12 پیشنهاد برای ریزش موی ناشی از شیمی‌درمانی و درمان‌های سرطان
ابزارهای مطالعه
در این مقاله
ریزش موی ناشی از شیمی‌درمانی
ریزش مو (آلوپسی) یکی از شایع‌ترین و استرس‌زاترین عوارض جانبی درمان سرطان است. اگرچه همه داروهای مورد استفاده در درمان سرطان موجب ریزش مو نمی‌شوند، بیشتر آن‌ها چنین اثری دارند. ممکن است موها طی 2-4 هفته پس از شروع شیمی‌درمانی شروع به ریختن کنند. خبر خوب این است که تقریباً تمام موارد ریزش موی ناشی از درمان‌های سرطان موقتی هستند.
12 کاری که می‌توانید برای ریزش موی ناشی از درمان سرطان انجام دهید
- آگاه شوید: همه داروهای شیمی‌درمانی به یک شکل بر موهایتان اثر نمی‌گذارند. برخی فقط موجب نازک شدن مو می‌شوند. برخی دیگر ممکن است موجب ریزش مو شوند. با پرسیدن اینکه دقیقاً چه چیزی در انتظارتان است از پزشک خود، می‌توانید ترستان از ریزش مو را کاهش دهید.
- خانواده‌تان را آگاه کنید: به‌ویژه کودکان ممکن است از ریزش مو بترسند و حتی احساس خجالت کنند. آن‌ها را درباره احتمال ریزش مو و اینکه چرا درمانتان این‌قدر مهم است آگاه کنید. هرچه مثبت‌تر باشید، نزدیکانتان نیز واکنش مثبت‌تری نشان می‌دهند.
- موضوع مرتبط: چگونه باید به کودکان گفت که مادر یا پدرشان سرطان دارد؟ - مراقب موهایتان باشید: برای کند کردن ریزش مو، از شامپوها و محصولات مراقبتی دارای بوی تند، الکل یا اسید سالیسیلیک دوری کنید. در این دوره کارهایی مانند رنگ کردن، فر دائمی یا صاف کردن شیمیایی مو انجام ندهید. از وسایلی مانند فرکننده و صاف‌کننده یا اتوی مو برای حالت دادن به موهایتان پرهیز کنید. از برس‌های دارای موهای نرم استفاده کنید و سشوار را با قدرت و دمای پایین به کار ببرید یا اگر هوا مناسب است بگذارید موها خودبه‌خود خشک شوند.
- مدل موی کوتاه‌تری امتحان کنید: در مدل‌های کوتاه، مو می‌تواند پرپشت‌تر و پُرتر به نظر برسد (همچنین استفاده از کلاه‌گیس آسان‌تر می‌شود). اگر تصمیم به تراشیدن موهایتان گرفتید، از ماشین اصلاح برقی استفاده کنید یا این کار را در آرایشگاه انجام دهید.
- به مراقبت از پوستتان توجه کنید: وقتی موهایتان می‌ریزد، ممکن است پوست سر حساس یا دچار خارش شود. شامپوی مرطوب‌کننده و نرم‌کننده مو می‌توانند کمک کنند.
- چند پیشنهاد آسان برای اجرا: گذاشتن کلاه نرم یا بستن روسری نخی هنگام شب می‌تواند به جمع کردن موهای سست کمک کند. از بستن مو به شکل‌هایی که آن را سفت می‌کنند و می‌کشند، مانند بافت یا دم‌اسبی، خودداری کنید. روبالشی ابریشمی نیز با کاهش اصطکاک هنگام خواب، راحتی بیشتری فراهم می‌کند.
- از سرتان محافظت کنید: هنگام بیرون بودن، شال، کلاه بافتنی یا کلاه از سر در برابر سرما محافظت می‌کند. اگر هوا گرم است و ترجیح می‌دهید از آن‌ها استفاده نکنید، برای محافظت در برابر پرتوهای خورشید روی پوست سر کرم ضدآفتاب بزنید.
- به کلاه‌گیس یا مدل مو فکر کنید: اگر تصمیم به استفاده از کلاه‌گیس دارید، در آغاز درمان خرید کنید تا چیزی پیدا کنید که با رنگ طبیعی، بافت و مدل مویتان متناسب باشد.
- چیزی بپوشید و استفاده کنید که به شما می‌آید: می‌توانید از یک جفت گوشواره دلخواه یا روسری/شال رنگی استفاده کنید. زنان ممکن است بخواهند آرایش ملایم یا مداد ابرو به کار ببرند. توجه به ظاهر بر روحیه و اعتمادبه‌نفستان تأثیر مثبت می‌گذارد.
- درباره ریزش مو صحبت کنید: طبیعی است که درباره ریختن موهایتان احساس نگرانی، افسردگی یا ناامنی کنید. این وضعیت معمولاً برای زنان دشوارتر از مردان است. یک گروه حمایتی می‌تواند در احساسات شما شریک شود و توصیه‌هایی ارائه دهد.
- صبور باشید: پس از پایان بیشتر شیمی‌درمانی‌ها، موهایتان بعد از چند هفته یا چند ماه شروع به رشد می‌کنند. ممکن است رنگ و بافت متفاوتی داشته باشند و حتی گاهی پرپشت‌تر از قبل رشد کنند.
- درباره فرایند خنک‌سازی پوست سر آگاه شوید: این روش، خنک کردن پوست سر با کمک یک کلاه ویژه (کموکپ) است. به این ترتیب اثر شیمی‌درمانی بر فولیکول‌های مو و در نتیجه ریزش مو کاهش می‌یابد. این روش اغلب در بیماران مبتلا به سرطان پستان هنگام درمان کمکی و نئوادجوانت ترجیح داده می‌شود.
موضوع مرتبط
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.