تأثیر کیفیت زندگی بیمار پیش از درمان سرطان بر عوارض درمان
در این مقاله
در مطالعه‌ای تازه در سرطان پستان، مشخص شد سطح کیفیت زندگی پیش از درمان با کاهش دوز شیمی‌درمانی هنگام درمان و عوارض پس از شیمی‌درمانی ارتباط دارد.
مطالعه‌ای پیشگام
پیش‌تر مطالعه‌ای این ارتباط را نسنجیده بود. به‌اختصار، در مطالعه مشخص شد خستگی و اختلال عملکرد جسمی پیش از درمان با کاهش دوز شیمی‌درمانی و عوارض پس از آن مرتبط است. کیفیت زندگی بیماران با پرسش‌نامه EORTC QLQ-C30 اندازه‌گیری شد.
موضوع مرتبط: ضعف و خستگی در سرطان: چرا رخ می‌دهد و چگونه درمان می‌شود؟
این یافته‌ها در Cancer در 15 ژانویه 2023 منتشر شد.
اهمیت کیفیت زندگی در سرطان
کیفیت زندگی مفهومی است که میزان رضایت افراد از زندگی و کیفیت آن را توصیف می‌کند. کیفیت زندگی بر مجموعه عوامل جسمی، عاطفی، اجتماعی، اقتصادی و محیطی استوار است و نشان می‌دهد زندگی افراد چه کیفیتی دارد. سنجش آن، دیدگاه‌ها و انتظارهای افراد درباره ابعاد مختلف زندگی را ارزیابی می‌کند و به درک میزان رضایت‌بخش بودن زندگی کمک می‌کند.
تا امروز همواره بر تأثیر خود سرطان یا درمان‌ها بر کیفیت زندگی بیماران تمرکز می‌شد. این مطالعه زاویه دید متفاوتی ارائه می‌کند.
وضعیت جسمی، عاطفی و اجتماعی بیمار در روند درمان ممکن است بر عواملی مانند تجویز، مدت و شدت درمان اثر بگذارد. اگر حال عمومی و کیفیت زندگی بهتر باشد، فرایند درمان ممکن است آسان‌تر شود و این امر در نتایج بازتاب یابد. به همین ترتیب، افت کیفیت زندگی ممکن است درمان را دشوار و اثرش را کمتر کند.
جزئیات مطالعه
با آنکه کیفیت زندگی در سرطان پیشرفته شاخصی برای بقا پذیرفته می‌شود، شواهد در سرطان زودرس پستان کمتر روشن است.
پژوهشگران برای شناخت نقش سنجش کیفیت زندگی در سرطان زودرس پستان، مطالعه‌ای را تحلیل کردند که در 26 مرکز فرانسه، زنان با تشخیص تازه سرطان پستان مرحله 1.-3. را وارد کرده بود.
مطالعه برای بررسی ارتباط سنجش پایه کیفیت زندگی با کاهش دوز و عوارض پس از شیمی‌درمانی در 3079 بیمار سرطان زودرس پستان طراحی شد. این جمعیت شامل 718 بیمار دریافت‌کننده شیمی‌درمانی نئوادجوانت، پیش از عمل برای کوچک کردن تومور، و 2361 بیمار دریافت‌کننده شیمی‌درمانی ادجوانت یا محافظتی پس از عمل بود.
بیشتر بیماران تاکسان (94,2%) و/یا آنتراسیکلین (90,5%) گرفته بودند. دیگر درمان‌های اصلی ادجوانت شامل پرتودرمانی پستان (92,6%)، تراستوزوماب (21%) و هورمون‌درمانی (74%) بود و همه زنان جراحی حفظ پستان (74%) و/یا برداشت غدد لنفاوی (60%) داشتند. خستگی و عملکرد جسمی با EORTC QLQ-C30 ، پرسش‌نامه اصلی کیفیت زندگی سازمان اروپایی پژوهش و درمان سرطان 30، سنجیده شد.
از 3079 بیمار، 15,5% کاهش دوز شیمی‌درمانی و 31% عوارض پس از شیمی‌درمانی داشتند.
پس از تعدیل چندمتغیره برای عوامل بالینی و بیمار، در کسانی که امتیاز خستگی پایه بالاتر از 39 داشتند، در مقایسه 39 با 39 یا کمتر، خطر کاهش دوز شیمی‌درمانی 1,43 برابر و خطر عوارض پس از شیمی‌درمانی 1,32 برابر بیشتر بود.
نویسندگان همچنین دریافتند کسانی با امتیاز عملکرد جسمی پایه کمتر از 83، در مقایسه 83 با 83 یا بالاتر، میزان کاهش دوز شیمی‌درمانی 1,54 برابر و عوارض پس از آن 1,5 برابر بیشتر بود.
پژوهشگران همچنین دریافتند که وضعیت عملکرد عمومی بیمار با کاهش دوز شیمی‌درمانی یا عوارض پس از آن ارتباط ندارد و مطرح کردند نتایج کیفیت زندگی گزارش‌شده توسط بیمار ممکن است شاخص بهتری باشد.
نتیجه‌گیری
یافته‌ها نشان می‌دهند خستگی و اختلال عملکرد جسمی پیش از درمان را می‌توان برای شناسایی بیمارانی به کار برد که در معرض تحمل ضعیف شیمی‌درمانی‌اند.
مشخص شد کیفیت زندگی پیش از درمان بر تحمل شیمی‌درمانی اثر دارد و این یافته‌ها می‌توانند به پیش‌بینی عوارض پس از شیمی‌درمانی و کاهش دوز آن کمک کنند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.