آیا داروهای شیمیدرمانی تب میآورند؟ آنچه باید بدانید

در این مقاله
فرد مبتلا به سرطان ممکن است به چند علت تب کند:
- عفونت
- واکنش به دارو (عارضه جانبی)
- رشد تومور
- وضعیتهای مختلف التهابی دیگر
شیمیدرمانی که انجام شود، تب میتواند علتهای متفاوتی داشته باشد، اما جز عفونت، 3 علت دیگر کمتر موجب تب میشوند.
آیا شیمیدرمانی تب ایجاد میکند؟
در بیماران سرطانی، دمای 38 °C یا بیشتر تب محسوب میشود. تب همیشه نه، اما «معمولاً» نشانه عفونت است.
داروهای شیمیدرمانی سیتوتوکسیک (کشنده سلول) هستند. این ویژگی مطلوب برای درمان سرطان، بیشتر بر سلولهای سرطانی اثر دارد، اما دیگر سلولهای سریعتقسیمشونده را هم درگیر میکند. سلولهای ایمنی نیز عموماً سریع تکثیر میشوند و لکوسیتها (گلبولهای سفید) از سلولهای سالمیاند که معمولاً آسیب میبینند. بااینحال ذخیره گلبول سفید بدن کافی است و مدتی پس از درمان شمار آنها به حالت طبیعی برمیگردد. آسیب گلبول سفید میتواند ایمنی را موقتاً ضعیف و حساسیت به عفونت را بیشتر کند. این وضعیت لکوپنی و نوتروپنی نامیده میشود.
آیا خود داروی سرطان بدون عفونت تب میآورد؟
گرچه نادر است، داروی شیمیدرمانی میتواند بدون ایجاد عفونت، بهعنوان عارضه تب بدهد. این حالت بیشتر پس از جمسیتابین، داروی شیمیدرمانی، دیده میشود.
بیمار سرطانی اگر پس از شیمیدرمانی تب کند، باید به مرکز سرطان محل درمانش مراجعه کند.
بیمار سرطانی در چه وضعیتهایی تب میکند؟
شیمیدرمانی میتواند احتمال عفونت را بیشتر کند و عفونت موجب تب شود. تب معمولاً نخستین و تنها علامت عفونت است. اگر در این وضعیت هستید، بیدرنگ به پزشک مراجعه کنید. بدون صحبت با پزشک، دارویی مانند تببُر مصرف نکنید.
اگر فرد پس از شیمیدرمانی احساس گرگرفتگی یا سرما کند، باید:
- با تیم انکولوژی تماس بگیرد
- هر 2-3 ساعت دمای دهانی را اندازه بگیرد و ثبت کند
- مایعات فراوان بنوشد
- زیاد استراحت کند
- اگر احساس گرما دارد، کمپرس سرد روی پیشانی بگذارد
بیمار سرطانی تبدار چگونه درمان میشود؟
دریافتکننده شیمیدرمانی ممکن است دچار کاهش چشمگیر گلبولهای سفیدِ مبارزهکننده با عفونت شود که نوتروپنی نام دارد. این حالت معمولاً 4-5 روز پس از شیمیدرمانی رخ میدهد. چون حتی عفونت عادی در بیمار سرطانی میتواند بسیار جدی شود، باید محتاط بود.
عفونت ممکن است به سپسیس، پاسخ بیش از حد بدن به عفونت، منجر شود. سپسیس بهدلیل تهدید زندگی، اورژانس پزشکی است.
درمان عفونت
اگر پس از شیمیدرمانی عفونت مشخص شود، درمان بلافاصله آغاز میشود تا بدتر نشود. پیش از شناسایی نوع عفونت آنتیبیوتیک میدهند و پس از شناسایی، برنامه اختصاصیتری اجرا میشود.
درمان نوتروپنی
بزرگترین عامل خطر عفونت در بیمار سرطانی نوتروپنی است. در حالت شدید، شمار گلبول سفید بسیار پایین است و یک یا چند روش زیر پیشنهاد میشود:
- آنتیبیوتیک: برای پیشگیری عفونت ممکن است آنتیبیوتیک مصرف شود.
- عوامل رشد میلوئیدی (آمپولهای افزایش گلبول سفید، معروف به GCSF): این پروتئینها با تحریک مغز استخوان به تولید گلبول سفید بیشتر کمک میکنند.
- بهتعویقانداختن شیمیدرمانی: ممکن است درمان سرطان به تأخیر بیفتد تا بدن برای تولید گلبول سفید بیشتر و بهبود ایمنی زمان داشته باشد.
برای پیشگیری تب هنگام شیمیدرمانی چه باید کرد؟
بیمار دریافتکننده شیمیدرمانی باید به این موارد توجه کند:
- بداند چه زمانی شمار گلبول سفید پایین است تا زمان بیشترین خطر عفونت را بشناسد
- دمای بدن را مرتب اندازه بگیرد
- شماره تماس پزشک را برای دسترسی در اورژانس بداند
در وضعیت اورژانسی بگوید سرطان دارد و شیمیدرمانی میگیرد
مراقبان بیمار سرطانی چه کنند؟
توصیههایی برای مراقبان پس از شیمیدرمانی:
- به سرما و لرز توجه کنند و در این حالت دما را بگیرند
- دما را از دهان یا زیربغل اندازه بگیرند
- اگر دما بالا بود، به متخصص سلامت مراجعه کنند
- پس از شیمیدرمانی، بیمار را به نوشیدن مایعات فراوان و خوردن خوراکی تشویق کنند
- به ساعت و نظم داروها توجه کنند
- نگذارند افراد تبدار، دارای سرفه یا نشانه آنفلوانزا با بیمار ملاقات کنند
دیگر عوارض شیمیدرمانی چیست؟
شیمیدرمانی میتواند این سلولها را هم تحت تأثیر قرار دهد:
- سلولهای خونساز مغز استخوان
- سلولهای مو
- سلولهای دستگاه گوارش
- سلولهای دهان
- سلولهای دستگاه تولیدمثل
- سلولهای قلب
- سلولهای کلیه
- سلولهای مثانه
- سلولهای ریه
- سلولهای عصبی
دیگر عوارض وابسته به شیمیدرمانی:
- خستگی
- ریزش مو
- کبودی و خونریزی
- عفونت
- کمخونی
- تهوع و استفراغ
- تغییر اشتها
- یبوست و اسهال
- زخم دهان، زبان و گلو و دشواری بلع
- مشکلات عصبی مانند بیحسی، مورمور و درد
- خشکی پوست و تغییر رنگ پوست
- مشکلات ادرار و مثانه
- نوسان وزن (افزایش – کاهش)
- مشکل تمرکز
- تغییر خلق
- مشکلات باروری
عوارض شیمیدرمانی ممکن است سریع از بین بروند، اما در برخی افراد گاهی ماهها یا سالها طول میکشند. این عوارض «دیررس» نامیده میشوند.
خلاصه
شیمیدرمانی درمانی رایج در سرطان است: برای کاهش خطر عود پس از جراحی، رسیدن به درمان کامل در بعضی سرطانها، طولانیکردن بقا یا کمکردن شکایتهای ناشی از تومور به کار میرود. سلولهای سریعرشد را هدف میگیرد و آسیب میزند، اما برخی از آنها سالماند و آسیبشان عارضه ایجاد میکند.
شیمیدرمانی معمولاً به سلولهای تولیدکننده گلبول سفید، بخشی مهم از ایمنی، آسیب میزند. اگر ایمنی بسیار ضعیف شود، خطر عفونت و در نتیجه تب بیشتر میشود. کسانی که تازه شیمیدرمانی گرفتهاند معمولاً از عفونت بهبود نمییابند و وضعیت سریع جدی میشود. بهندرت خود دارو یا تومور میتواند بدون عفونت تب بدهد. هر بیمار تبدار پس از شیمیدرمانی باید بیدرنگ به متخصص سلامت مراجعه کند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.