FDA ترکیب سوتوراسیب و پانیتومومب را برای سرطان کولورکتال با جهش KRAS G12C تأیید کرد

در 16 ژانویهٔ 2025، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، برای بیماران بزرگسال دارای جهش KRAS G12C و مبتلا به سرطان متاستاتیک کولورکتال (mCRC) که پیش‌تر شیمی‌درمانی مبتنی بر فلوروپیریمیدین، اگزالی‌پلاتین و ایرینوتکان دریافت کرده بودند، ترکیب سوتوراسیب (Lumakras، Amgen Inc.) و پانیتومومب (Vectibix، Amgen Inc.) را تأیید کرد.

FDA همچنین کیت therascreen KRAS RGQ PCR (QIAGEN GmbH) را تأیید کرد؛ این ابزار تشخیصی همراه به شناسایی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال دارای جهش KRAS G12C کمک می‌کند که ممکن است برای درمان با Lumakras و Vectibix مناسب باشند.

این تحول، برای سرطان‌های کولورکتال با جهش KRAS G12C، دومین تأیید FDA به شمار می‌رود. 

موضوعات مرتبط

• سوتوراسیب پیش‌تر برای سرطان ریهٔ دارای جهش KRAS G12C، در مهٔ 2021 تأیید FDA را گرفته بود. تأیید تازه، دومین تأیید FDA برای این داروست.
• در 21 ژوئن 2024، FDA برای ترکیب آداگراسیب (Krazati؛ Mirati Therapeutics, Inc.) و ستوکسیمب در سرطان کولورکتال با جهش KRAS G12C، تأیید تسریع‌شده صادر کرده بود. 

تأیید FDA بر پایهٔ مطالعهٔ CodeBreaK 300

اثربخشی و ایمنی: اثربخشی در مطالعهٔ تصادفی، باز و کنترل‌شدهٔ CodeBreaK 300 بررسی شد؛ شرکت‌کنندگان مبتلا به mCRC دارای جهش KRAS G12C بودند و پیش‌تر شیمی‌درمانی مبتنی بر فلوروپیریمیدین، اگزالی‌پلاتین و ایرینوتکان دریافت کرده بودند.

جهش‌ها به‌صورت ازپیش‌تعیین‌شده، در نمونه‌های بافت تومور و با استفاده از کیت QIAGEN therascreen KRAS RGQ PCR شناسایی شدند.

در مجموع 160 بیمار به‌طور تصادفی (1:1:1) به دریافت سوتوراسیب خوراکی 960 mg یک بار در روز همراه با پانیتومومب وریدی 6 mg/kg هر 2 هفته، یا مراقبت استاندارد به انتخاب پژوهشگر شامل تری‌فلوریدین/تیپیراسیل یا رگورافنیب اختصاص یافتند.

نتایج

معیار اصلی ارزیابی اثربخشی، بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) بود. دیگر معیارهای اثربخشی شامل بقای کلی، میزان پاسخ کلی و مدت پاسخ بودند.

مطالعه از نظر آماری برای بررسی بقای کلی توان‌سنجی نشده بود.

• میانهٔ PFS در بازوی سوتوراسیب 960 mg/پانیتومومب، 5.6 ماه (95% CI: 4.2, 6.3) و در بازوی درمان استاندارد، 2 ماه (95% CI: 1.9, 3.9) بود؛ نسبت خطر برابر 0.48 [95% CI: 0.3, 0.78] و مقدار p دوطرفه 0.005 بود.
• تحلیل نهایی بقای کلی از نظر آماری معنادار نبود.
• میزان پاسخ عینی در بازوی سوتوراسیب 960 mg/پانیتومومب، 26% (95% CI: 15, 40) و در بازوی درمان استاندارد، 0% (95% CI: 0, 7) بود.
• میانهٔ مدت پاسخ در بازوی سوتوراسیب 960 mg/پانیتومومب، 4.4 ماه بود (دامنه: 1.9+, 6+).
• تحلیل نهایی PFS بازوی سوتوراسیب 240 mg/پانیتومومب در مقایسه با بازوی درمان استاندارد از نظر آماری معنادار نبود.

عوارض جانبی

شایع‌ترین واکنش‌های ناخواستهٔ سوتوراسیب 960 mg/پانیتومومب (20% و بیشتر) شامل بثورات، خشکی پوست، اسهال، زخم دهان، خستگی و درد عضلانی‌اسکلتی بودند.

شایع‌ترین اختلالات آزمایشگاهی درجهٔ 3-4 شامل کاهش منیزیم، کاهش پتاسیم، کاهش کلسیم تصحیح‌شده و افزایش پتاسیم بودند.

دوز

دوز توصیه‌شدهٔ سوتوراسیب، 960 mg خوراکی یک بار در روز است. دوز توصیه‌شدهٔ پانیتومومب، 6 mg/kg به‌صورت انفوزیون وریدی هر 14 روز است و تا پیشرفت بیماری، سمیت غیرقابل‌قبول، یا قطع یا توقف سوتوراسیب ادامه می‌یابد. نخستین دوز سوتوراسیب را پیش از نخستین انفوزیون پانیتومومب تجویز کنید.