ایمونوتراپی دوگانه در خط اول درمان سرطان سر و گردن و تازه‌ترین وضعیت
در این مقاله
نتایج مطالعه‌ای فاز III به نام "CheckMate 651" به پرسشی مهم درباره سرطان پیشرفته سر و گردن پاسخ داد. در این مطالعه، در بیماران مبتلا به نوع متاستاتیک یا عودکرده سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن، در خط اول درمان ترکیب دوگانه nivolumab/ipilimumab از نوع ایمونوتراپی آزموده شد.
درمان استاندارد قدیمی بیماران در این وضعیت با مطالعه EXTREME مشخص شده بود: ستوکسیماب همراه با سیس‌پلاتین یا کربوپلاتین و fluorouracil، و سپس درمان نگهدارنده با ستوکسیماب.
نشان داده شد که میان نتایج مطالعه CheckMate 651، که ترکیب ایمونوتراپی در آن آزموده شد، و مطالعه گروه کنترل تاریخی EXTREME، تفاوت مهمی در بقای کلی وجود ندارد. این یافته‌ها در 6 دسامبر 2022 در Journal of Clinical Oncology توسط Robert I. Haddad و همکاران گزارش شدند.
یافته‌های مطالعه برای همه بیماران و افراد دارای امتیاز مثبت PD-L1 CPS جداگانه ارائه شدند. پس از بررسی، پژوهشگران گفتند: "CheckMate 651 در همه بیماران تخصیص‌یافته تصادفی یا در گروه بیماران CPS ≥ 20 به نتایج هدف بقای کلی نرسید. Nivolumab و ipilimumab نسبت به EXTREME نمایه عوارض مناسب‌تری نشان دادند. نیاز به درمان‌های جدید برای بیماران سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن عودکرده یا متاستاتیک همچنان وجود دارد".
جزئیات مطالعه
این مطالعه برچسب‌باز شامل 947 بیمار بود؛ 472 نفر به nivolumab/ipilimumab و 475 نفر به بازوی EXTREME به‌طور تصادفی تخصیص یافتند.
- تعداد بیماران PD-L1 CPS <1 برابر با 92 در برابر 86،
- تعداد بیماران PD-L1 CPS ≥ 1 برابر با 355 در برابر 372،
- و تعداد بیماران PD-L1 CPS ≥ 20 برابر با 185 در برابر 178 بود.
نقاط پایانی اصلی مورد نظر مطالعه در همه بیماران و در افراد با CPS ≥ 20، میانه بقای کلی بودند.
یافته‌های مهم
تا زمان تحلیل در ژوئن 2021، کمترین و میانه مدت پیگیری به‌ترتیب 27,3 و 39,1 ماه بود.
نقاط پایانی اصلی:
- در میان همه بیماران تخصیص‌یافته تصادفی، تفاوت آماری در میانه بقای کلی وجود نداشت؛ در گروه nivolumab/ipilimumab، 13,9 ماه (فاصله اطمینان 95% [CI] = 12,1–15,8 ماه) و در گروه EXTREME، 13,5 ماه (فاصله اطمینان 95% = 12,6–15,2 ماه) بود (نسبت خطر [HR] = 0,95، فاصله اطمینان 97,9% = 0,80–1,13، P = ,4951).
- CPS ≥ 20 در بیماران این گروه نیز تفاوت آماری در میانه بقای کلی وجود نداشت؛ در گروه nivolumab/ipilimumab، 17,6 ماه (فاصله اطمینان 95% = 13,8–22,0 ماه) و در گروه EXTREME، 14,6 ماه (فاصله اطمینان 95% = 12,3–16,0 ماه) بود (HR = 0,78، 97,5% فاصله اطمینان = 0,59–1,03، P = ,0469).
نقاط پایانی دوم:
- در بیماران CPS ≥ 1، میانه بقای کلی با nivolumab/ipilimumab برابر با 15,7 ماه (فاصله اطمینان 95% = 13,7–18,8 ماه) و با EXTREME برابر با 13,2 ماه (فاصله اطمینان 95% = 11,1–14,6 ماه) بود (HR = 0,82، فاصله اطمینان 95% = 0,69–0,97).
- در بیماران CPS ≥ 20، میانه بقای بدون پیشرفت 5,4 ماه در برابر 7 ماه بود (HR = 1,02، فاصله اطمینان 95% = 0,78–1,33).
- میزان پاسخ عینی 34,1% در برابر 36,0% و میانه مدت پاسخ 32,6 در برابر 7 ماه بود.
9% بیماران گروه Nivolumab/ipilimumab در برابر 46% بیماران گروه EXTREME، ایمونوتراپی بعدی دریافت کردند.
عوارض مرتبط با درمان درجه 3 یا 4 در 28,2% بیماران گروه Nivolumab/ipilimumab و در 70,7% گروه EXTREME رخ دادند.
نتیجه و تفسیر
ایمونوتراپی برای سرطان‌های پیشرفته سر و گردن، در اوت (pembrolizumab) و نوامبر (nivolumab) سال 2016 تأیید FDA دریافت کرده بود. بر اساس این تأییدها، برای بیماران سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن متاستاتیک یا عودکرده که پیش‌تر شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین دریافت کرده و بیماری‌شان پیشرفت کرده است، درمان خط دوم با ایمونوتراپی فعالیت نشان می‌دهد و فایده چشمگیری برای بیماران فراهم می‌کند.
پس از آن، این پرسش مطرح شد که آیا ایمونوتراپی‌ها به‌عنوان خط اول درمان بیماران در این وضعیت نیز مؤثر خواهند بود و کارآزمایی بالینی KEYNOTE-048 انجام شد.
تا پیش از این مطالعه، درمان آغازین استاندارد موجود برای سرطان سر و گردن متاستاتیک یا عودکرده، شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین [سیس‌پلاتین یا کربوپلاتین همراه با 5-فلورواوراسیل (5-FU)] به‌علاوه ستوکسیماب، مهارکننده EGFR، بود. بر اساس نتایج مطالعه، در بیماران PD-L1 مثبت (امتیاز مثبت ترکیبی [CPS]≥ 20)، بقای کلی با pembrolizumab برابر با 14,9 ماه و با درمان استاندارد 10,7 ماه بود. مستقل از سطح PD-L1، بقای کلی در ترکیب ایمونوتراپی و شیمی‌درمانی 13 ماه و در درمان استاندارد 10,7 ماه بود. بر اساس KEYNOTE-048، رژیم دارای ایمونوتراپی خطر مرگ را 23% کاهش داده بود.
پس از آن، FDA، سازمان غذا و داروی ایالات متحده، در ژوئن 2019 ایمونوتراپی pembrolizumab را برای خط اول درمان بیماران سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن متاستاتیک یا عودکرده غیرقابل برداشت با جراحی تأیید کرد. بر اساس این تأیید، pembrolizumab برای استفاده ترکیبی با پلاتین و fluorouracil (FU) و به‌عنوان تک‌دارو برای همه بیماران دارای PD-L1 CPS ≥1 تأیید شد.
در نتیجه، نتایج مطالعه CheckMate 651 که موضوع این نوشته است، روال معمول بالینی ما را تغییر نمی‌دهد.
امروزه در خط اول درمان سرطان‌های پیشرفته سلول سنگفرشی سر و گردن،
- pembrolizumab به‌علاوه شیمی‌درمانی برای بیماران PD-L1 مثبت،
- و شیمی‌درمانی به‌علاوه ستوکسیماب برای بیماران PD-L1 منفی،
همچنان مناسب‌ترین درمان‌های آغازین به شمار می‌روند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.