سازوکار مقاومت سلول‌های سرطانی به ایمنی‌درمانی کشف شد

ایمنی‌درمانی‌ها در درمان نوین سرطان انقلاب ایجاد می‌کنند. هدف آنها جلوگیری از «دوست شناخته شدن» سیستم ایمنی توسط سلول‌های سرطانی است. اما در برخی بیماران نتیجه موردانتظار حاصل نمی‌شد. Cancer Discoveryمطالعه‌ای منتشر کرده که طبق آن جهش ژن‌های مشخص، پاسخ به ایمنی‌درمانی را تعیین می‌کند.

ایمنی‌درمانی‌ها اصلشان قطع تعامل پروتئین‌های PD1 و PD-L1 است. 10 ویژگی اصلی سلول سرطانییکی از آنها برای سیستم ایمنی، توان نامرئی شدناست. سلول سرطانی با حمل گیرنده «PDL-1» روی سطح، باعث می‌شود سلول ایمنی آن را دوست بداند. بدین ترتیب پروتئین «PD1» سلول ایمنی به «PD-L1» متصل و سرطان «دوست» دیده می‌شود. هدف پمبرولیزوماب، از تنظیم‌کننده‌های نقطه وارسی ایمنی، مهارکننده‌ها = تنظیم‌کننده‌های وارسی ایمنی، جلوگیری از این اتصال است. پمبرولیزوماببا وجود نتایج خوب، در برخی بیماران موفقیت بسیار کمی داشت. پژوهشگران با کمک علم ژنتیک و تحلیل نمونه تومور هنگام ایمنی‌درمانی و پس از آن کوشیدند علت را بفهمند.

طبق نتایج پژوهش:

• جهش ژن‌های JAK1 / JAK 2 در سلول تومور باعث غیرفعال ماندن پروتئین PD-L1 شد. بیماران دارای تومور با جهش JAK1/JAK2 به ایمنی‌درمانی پاسخ ندادند.

باید تأکید کرد ژن‌های JAK در مسیرهایی نقش دارند که شناسایی سیستم ایمنی توسط سلول سرطانی را ممکن می‌کنند. سلول‌های T سیستم ایمنی، اینترفرون گاما ترشح می‌کنند تا سلول سرطانی را بشناسند. هدف اصلی این ایمنی‌درمانی‌ها استفاده از پادتن anti-PD1 یا anti-PD-L1 برای شناسایی اختصاصی سرطان توسط سلول T و ترشح اینترفرون گاما علیه آن است. اینترفرون گاما نقش بسیار مهمی در پاسخ ایمنی ضدسرطان دارد. سلول‌های سرطانی برای مقابله، مسیر پیام‌رسانی اینترفرون گاما را دچار جهش کردند و مانع حمله سلول T فعال‌شده پس از ایمنی‌درمانی شدند. با غیرفعال نگه داشتن هم بیان PD-L1 و هم پیام‌رسانی اینترفرون، مقاومت اولیه به ایمنی‌درمانی ایجاد شد.

این مطالعه از نظر بالینی چه معنایی دارد؟

• با شناسایی جهش‌های مربوط از طریق تحلیل ژنتیک می‌توان مناسب‌ترین گروه بیمار ایمنی‌درمانی را انتخاب کرد.
• روشن شدن مقاومت، برای توسعه مهارکننده علیه پروتئین‌های دخیل در مقاومت به ایمنی‌درمانی اهمیت بسیاری دارد.