سپیدهدم دورانی تازه در درمان سرطان کلیه

به نظر میرسد پژوهش چنددههای در انکولوژی سرانجام گامی بزرگ در مسیر درست برداشته است: برای افرادی که پس از جراحی خطر بالای بازگشت دارند و به سرطان کلیه مبتلایند، درمانی ایمن و مؤثرِ ادجوانت (پیشگیرانه) فراهم است. بله، پاسخ باز هم ایمنیدرمانی!
پمبرولیزوماب (Keytruda) بهصورت تکدرمانی، پس از نفرکتومی (جراحی سرطان کلیه)، در مقایسه با دارونما بهطور معناداری با بقای بدون بیماری طولانیتر (بهترتیب %77.3 در برابر %68.1) ارتباط داشت. نتایج مطالعه تصادفی فاز 3 KEYNOTE-564 که این موضوع را نشان داد، امید فراوانی برانگیخته است. میانه پیگیری بیماران 24 ماه بود.
این نتایج از بیماران دارای خطر بالای عود (بازگشت) و مبتلا به کارسینوم سلول کلیویِ سلول روشن، با دادههای 994 بیمار در نخستین تحلیل میانی به دست آمده است.
نویسنده نخست مطالعه، دکتر Toni Choueiri از مؤسسه سرطان Dana Farber در Boston، برای گروه پمبرولیزوماب در ماه 24، درصد بقا را %96,6 اعلام کرد؛ این رقم در گروه دارونما %93,5 بود (نسبت خطر [HR] مرگ، 0,54).
بااینحال، عوارض درجه 3 یا بالاتر با هر علتی، در گروه پمبرولیزوماب تقریباً دو برابر گروه دارونما رخ داد (%32.4 در برابر %17.7). مطالعه جدید در New England Journal of Medicine در 18 اوت بهصورت آنلاین منتشر شد.
نتایج مطالعه نخست در نشست مجازی امسال انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) ارائه شده بود.
درمان ادجوانت در سرطان کلیه
تا آن زمان، در سرطان کلیه تنها داروی دارای تأیید FDA برای درمان ادجوانت پس از جراحی، سونیتینیب بود که تأییدش را در 2017 گرفت (نگاه کنید به تأییدیه مربوط). بااینحال، سونوتینیب احتمالاً بهسبب فراوانی عوارض، بهبود نیافتن کیفیت زندگی و نتایج بقای نهچندان رضایتبخش، در کار بالینی به کاربرد مورد انتظار نرسید. با وجود تأیید FDA در آمریکا، سونیتینیب برای کاربرد ادجوانت از آژانس دارویی اروپا (EMA) تأیید نگرفته و با توجه به نسبت پایین سود به خطر، در عمل بالینی کاربرد محدودی دارد.
از دهه 1980 تاکنون مطالعات فراوانی درمانهای ادجوانت بالقوه سرطان کلیه را بررسی کردهاند
درمان استاندارد بیماران سرطان کلیه در مرحله زودرس و/یا پیشرفته موضعی، نفرکتومی جزئی یا کامل است؛ بااینحال، در حدود نیمی از بیماران، پس از جراحی عود سرطان رخ میدهد. با این مطالعه، برای نخستین بار گزینهای مؤثر از ایمنیدرمانی ادجوانت برای بیماران کارسینوم سلول کلیوی داریم که تومورشان با جراحی برداشته شده و خطر بالای بازگشت دارند.
پژوهشگران پیگیری پیامدهای بقای کلی، یکی از نقاط پایانی ثانویه مطالعه، را ادامه خواهند داد. کاهش %46 در خطر مرگ با ایمنیدرمانی نتیجهای دلگرمکننده است (نسبت خطر [HR] مرگ، 0,54).
جزئیات مطالعه
KEYNOTE-564 شامل 996 بیمار سرطان کلیه سلول روشن با خطر بالای عود پس از نفرکتومی، با یا بدون متاستازکتومی، بود. بیماران برای حدود 1 سال، تا 17 چرخه، برای دریافت هر 3 هفته یک بار 200 mg پمبرولیزوماب ادجوانت وریدی یا دارونما، با نسبت 1:1 بهطور تصادفی تخصیص یافتند.
اکثریت بسیار بزرگ بیمارانِ واردشده به مطالعه، شواهدی از متاستاز نداشتند (M0) و بیماری موضعی و خطر متوسط تا بالای عود پس از نفرکتومی جزئی یا کامل داشتند. اما %5.8 بیماران هر دو گروه پمبرولیزوماب و دارونما، پس از نفرکتومی و برداشت ضایعات متاستاتیک، وضعیت M1 NED (مرحله متاستاتیک 1، no evidence of disease یعنی بدون شواهد بیماری) داشتند. این بیماران نیز در معرض خطر متوسطبالا یا بالای عود بودند.
به نظر میرسد سود پمبرولیزوماب در مقایسه با دارونما در این زیرگروه حفظ میشود. وضعیت PD-L1، جغرافیا، جنسیت، وضعیت عملکردی و M0/M1 از جمله زیرگروههای مختلفیاند که با بررسی آنها، پمبرولیزوماب در مقایسه با دارونما سودمندتر به نظر میرسد.
در آینده...
DNA تومور در گردش از جمله نشانگرهای زیستی مبتنی بر بافت و خون است که مطالعات بررسی آنها برای شناسایی بیماران با بیشترین خطر عود یا برای درمان ادجوانت کلیدی خواهند بود. پذیرفتن ایمنیدرمانی ادجوانت پرسشهای تازهای درباره انتخاب بیمار و کاربرد آن در کارسینوم سلول کلیویِ غیرِ سلول روشن و درمان سیستمیک پس از عود در جریان یا پس از درمان ادجوانت مطرح میکند.
منابع
2. Dawn of a New Era' in the Treatment of Renal Cell Carcinoma - Medscape - Aug 18, 2021
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.