نتایج چشمگیر: درمان بدون جراحی برای برخی بیماران سرطان پستان ممکن است

نتایج «چشمگیر» یک پژوهش کوچک نشان می‌دهد برخی زنان مبتلا به سرطان پستان ممکن است بدون جراحی درمان شوند.

بیش از 130 سال است که جراحی پایهٔ درمان سرطان پستان مانده است. درمان‌های دیگر برای کوچک‌کردن تومور پیش از عمل، کاهش عود پس از عمل، یا افزایش بقا و کاهش علائم در بیماری پیشرفته‌اند. این مطالعه برای نخستین بار به‌طور جدی مطرح می‌کند که برخی بیماران مراحل اولیه یا موضعی پیشرفته ممکن است بدون جراحی به‌طور کامل درمان شوند.

این نتایج مربوط به درمان نئوادجوانت سیستمیک (کوچک‌کنندهٔ پیش از جراحی) با پاسخ کامل پاتولوژیک (pCR) در نوع اولیهٔ سه‌گانه منفی یا HER2 مثبت سرطان پستان در 31 زن است. 

پس از نئوادجوانت معمولاً جراحی انجام می‌شد، اما این زنان بدون جراحی مستقیماً پرتودرمانی استاندارد کل پستان گرفتند. حذف عمل ایمن به نظر می‌رسید. پژوهشگران پس از پیگیری با میانهٔ 26,4 ماه هیچ عود ناحیه‌ای یا دوردست حتی در یک بیمار گزارش نکردند. مطالعه در 25 اکتبر 2022 در Lancet Oncology منتشر شد و در رسانه‌های بزرگ خارجی، از جمله The New York Times و Fox News بازتاب گسترده داشت.

پاسخ کامل پاتولوژیک چیست؟

معیاری که اثر درمان پیش از عمل را نشان می‌دهد، نتیجهٔ آسیب‌شناسی حاصل از جراحی سرطان پستان است. اگر پس از نئوادجوانت در نمونهٔ جراحی هیچ سلول سرطانی نباشد، آن را پاسخ کامل پاتولوژیک می‌نامیم؛ در این بیماران احتمال عود به‌طور چشمگیری کمتر است.

پژوهشگر اصلی، دکتر Henry Kuerer، جراح پستان در MD Anderson تگزاس، نتایج را در بیانیه‌ای «چشمگیر و بسیار امیدبخش» خواند، اما افزود: «برای واردکردن این رویکرد به درمان معمول سرطان پستان، پیگیری بسیار طولانی‌تر و پژوهش‌های بیشتری لازم است.»

متخصصان خارج از مطالعه نیز به همین اندازه محتاط بودند.

پاسخ به نئوادجوانت کلید نتایج بلندمدت است

درمان‌های جدید سرطان پستان اولیهٔ سه‌گانه منفی و HER2 مثبت، پاسخ کامل پاتولوژیک پس از نئوادجوانت را به 60-70% رسانده‌اند. این مطالعهٔ چندمرکزی، تک‌گروهی فاز-II بر افزایش موفقیت سال‌های اخیر استوار است.

تومورها کوچک‌تر از 5 cm بودند (cT1-2) و درگیری زیربغل حداکثر سطح I-II بود (N0-1). 21 بیمار سه‌گانه منفی و 29 بیمار HER2 مثبت بودند. میانهٔ سن 62 بود.

پاسخ به نئوادجوانت با روش نسبتاً جدید بیوپسی خلأ ارزیابی شد.

در بیوپسی خلأ، 31 نفر از 50 بیمار (62%) پاسخ کامل داشتند. جراحی این زنان حذف و پرتودرمانی استاندارد کل پستان انجام شد. از نظر عود، با ماموگرافی هر 6 ماه و ارزیابی نزدیک پیگیری شدند. نه بیمار بعداً بیوپسی اضافی داشتند.

بیماری غدد لنفاوی مثبت مجاز بود، اما زنان نباید در سونوگرافی بیش از سه غدهٔ غیرطبیعی می‌داشتند. غدد پیش از شیمی‌درمانی با کلیپس فلزی مشخص شدند تا برداشت غدد درست تضمین شود.

عارضهٔ جدی مربوط به بیوپسی یا مرگ مرتبط با درمان رخ نداد.

باید منتظر نتایج بلندمدت ماند 

این رویکرد ظرفیت تغییر عملکرد را دارد، اما دربارهٔ تجربهٔ دنیای واقعی نگرانی‌هایی هست.

مثلاً همهٔ تیم‌ها در شناسایی بیماری باقی‌مانده با بیوپسی خلأ مهارت یکسان ندارند؛ حضور رادیولوژیست مداخله‌ای باتجربه در سرطان اهمیت دارد.

برخی زنان، به‌ویژه در برابر یک جراحی سادهٔ حفظ پستان، ممکن است بپرسند پرهیز از عمل واقعاً گزینه‌ای معنادار است؟ یعنی «آیا حذف جراحی به استرس پیگیری سخت‌گیرانه‌تر می‌ارزد؟»

نرخ پاسخ کامل پس از نئوادجوانت در این مطالعه از برخی گزارش‌های قبلی بالاتر بود؛ بنابراین پیگیری فعلی هنوز برای تصمیم قطعی «بالغ» نشده است.

این پژوهش برای نخستین بار نشان داد درمان‌های سیستمیک جدید ممکن است برای برخی بیماران اولیه گزینهٔ بدون عمل بسازند. برای واردکردن آن به درمان، باقی‌ماندهٔ بیماری/پاسخ کامل پس از نئوادجوانت باید دقیق پیش‌بینی شود و روش‌هایی مانند بیوپسی خلأ در مراکز مختلف قابل اجرا باشند. این فاز-II انگیزه‌ای مهم برای مطالعات بزرگ‌تر با تخصیص تصادفی خواهد بود.