سرطان پستان زندگی‌ام را تغییر داد، اما این تغییر مثبت بود

به‌عنوان بیماری که مبارزه کرده‌ام، هدف تازه‌ای در زندگی دارم؛ کمک به زنان دیگر برای توانمند شدن در فرایند درمان سرطان!

همیشه از خودآزمایی پستان دوری کردم، زیرا با داشتن ساختار پستان متراکم نمی‌توانستم تشخیص دهم توده یا برجستگی وجود دارد یا نه. به‌جای آن سالانه و منظم، ماموگرافی انجام می‌دادم. چهار سال پیش نتیجه ماموگرافی من منفی بود و آسوده شدم. اما طبق گزارش پزشک، چون بافت پستان متراکم داشتم به سونوگرافی تکمیلی نیاز داشتم. پس از سونوگرافی توده کوچکی در پستان چپ دیده شد که در ماموگرافی نبود.

خوش‌شانس بودم! در نتیجه پاتولوژی بیوپسی توده و بررسی‌های رادیولوژیک، مرحله 1. سرطان پستان دیده شد. جراحم ابتدا جراحی حفظ پستان، یعنی لامپکتومی و سپس پرتودرمانی را پیشنهاد کرد، اما از زمان تشخیص احساس شدیدی داشتم که هر دو پستانم با هم برداشته شوند؛ احساسی قوی که باید برای رهایی کامل از سرطان فعال‌تر رفتار کنم. زیرا نمی‌خواستم بعداً با سرطان بیشتر یا عود آن روبه‌رو شوم که در ماموگرافی پنهان بماند یا با سونوگرافی یافت نشود.

سرطان پستان چپم کوچک و عمیق بود و در پستان راست نشانه سرطان نبود، اما ماستکتومی پیشگیرانه (برداشتن محافظتی هر دو پستان با هم) خواستم. زیرا تبار یهودی اشکنازی دارم و این مرا در خطر بیشتر جهش BRCA قرار می‌دهد. برای غربالگری جهش، آزمایش ژنتیکی داده بودم. به‌عنوان مادر دو دختر جوان، این عوامل خطر هم نگرانم می‌کردند و هم به آینده آن‌ها فکر می‌کردم. همچنین باید هر کار لازم برای کاهش خطر انجام می‌دادیم.

- موضوع مرتبط: چه کسانی باید برای سرطان پستان ارثی آزمایش ژنتیک بدهند؟

انتخاب‌های دشوار

آزمایش ژنتیکی نشان داد BRCA2 مثبت هستم و این آگاهی تمایلم را به جراحی محافظتی دوطرفه سرطان پستان و بازسازی پستان با جراحی زیبایی بیشتر کرد. به دلیل افزایش خطر سرطان تخمدان، تخمدان‌هایم را نیز برداشتم. همچنین می‌دانم خطر بالای سرطان لوزالمعده و ملانوم بدخیم دارم و مراقب هستم.

بسیار خوش‌شانسم که گروه سلامتی دارم که به نگرانی‌هایم گوش می‌دهد، به نیازهایم رسیدگی و مرا در همه تصمیم‌های مراقبتم شریک می‌کند؛ اما می‌دانم هر نجات‌یافته سرطان این امکانات و تجربه را ندارد.

نگرانی اصلی من دخترانم هستند. دختر کوچک‌ترم 27 ساله است و پس از دیده شدن توده بزرگی در پستان چپ در ماموگرافی، برای او نیز ماستکتومی محافظتی دوطرفه انجام شد. توده خوش‌خیم بود، اما به دلیل خطر ارثی و نگرانی شدید جراحی کرد. اکنون زمان برداشتن تخمدان‌ها را برنامه‌ریزی می‌کند. برای دختر بزرگ‌ترم خطر سرطان تیروئید، پستان و تخمدان بالا رفته است. او هنوز درباره برداشتن یا برنداشتن پستان و تخمدان مردد است. این‌ها برای زنان جوانی که هنوز فرزند ندارند تصمیم‌های آسانی نیستند.

صدای دیگران بودن

در تصمیم‌های سلامت اواخر زندگی والدینم مشارکت فعال داشتم. وقتی تشخیص سرطان پستان گرفتم می‌دانستم بهترین مراقبت پزشکی برایم چگونه باید باشد؛ با انتخاب درمان‌های رادیکال و پیگیری آزمایش‌های ژنتیکی می‌توانستم زندگی‌ام را نجات دهم.

از زمان تشخیص به گروه‌های حمایتی بسیاری برای سرطان پستان پیوستم؛ با زنانی آشنا شدم که درباره درمان و عوارض جانبی تردید داشتند. درباره این موضوعات با آن‌ها صحبت کردم، زیرا نمی‌خواهم از پزشکانشان ناامید یا عصبانی شوند. از کمک به این زنان خوشحالم و توصیه می‌کنم به حس و احساسات خود درباره مراقبتشان توجه کنند و اگر درباره انکولوژیست یا گروه سلامت نگرانی دارند صحبت کنند. باید ترس‌ها بیان و راه‌حل‌ها جست‌وجو شوند. در نهایت خودمان بهترین شناخت را از بدنمان داریم.

زندگی کردن با تمام وجود

سرطان مرا تغییر داد، اما تغییرم مثبت بود. هدف تازه‌ای در زندگی پیدا کردم و از کمک به زنان دیگر برای توانمند شدن و یافتن نیرو در تجربه سرطان بسیار خوشحالم. نمی‌خواستم سرطان بگیرم، اما این موضوع چیزهای مثبتی هم به زندگی‌ام افزود.

.

نوشته ما ترجمه مصاحبه Sherri Rosenthal با ascopost است. این فرد نمونه خوبی برای پرسش افراد دارای سرطان پستان ارثی چگونه باید پیگیری و درمان شوند است. اما در سرطان پستان غیرارثی، جراحی پستان دیگر که سالم است، به همان اندازه که غیرضروری است، پرهزینه و کاهنده کیفیت زندگی است. همه سرطان‌های پستان یکسان درمان نمی‌شوند؛ ده‌ها عامل خطر و وضعیت مرتبط با بیمار بر تصمیم اثر دارند. انکولوژیست پزشکی شما که بر تمام سیر بیماری از پیش تا پس از آن تسلط دارد، با فرایند تصمیم‌گیری‌ای که شما نیز فعالانه در آن هستید، هم درمان‌های مناسب و هم درمان‌های نامناسب برایتان را تعیین می‌کند.