پژوهشی که روند درمان سرطان پستان HER2 مثبت را تغییر خواهد داد

سرطان پستان HER2 مثبت نام زیرگروهی است که نتایج پژوهشی مهم درباره تغییر روند درمان آن در تاریخهای 4-8 دسامبر 2018 در تگزاس آمریکا، در سمپوزیوم سرطان پستان سن آنتونیوارائه شد و همزمان در NEJMمنتشر شد.
براساس نتایج این پژوهش موسوم به KATHERINE، یعنی کارآزمایی بالینی فاز-3، نئوادجوانت (کوچککننده پیش از جراحی)، بیمارانی با سرطان پستان در مرحله اولیه که با وجود دریافت شیمیدرمانی و داروی هدفمند تراستوزوماب (Herceptin) همچنان بیماری باقیمانده دارند، یعنی بررسی آسیبشناسی جراحی نشان میدهد تومورشان کاملاً ناپدید نشده است، اگر پس از جراحی بهمنظور محافظت، بهجای تراستوزوماب ادو-تراستوزوماب امتانسین (T-DM1; Kadcyla) دریافت کنند، خطر عود سرطان یا مرگ ناشی از سرطان پستان % 50 کاهش مییابد.
تراستوزوماب امتانسین چیست و چگونه عمل میکند؟
نام دیگر آن T-DM1 است؛ ادو-تراستوزوماب امتانسین از ترکیب دو داروی متفاوت تشکیل شده است:
- T: تراستوزوماب (داروی هوشمند با اثر هدفمند)
- DM1: یک داروی شیمیدرمانی مؤثر بر میکروتوبولهای اسکلت سلولی
توضیح تصویر: Kadcyla، بر سطح سلولهای سرطان پستان ساختاری را هدف میگیرد که گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی 2 (HER-2) نامیده میشود؛ این ساختار یک گیرنده است. پس از اتصال به این گیرنده پروتئینی، وارد سلولها میشود و مادهای شیمیایی به نام DM-1 را آزاد میکند که رشد یا تقسیم سلول را متوقف میکند.
Kadcyla در سال 2013 برای سرطان پستان پیشرفته از FDA تأییدیه گرفته بود.
جزئیات و نتایج مطالعه KATHERINE
- یک کارآزمایی بالینی با مقیاس بسیار بزرگ انجام شد که حدود 1500 بیمار مبتلا به سرطان پستان HER2 مثبت را در بر میگرفت.
- تمام بیماران در زمان تشخیص، سرطان پستان اولیه HER2 مثبت داشتند. اندازه تومور T1 تا T4، مرحله غدد لنفاوی N0 تا N3 بود و متاستاز نداشتند (برای مرحلهبندی سرطان پستان مراجعه کنید). بیماران با مرحله T1aN0 یا T1bN0 وارد مطالعه نشدند. همچنین، آنتراسیکلین با یا بدون آنتراسیکلین، یک رژیم حاوی تاکسان شیمیدرمانی و دستکم 9 هفته تراستوزوماب، اجزای درمان نئوادجوانت تکمیلشده بودند؛ بیمارانی وارد مطالعه شدند که پس از این درمان، هنگام جراحی در پستان یا آگزیلا (زیر بغل) بیماری باقیمانده داشتند. سپس بیماران بهطور تصادفی در دو بازو قرار گرفتند تا پس از جراحی 14 دوره ادجوانت درمان دریافت کنند (یک گروه T-DM1 و گروه دیگر تراستوزوماب).
- در تحلیل زودهنگام پژوهش، در گروه T-DM1 از میان 743 بیمار، در 91 نفر (% 12) و در گروه تراستوزوماب از میان 743 بیمار، در 165 نفر (% 22) عود سرطان یا مرگ رخ داد (شکل زیر را ببینید).

- در سال 3.، میزان بدون سرطان بودن در گروه T-DM1 برابر % 88 و در گروه تراستوزوماب % 77 بود. این اختلاف % 11 برای سرطان پستان در مرحله اولیه بسیار قابل توجه است (شکل زیر را ببینید).

- فایده T-DM1؛
- هم در بیماران با گیرنده هورمونی مثبت و منفی،
- هم در سطوح متفاوت بیماری باقیمانده،
- و هم در افرادی که در رژیم نئوادجوانت، درمان هدفمند ضد HER2 تکی یا دوگانه دریافت کرده بودند، مشابه به نظر رسید.
- مهمتر اینکه متاستاز به اندامهای دوردست در گروه T-DM1 در 78 بیمار (% 10.5) و در گروه تراستوزوماب در 118 بیمار (% 15.9) رخ داد. بااینحال، از نظر متاستاز مغزی تفاوتی یافت نشد.
- برای تعیین فایده بقای کلی، پیگیری طولانیتری لازم است. در حال حاضر میانه مدت پیگیری حدود 41 ماه است. در این زمان، در گروه T-DM1 تعداد 42 و در گروه تراستوزوماب تعداد 56 مورد مرگ وجود داشت.
- در مقایسه عوارض جانبی، عوارض گروه T-DM1 مشابه موارد گزارششده در پژوهشهای قبلی این دارو بود. درمان 14 دورهای را در دریافتکنندگان تراستوزوماب % 81 بیماران و در دریافتکنندگان T-DM1، % 71 بیماران توانستند تکمیل کنند. در گروه T-DM1، %18 بیماران و در گروه تراستوزوماب %2 بیماران، درمان را به علت عوارض جانبی قطع کردند. بااینحال، بیشتر عوارض گروه T-DM1 گذرا و قابل مدیریت تشخیص داده شدند. برای مثال، اختلال حسی در انتهای دستها و پاها (نوروپاتی محیطی) در گروه T-DM1 در %19 بیماران ایجاد شد، اما تنها در %5 بیماران این عارضه شدید بود.
برخی دیدگاهها درباره پرتوزوماب (Perjeta)، یک درمان دیگر ضد HER2
پس از آنکه نشان داده شد افزودن پرتوزوماب (Perjeta) به تراستوزوماب در درمان کوچککننده پیش از جراحی بیماران مبتلا به سرطان پستان HER2 مثبت، موفقیت درمان را افزایش میدهد، در سال 2013 پرتوزوماب برای نئوادجوانت درمان، تأییدیه FDA گرفت. پس از این تأیید، درمان نئوادجوانت استاندارد سرطان پستان HER2 مثبت، تجویز دوگانه ضد HER2 شد. در مطالعه KATHERINE، دریافت پرتوزوماب، که به درمان نئوادجوانت استاندارد تبدیل شده بود، توسط بخش اندکی از بیماران (% 18) میتواند یکی از ضعفهای مطالعه دانسته شود. پرسش دیگر این است که آیا بیمارانی که بهعنوان درمان نئوادجوانت، درمان دوگانه ضد HER2 دریافت میکنند باید پس از جراحی به T-DM1 تغییر درمان دهند. پاسخ این پرسش ممکن است «بله» باشد، زیرا اگر با پرتوزوماب پاسخ کامل آسیبشناختی حاصل نشده باشد، احتمال دارد این بیماران از پرتوزوماب سود نبرند.
در نتیجه مطالعه KATHERINE اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره کاربرد T-DM1 پس از جراحی ارائه میدهد و احتمالاً عملکرد بالینی در سرطان پستان HER2 مثبت مرحله اولیه را تغییر خواهد داد.
منابع
Trastuzumab Emtansine for Residual Invasive HER2-Positive Breast Cancer.
NEJM, December 2018.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.