گزینه درمانی ایمن‌تر و مؤثرتر برای زنان جوان مبتلا به سرطان پستان مرحله 4

در بیماران سرطان پستان هورمون‌مثبت و HER2 منفی مرحله 4 با متاستاز به اندام‌های داخلی، چون تصور می‌شود روند سرطان تهاجمی‌تر است، تمایل به آغاز شیمی‌درمانی برای پاسخ سریع‌تر وجود دارد. اما نتایج پژوهش بالینی تازه ممکن است این رویکرد را تغییر دهد.

بر اساس نتایج یک کارآزمایی انسانی فاز 2 در زنان جوانی که هنوز یائسه نشده‌اند، به نام RIGHT Choice ، ترکیب داروی نسل تازه سرطان از رده CDK4/6، یعنی ریبوسیکلیب (Valamor) و هورمون‌درمانی، در متوقف کردن رشد تومورهای تهاجمی منتشرشده در بدن، بسیار بهتر از درمان استاندارد شامل ترکیبی از داروهای شیمی‌درمانی بود.

زنانی که ریبوسیکلیب همراه هورمون‌درمانی گرفتند، دو برابر بیشتر بدون بدتر شدن سرطان زندگی کردند: میانه بقای بدون پیشرفت 24 ماه در برابر 12 ماه بود. همچنین عوارض بسیار کمتری داشتند.

این مطالعه در 6 دسامبر 2022 در سمپوزیوم سرطان پستان سن‌آنتونیو ارائه شد.

بحران احشایی به پاسخ سریع نیاز دارد

بحران احشایی در سرطان به بار زیاد تومور در بدن و سرطان تهاجمی درگیرکننده اندام‌های داخلی گفته می‌شود. برای مثال، وقتی سرطان کبد را درگیر کند، کبد نمی‌تواند سموم را از بدن پاک کند؛ یا اگر ریه درگیر باشد، بیمار ممکن است اکسیژن کافی نگیرد.

در بحران احشایی باید داروهای سریع‌الاثر برای مهار سرعت سرطان تجویز شوند و نخستین داروهای مطرح در این وضعیت شیمی‌درمانی‌اند. مطالعه حاضر در خط اول سرطان تهاجمی پستان هورمون‌مثبت و HER2 منفی با بار توموری زیاد، به‌جای شیمی‌درمانی معمول، ترکیب ریبوسیکلیب مهارکننده CDK4/6 و داروی مهار هورمون را آزمایش کرد.

شایع‌ترین نوع سرطان پستان، موسوم به گیرنده استروژن (HR) مثبت و HER2 منفی، معمولاً زود تشخیص داده می‌شود و اغلب پاسخ خوبی به درمان می‌دهد. بیش از 90% از زنان با درمان استاندارد، پس از 5 سال همچنان زنده و بدون عود سرطان هستند.

با این حال، بخش کوچکی از بیماران سرطان پستانی دارند که سریع به استخوان، کبد، ریه و دیگر اندام‌ها متاستاز می‌دهد، نشانه ایجاد می‌کند یا عملکرد اندام را مختل می‌سازد.

برای افراد در معرض خطر یا دچار بحران احشایی، درمان استاندارد ترکیبی از دو داروی شیمی‌درمانی بوده است. این درمان معمولاً تومورها را سریع کوچک می‌کند، اما ممکن است عوارض جدی داشته باشد و همین پژوهشگران را به جست‌وجوی درمان‌های کم‌عارضه‌تر سوق می‌دهد.

ریبوسیکلیب درمانی رایج برای سرطان پستان HR مثبت و HER2 منفی نیازمند درمانی فراتر از جراحی و پرتودرمانی، یعنی مرحله 4، شده است. ریبوسیکلیب درمان هدفمندی موسوم به مهارکننده CDK4/6 است که فرایندهای مشخص لازم برای تقسیم سلول سرطانی را خاموش می‌کند.

ترکیب ریبوسیکلیب با داروی مسدودکننده هورمون؛ درمان درون‌ریز به‌تازگی برای زنان یائسه با سرطان متاستاتیک پستان گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی که فوراً زندگی را تهدید نمی‌کند، استاندارد شده است. اما زنان جوان پیش از یائسگی بخش مهمی از افراد دارای تشخیص سرطان پستان در هر سال هستند.

نسبت سرطان پستان تشخیص‌داده‌شده در زنان جوان، پیش از 50 سالگی، از حدود 20% در آمریکا تا نزدیک نیمی یا حتی بیشتر در برخی نقاط خاورمیانه و آسیا متفاوت است. این میزان در ترکیه حدود 30% است.

پاسخ سریع تومور با عوارض کمتر

در مطالعه، 222 زن پیش از یائسگی یا در گذار به یائسگی به‌صورت تصادفی در یکی از دو گروه شیمی‌درمانی ترکیبی یا ریبوسیکلیب و هورمون‌درمانی قرار گرفتند.

حدود نیمی از زنان هنگام ورود به مطالعه دچار بحران اندام داخلی بودند. دیگران تومورهای متاستاتیکی داشتند که نشانه‌های قابل‌توجه ایجاد می‌کردند، اما هنوز در حد بحران یا بیماری سریعاً پیش‌رونده نبودند.

هورمون‌درمانی شامل گوزرلین (Zoladex)، مهارکننده تولید هورمون تخمدان، و یکی از دو مهارکننده آروماتاز، لتروزول (Femara) یا آناستروزول (Arimidex) بود.

ترکیب شیمی‌درمانی بسته به داروهای معمول بیمارستان محل درمان، یکی از رژیم‌های دوتایی دوستاکسل و کاپسیتابین (Xeloda)، پاکلیتاکسل و جم‌سیتابین یا کاپسیتابین و وینورلبین بود.

زنان هر دو گروه تا زمانی که رشد تومور کنترل و عوارض قابل تحمل بود، می‌توانستند درمان را ادامه دهند.

مدت کنترل بیماری با درمان برای زنان دریافت‌کننده ترکیب ریبوسیکلیب 2 سال و برای گروه شیمی‌درمانی کمی بیش از 1 سال بود.

زمان تا شروع کوچک شدن تومورهای متاستاتیک، یعنی زمان پاسخ، در دو گروه مشابه بود.

در گروه شیمی‌درمانی، خطر عوارض جدی مانند تهوع، استفراغ و اسهال بیشتر از گروه ترکیب ریبوسیکلیب بود. با این حال، کاهش گلبول سفید در زنانی که ترکیب ریبوسیکلیب گرفتند شایع‌تر بود.

نزدیک به 25% از گروه شیمی‌درمانی، در مقایسه با فقط 7% از گروه ترکیب ریبوسیکلیب، دست‌کم یکی از داروها را به دلیل عوارض قطع کردند.

در سرطان پیشرفته پستان، هرچه بیشتر از شیمی‌درمانی فاصله می‌گیریم

این ترکیب علاوه بر کنترل بهتر بیماری و عوارض کمتر، نیاز به مراجعه مکرر بیمارستان برای شیمی‌درمانی را کاهش می‌دهد؛ زیرا ریبوسیکلیب و هورمون‌درمانی هر دو قرص‌هایی‌اند که بیمار می‌تواند در خانه مصرف کند. این موضوع برای کیفیت زندگی واقعاً مهم است.

با این حال، پیش از استاندارد شدن این ترکیب، نتایج کامل مطالعه هنوز باید بررسی و منتشر شوند. همچنین انتخاب درمان بعدی در بیمارانی که با ترکیب ریبوسیکلیب پیشرفت می‌کنند، موضوع مهم دیگری است.

در نتیجه، تفاوت بسیار آشکار دو گروه نشان می‌دهد با وجود فاز 2 بودن مطالعه، باید این نتایج را در نظر بگیریم. مطالعه نشان می‌دهد برای زنان جوان با سرطان پیشرفته پستان هورمون‌مثبت و HER2 منفی و زیست‌شناسی تهاجمی، آغاز درمان با مهارکننده CDK4/6 و مهار هورمون مناسب‌ترین گزینه است.