التهاب ناشی از سرطان ریه و افسردگی بر پیامدهای بقا اثر می‌گذارد
التهاب پاسخی زیستی و پیچیده است که به‌عنوان بخشی از سازوکار دفاع طبیعی بدن در برابر آسیب یا عفونت پدید می‌آید. این فرایند به حذف محرک‌های زیان‌بار و ترمیم بافت کمک می‌کند. اما التهاب مزمن در ایجاد بیماری‌های مختلف، از جمله سرطان، نقش مهمی دارد. ارتباط آن با سرطان با توانایی التهاب مزمن در آسیب‌رساندن به DNA سلول‌ها، تحریک رشد و تقسیم سلولی و تغییر پاسخ ایمنی در ریز‌محیط تومور توضیح داده می‌شود. این ویژگی‌ها یکی از «14 ویژگی بنیادین» سرطان را تشکیل می‌دهند، زیرا تداوم التهاب می‌تواند رشد، گسترش و متاستاز سلول‌های سرطانی را تقویت کند. این وضعیت نشان می‌دهد التهاب مزمن عاملی کلیدی در ایجاد و پیشرفت سرطان است.
پژوهشی که اهمیت روحیه پس از تشخیص را نشان می‌دهد
پژوهشی جدید نشان داد التهاب مرتبط با سرطان ریه و افسردگی می‌تواند با وجود ایمنی‌درمانی و درمان‌های هدفمند، بر بقای بیماران اثر بگذارد. بر اساس یافته‌ها، در افراد دارای افسردگی متوسط یا شدید، سطوح بالایی از زیست‌نشانگرهای التهابی شناسایی شد که می‌توانند سیر سرطان ریه و بقای بیمار را پیش‌بینی کنند.
هم سرطان ریه و هم افسردگی ویژگی‌های التهابی دارند؛ التهاب پاسخ بدن به آسیب یا عفونت است. التهاب مزمن به‌مرور ممکن است به بافت‌ها، سلول‌ها و اندام‌های سالم آسیب برساند. همچنین می‌تواند پاسخ بیماران به درمان‌هایی مانند ایمنی‌درمانی و درمان هدفمند را تحت‌تأثیر قرار دهد.
یافته‌های مطالعه منتشرشده در 24 فوریه 2023 در PLOS ONE بر اهمیت غربالگری افسردگی و اضطراب و درمان آن‌ها در بیماران مبتلا به سرطان ریه تأکید دارند.
اهمیت غربالگری افسردگی و اضطراب
Barbara L. Andersen، استاد روان‌شناسی و پژوهشگر اصلی مطالعه، می‌گوید برای بیماران و نزدیکان مراقبت‌کننده مهم است بدانند آیا مراکز و خدمات پزشکی، عزیزانشان را از نظر افسردگی و اضطراب غربال می‌کنند یا نه. او تأکید می‌کند اگر غربالگری انجام نشده، تیم پزشکی باید آن را آغاز کند. همچنین می‌گوید بیماران غربال‌شده باید توصیه‌های ارزیابی بیشتر و درمان افسردگی یا اضطراب را جدی بگیرند.
روش‌شناسی و یافته‌های مطالعه
مطالعه Andersen و همکاران شامل بیماران تازه‌تشخیص‌داده‌شده مرحله 4 سرطان ریه سلول‌غیرکوچک (KHDAK) بود و 186 بیمار را در بر می‌گرفت. بیماران هنگام تشخیص و پیش از آغاز درمان از نظر افسردگی و اضطراب غربال شدند. پژوهشگران با استفاده از شمارش سلول‌ها در آزمایش خون زمان تشخیص، سه زیست‌نشانگر التهاب را محاسبه کردند.
Andersen می‌گوید می‌دانستند هم افسردگی و هم سرطان ریه ویژگی‌های التهابی دارند و تعامل مهمی میان شدت افسردگی هنگام تشخیص و التهاب سیستمیک را پیش‌بینی می‌کردند.
پیگیری بیماران تأیید کرد که سه زیست‌نشانگر، بقای کلی دوساله بیماران، یعنی مدتی که بیمار هنوز زنده است، را پیش‌بینی می‌کنند. مطابق انتظار پژوهشگران، نشانگرهای بقای کلی نامطلوب‌تر عبارت بودند از نسبت بالای نوتروفیل به لنفوسیت (NLR، نشان‌دهنده عدم‌تعادل التهابی تومور)، نسبت بالای پلاکت به لنفوسیت (PLR، نشانگر پیشرفت تومور) و شاخص پایین التهاب سرطان پیشرفته ریه (ALI، راهی برای ارزیابی التهاب مداوم).
ارتباط افسردگی و زیست‌نشانگرها
پژوهشگران ارتباط سه زیست‌نشانگر با نشانه‌های افسردگی را آزمودند. یافته‌ها نشان داد در بیماران با نشانه‌های افسردگی متوسط یا شدید، احتمال داشتن سطوح نامطلوب زیست‌نشانگرها دو تا سه برابر بیشتر بود.
Andersen می‌گوید اگرچه این مطالعه بر بیماران KHDAK متمرکز بوده، انتظار دارند ارتباط مهم زیست‌نشانگر و افسردگی در بیماران سرطان ریه سلول‌کوچک نیز وجود داشته باشد. او می‌گوید: «این زیست‌نشانگرها، NLR و PLR، در جایگاه‌های توموری به کار می‌روند و بقا را پیش‌بینی می‌کنند. این نشانگرها به‌جز ALI، فقط اختصاصی سرطان ریه نیستند. مطمئنم در بیماران سرطان ریه سلول‌کوچک نیز همین افزایش التهاب و شدت افسردگی وجود خواهد داشت.»
اهمیت افسردگی و درمان آن
Andersen اضافه می‌کند که نباید افسردگی را در بیماران KHDAK نادیده گرفت. «شنیده‌ام مردم می‌گویند: خب معلوم است افسرده‌اند؛ سرطان دارند. نه،» او می‌گوید. «70-80% بیماران سرطان نشانه‌های متوسط تا شدید ندارند. اما حدود 30% باقی‌مانده نشانه‌های جدی افسردگی و شاید اختلال افسردگی اساسی دارند. اگر افسردگی شدید باشد و درمان نشود، مشکلی روانی است که با گذشت زمان کاهش نمی‌یابد؛ بیشتر در همان سطح ادامه پیدا می‌کند.»
بر اساس یافته‌های این مطالعه، Andersen به بیماران KHDAK توصیه می‌کند وقتی درمان افسردگی ارائه می‌شود، آن را دریافت کنند. «می‌دانم پیگیری این کار برای افراد افسرده دشوار است،» او می‌گوید. «یکی از نشانه‌های افسردگی، انگیزه پایین است. این وضعیت ممکن است به بی‌میلی برای مراجعه به روان‌پزشک یا آغاز درمان روان‌شناختی بینجامد. افسردگی اساسی درمان‌نشده، بیماری موذیانه‌ای با آثار سمی است. خوشبختانه برای نشانه‌های افسردگی و اضطراب درمان‌های مؤثری وجود دارند و قوی‌ترین شواهد مربوط به درمان شناختی‌رفتاری و فعال‌سازی رفتاری است.»
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.