نخستین داروی هدفمند هوشمند برای سرطان مجرای صفراوی تأیید FDA گرفت

در بیماران پیش‌تر درمان‌شده دارای مرحله پیشرفته سرطان مجاری صفراوی داخل کبد (کلانژیوکارسینوم)، در گروه دارای تغییر FGFR داروی پمیگاتینیب (Pemazyre) در 17 آوریل 2020 از سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید تسریع‌شده گرفت.

خبری مهم برای انکولوژی

با این پیشرفت، اکنون برای نوعی سرطان که در آن بسیار با دشواری روبه‌رو بودیم، گزینه‌ای تأییدشده توسط FDA و قابل‌اتکا داریم.

کلانژیوکارسینوم سرطان نادری در مجاری صفراوی است؛ لوله‌های باریکی که مایع کمک‌کننده به گوارش، یعنی صفرا، را از کبد به کیسه صفرا و روده باریک می‌برند.

تأیید امروز برای تومورهای موضعی پیشرفته است؛ یعنی سرطان از اندام آغازین فراتر رفته اما هنوز به نقاط دور بدن نرسیده؛ یا متاستاتیک (سلول سرطانی به بخش‌های دیگر بدن رفته) که در ژنی به نام گیرنده عامل رشد فیبروبلاستی 2 (FGFR2)، همجوشی یا بازآرایی دیگری دارند.

هنگام تشخیص، بیشتر بیماران کلانژیوکارسینوم دارای سرطان پیشرفته هستند؛ یعنی دیگر با جراحی درمان‌پذیر نیست. تا امروز درمان تأییدشده FDA برای این بیماران وجود نداشت و ترکیب داروهای شیمی‌درمانی درمان آغازین استاندارد بود. حدود % 9 تا % 14 بیماران همجوشی FGFR2 در تومور دارند. داروی تازه با ماده مؤثر پمیگاتینیب، قرصی است که با مهار FGFR2 مانع رشد و گسترش سلول توموری می‌شود.

تأیید حاصل از کارآزمایی بالینی فاز-II به نام FIGHT-202

تأیید Pemazyre بر مطالعه‌ای از بیماران کلانژیوکارسینوم موضعی پیشرفته یا متاستاتیک و پیش‌تر درمان‌شده با همجوشی یا بازآرایی FGFR2 استوار بود؛ 107 بیمار در FIGHT-202، کارآزمایی بالینی فاز-IIشرکت داشتند. بیماران 14 روز پیاپی روزی یک‌بار Pemazyre گرفتند و سپس 7 روز درمان قطع شد. چرخه‌های 21 روزه تا پیشرفت بیماری یا بروز عارضه تحمل‌ناپذیر ادامه یافت. برای ارزیابی عملکرد دارو، هر هشت هفته تصویربرداری شد. معیار میزان پاسخ کلی، شمار بیماران دارای پاسخ کامل یا نسبی تومور در درمان را سنجید.

نتایج مطالعه

• میزان پاسخ کلی % 36 بود؛ 3 پاسخ کامل (% 2.8) و % 33 پاسخ نسبی.
• میزان کنترل بیماری % 82 بود.
• میانه بقای بدون پیشرفت و بقای کلی به‌ترتیب 6.9 و 21.1 ماه بود.
• شایع‌ترین عارضه، هایپرفسفاتمی خفیف (درجه 1-2) با فراوانی % 60، یعنی فسفات بالای خون، بود که عمدتاً با اصلاح رژیم و متصل‌کننده فسفات مهار می‌شد. عوارض شایع در % 20 یا بیشتر دریافت‌کنندگان Pemazyre شامل فسفات بالا و پایین (اختلال الکترولیت)، آلوپسی (ریزش مو)، اسهال، اختلال ناخن، خستگی، دیس‌گوزی (اختلال چشایی)، تهوع، یبوست، استوماتیت (درد یا التهاب دهان)، خشکی چشم و دهان، کاهش اشتها، استفراغ، درد مفصل، شکم و پشت، خشکی پوست و سمیت چشمی بود.

با این تأیید، تحلیل ژنتیکی تومور به استانداردی تازه برای بیماران تشخیص‌داده‌شده با کلانژیوکارسینوم پیشرفته تبدیل شده است

به‌عنوان شرط تأیید تسریع‌شده، شرکت حامی نتایج مطالعه تصادفی فاز-III نشان‌دهنده بهبود بقای بدون پیشرفت یا بقای کلی را تکمیل و ارائه خواهد کرد.