پیشرفتی مهم در واکسن سرطان ریه

در این مقاله
سرطان ریه همچنان نوع سرطانی است که بیشترین مرگ را در جهان ایجاد میکند. از این رو، هر پیشرفتی در این حوزه به معنای روزنه امیدی تازه برای بیماران است. شرکت زیستفناوری فرانسوی OSE Immunotherapeutics نامزد واکسن درمانی سرطان به نام Tedopi را توسعه داده است که میتواند گامی مهم در درمان سرطان ریه باشد.
واکسنهای سرطان داروهایی هستند که برای کمک به پیشگیری یا درمان سرطان طراحی شدهاند. دو نوع اصلی واکسن سرطان وجود دارد:
- واکسنهای پیشگیرانه سرطان، برای پیشگیری از عفونتهایی طراحی شدهاند که ممکن است موجب سرطان شوند. برای مثال، واکسن هپاتیت B به پیشگیری از ویروس هپاتیت B که میتواند سرطان کبد ایجاد کند کمک میکند. واکسن HPV به پیشگیری از ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) که میتواند سرطان دهانه رحم ایجاد کند کمک میکند.
- واکسنهای درمانی سرطان، برای تحریک دستگاه ایمنی به نابودی سلولهای سرطانی طراحی شدهاند. برای مثال، sipuleucel-T که تنها در آمریکا برای درمان سرطان پروستات تأیید شده، دستگاه ایمنی را آموزش میدهد تا سلولهای سرطان پروستات را شناسایی و نابود کند.
کارآزمایی فاز 3 Atalante-1: نتایج مثبت Tedopi
OSE Immunotherapeutics چند ماه پس از انتشار دادههای پژوهش بالینی فاز 1 و 2، نتایج مثبت واکسن درمانی خود برای سرطان را اعلام کرد. کارآزمایی فاز 3 Atalante-1 با حمایت مالی شرکت، فواید واکسن Tedopi (با نام رمزی OSE2101) را در بیماران سرطان ریه غیرسلولکوچک پیشرفته که در خط دوم یا سوم درمان بودند نشان داد. Tedopi بهعنوان پیشرفتهترین واکسن درمانی سرطان مطرح میشود.
دادههای Atalante-1 در کنفرانس جهانی سرطان ریه 2023 ارائه و همزمان در Annals of Oncology منتشر شدند.
سازوکار اثر Tedopi
Tedopi نوعی واکسن درمان سرطان است که بهویژه برای بیماران حامل ژن HLA-A2 طراحی شده است. این ژن در حدود نیمی از جمعیت وجود دارد و برای شناسایی نامزدهای بالقوه این درمان، نقش یک نشانگر زیستی را دارد. وجود این ژن در بیمار را میتوان با آزمایش خون تعیین کرد.
سازوکار واکسن بر فعالسازی لنفوسیتهای T اختصاصی تومور (نوعی گلبول سفید) استوار است. این فعالسازی شامل نئواپیتوپهای توموری مصنوعی (یعنی قطعات پپتیدی) است که پنج آنتیژن متفاوت تومور را هدف میگیرند. این پپتیدها قطعات پروتئینی مشخصی هستند که بر سطح سلولهای سرطانی وجود دارند و در سلولهای طبیعی یافت نمیشوند.
گرد آوردن این پنج آنتیژن و استفاده از آنها در واکسن، جلوگیری از «فرار» سلولهای سرطانی از دستگاه ایمنی را هدف میگیرد. در حالت عادی، سلولهای سرطانی گاهی دستگاه ایمنی را فریب میدهند و ناشناخته میمانند؛ این امر به آنها امکان فرار از دستگاه ایمنی و گسترش در بدن میدهد. اما این واکسن دستگاه ایمنی را «آموزش» میدهد و شناسایی و هدف گرفتن سلولهای سرطانی را ممکن میکند و بدین ترتیب از فرار آنها جلوگیری میکند.
این رویکرد نوعی ایمنیدرمانی سرطان است که در آن دستگاه ایمنی برای مبارزه با سرطان «شتاب میگیرد» یا «تغییر داده میشود».
در زیر، سازوکار اثر این واکسن نئوپپتیدی دیده میشود:

محتوای واکسن نئوپپتیدها هستند. این نامزد واکسن درمانی سرطان ریه، نوعی ایمنیدرمانی است که با فعال کردن سلولهای T مشخص، پاسخ ایمنی علیه تومور را برمیانگیزد.
- ترکیب منحصربهفرد نئواپیتوپها: پپتیدهای کوچکی مشتق از آنتیژنهای اختصاصی تومور که در انواع مختلف سرطان بیان میشوند.
- اتصال قوی به گیرنده HLA A2 (در 45% جمعیت).
- برخلاف مهارکنندههای نقاط وارسی که ترمز پاسخ ایمنی را آزاد میکنند، مستقیماً سلولهای T اختصاصی تومور را فعال میکند.
جزئیات مطالعه Atalante-1
شرکتکنندگان بیماران دارای سرطان ریه غیرسلولکوچک موضعی پیشرفته یا متاستاتیک، مقاوم به ایمنیدرمانی قبلی و دارای فنوتیپ HLA-A2 بودند.
گروه آزمایش (واکسن):
- واکسن به مدت شش دوره، هر 3 هفته در روز 1 بهصورت زیرجلدی تزریق شد.
- سپس واکسن طی 1 سال درمان، هر 8 هفته و بعد هر 12 هفته تزریق شد.
گروه کنترل (درمان استاندارد):
- این گروه شامل بیماران دریافتکننده مراقبت استاندارد یا شیمیدرمانی بود. در این مطالعه، بیشتر بیماران گروه کنترل (حدود 80%) داروی شیمیدرمانی دوسهتاکسل دریافت کردند.
نقطه پایانی اصلی مورد اندازهگیری در مطالعه، بقای کلی بود.
نتایج
به دلیل همهگیری COVID-19، پروتکلی که برای ورود 363 بیمار برنامهریزی شده بود تکمیل نشد و مطالعه پس از ثبتنام 219 بیمار متوقف شد.
میزان بقای کلی
- از بیماران درمانشده با Tedopi، 44% پس از یک سال زنده بودند.
- از بیماران درمانشده با دوسهتاکسل، 27.5% پس از یک سال زنده بودند.
کاهش خطر مرگ
- واکسن Tedopi در مقایسه با شیمیدرمانی خطر مرگ بیماران را 41% کاهش داد.
میانه مدت بقای کلی
- میانه بقای کلی بیماران درمانشده با Tedopi برابر 11,1 ماه بود.
- میانه بقای کلی بیماران درمانشده با دوسهتاکسل برابر 7,5 ماه بود.
میزان پاسخ مثبت
- میزان پاسخ عینی به واکسن Tedopi برابر 54% بود.
مقاومت ثانویه
- واکسن در بیمارانی که قبلاً به ایمنیدرمانی پاسخ داده بودند، نشانهای مثبت نشان داد. این بیماران به ایمنیدرمانی «مقاومت ثانویه» نشان میدهند.
عوارض جانبی
- Tedopi در مقایسه با دوسهتاکسل عوارض جدی کمتری نشان داد (11.4% در برابر 35.1%).
- Tedopi امکان حفظ کیفیت زندگی بهتر را برای بیماران فراهم کرد.
در زیر، تحلیل زیرگروههای مطالعه دیده میشود:

پژوهشگر اصلی این مطالعه، دکتر Benjamin Besse، میگوید: "این مطالعه برای گروه منتخب بیماران نشانهای از افزایش بقای کلی نشان داد. در این مطالعه 219 نفری دریافتیم تنها نیمی از بیماران واقعاً از واکسن سود میبرند: کسانی که پیشتر به ایمنیدرمانی پاسخ داده بودند. این مطالعه برای دستیابی به قدرت آماری و قانع کردن نهادهای ناظر، تأیید مطالعه بزرگتر فاز 3 با بیش از 300 بیمار را لازم میسازد."
آینده نزدیک
توسعه بالینی Tedopi ادامه دارد. اکنون سه کارآزمایی بالینی در حال انجام است. انتظار میرود نتایج هر دو کارآزمایی در 2025 منتشر شود. همزمان، OSE Immunotherapeutics بر نشانگر زیستی همراهی به نام آزمایش HLA-A2 کار میکند.
این پیشرفتها ممکن است درهای عصری جدید را در درمان سرطان ریه بگشایند و کیفیت زندگی بهتر و عمری طولانیتر به بیماران بدهند. ظرفیت Tedopi با تکمیل رویکردهای کنونی درمان سرطان ریه، توان ارائه نتایج بهتر برای بیماران را دارد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.