مرگ‌های ناشی از سرطان با داروهای هوشمند و ایمنی‌درمانی یک‌سوم کاهش یافت

گزارش انجمن پژوهش سرطان آمریکا(AACR) با عنوان «پیشرفت سرطان 2023» نوآوری‌های اخیر درمان سرطان و چگونگی افزایش امید به زندگی و کیفیت زندگی بیماران را به‌تفصیل بررسی می‌کند.

• در فاصله سال‌های 1991-2020، کاهش 33% در مرگ‌های ناشی از سرطان مشاهده شد.
• این میزان تنها در آمریکا معادل نجات جان 3,3 میلیون نفر است.
• بیشترین کاهش مرگ‌های ناشی از سرطان در سرطان‌های پستان، ریه و پروستات دیده شد.
• مهم‌ترین نقش در این کاهش به درمان‌های هدفمند (داروهای هوشمند) و ایمنی‌درمانی‌ها نسبت داده می‌شود.

عصر درمان هدفمند و ایمنی‌درمانی

پروژه ژنوم انسان و اطلس ژنوم سرطان از مهم‌ترین گام‌های درمان سرطان در عصر ما بودند. به کمک این مطالعات مهم ژنومی، توسعه درمان‌های هدفمند با عوارض کمتر و اثر ضدسرطانی بیشتر شتاب گرفت. ایمنی‌درمانی‌ها نیز جان تازه‌ای به درمان سرطان دادند.

گزارش AACR چند درمان هدفمند تأییدشده از اوایل دهه 2000 توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و سازوکارهای اثر منحصربه‌فرد آن‌ها را برجسته کرد. این درمان‌ها شامل تأیید در 2003 برای gefitinib در 2011، krizotinib و در 2021، sotorasib هستند. همه این درمان‌ها برای سرطان ریه تأیید شده‌اند و این تأییدها از عوامل کاهش مرگ ناشی از سرطان ریه هستند.

کاهش سالانه مرگ ناشی از سرطان ریه از 0.9% در فاصله 1995 تا 2005 به نزدیک 5% در فاصله 2014 تا 2020 رسید.

گزارش همچنین گفت FDA در فاصله 1 اوت 2022 تا 31 ژوئیه 2023، تعداد 14 درمان جدید سرطان را تأیید کرد و کاربرد 12 درمان را به انواع جدید سرطان گسترش داد. این درمان‌ها سازوکارهای اثر پیشرفته‌ای مانند مهارکننده پیام‌رسانی سلولی، کونژوگه پادتن-دارو، پادتن دوویژه و مهارکننده نقاط وارسی ایمنی دارند.

ده سال پیش تنها یک مهارکننده نقاط وارسی ایمنی (ایمنی‌درمانی) وجود داشت. تا 2023، FDA تعداد 11 مهارکننده نقاط وارسی را تأیید کرده است. به جای درمان تنها یک بیماری که ده سال پیش برای آن تأیید شده بود، اکنون آن‌ها را برای درمان 20 بیماری استفاده می‌کنیم.

در فاصله 1 اوت 2022 تا 31 ژوئیه 2023، دو عامل تصویربرداری جدید به نام pafolacianine و flotufolastat فلورین-18 نیز تأیید FDA گرفتند.

چالش‌های ادامه‌دار

البته با وجود همه این پیشرفت‌ها، کار بسیاری باقی مانده است. هنوز برای افراد زیادی موانع ساختاری وجود دارد. گروه‌های بیمارِ کم‌برخوردار از خدمات پزشکی، آشکارا مراقبت پزشکی نامتناسب دریافت می‌کنند. این امر اقلیت‌های نژادی و قومی و همچنین جوامع روستایی را در بر می‌گیرد. مورد اخیر اغلب نادیده می‌ماند، در حالی که مشارکت جوامع روستایی در کارآزمایی‌های بالینی سرطان بسیار اندک است.

به همین ترتیب، انکولوژی دقیق واقعاً نتایج را بهبود داده است، اما باید راه‌هایی برای گسترش آن به بیماری‌های بیشتر بیابیم. برای مثال، سرطان پانکراس و گلیوبلاستوما (تومور تهاجمی مغز) همچنان بقای 5 ساله بسیار پایینی دارند و به پیشرفت‌های جدید نیاز داریم.

با همه این‌ها، آینده پژوهش سرطان بسیار روشن است. دلیلی برای بی‌امیدی نیست. در زمانی با فرصت‌های بی‌سابقه قرار داریم.