشتند و در 27,7%، PD-L1 مثبت بودن بیماری شناسایی شد.

از 33 بیمار جراحی‌شده، 16 نفر درمان ادجوانت گرفتند و عوارض پس از عمل 45,5% بود. شایع‌ترین عوارض شامل عفونت محل استوما (15,2%) و درد پس از عمل (12,1%) بودند.

میزان پاسخ کامل پاتولوژیک 63,6% و میزان پاسخ پاتولوژیک 75,8% بود.

در بیماران جراحی‌شده، میانهٔ بقای بدون رویداد هنوز به دست نیامده بود؛ بقای بدون رویداد در 12 ماه 92,5% و در 18 ماه 85,9% بود. بقای کلی همین بیماران در 12 ماه، 95,5% گزارش شد.

در بیماران دریافت‌کنندهٔ درمان نئوادجوانت، در همهٔ بیماران، رویدادهای ناخواستهٔ وابسته به درمان ثبت شد و 27,7% عارضهٔ درجهٔ 3 یا شدیدتر داشتند. میزان رویدادهای ناخواستهٔ مرتبط با درمان 97,9% و عوارض مرتبط با درمانِ درجهٔ 3 یا شدیدتر 21,3% بود. شایع‌ترین رویدادها شامل ریزش مو (42,6%)، افزایش آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، ضعف، افزایش تری‌گلیسرید و کاهش وزن بودند.

نتایج نشان می‌دهند ترکیب دیسیتامب ودوتین نئوادجوانت و توریپالیمب پیرامون‌جراحی، در MIBC دارای HER2 مثبت، اثربخشی امیدوارکننده و نمایهٔ ایمنی قابل‌قبولی دارد. این یافته‌ها با ارائهٔ رویکردی تازه و مؤثر برای مدیریت سرطان مثانهٔ مهاجم به عضله، گامی مهم در مقابله با این سرطان دشوار محسوب می‌شوند.