یافته‌ای غافلگیرکننده: ورزش می‌تواند تومور را کوچک کند

در مطالعه‌ای جالب که در 1 فوریه 2022 منتشر شد، در بیماران دریافت‌کننده شیمی‌درمانی نئوادجوانت (کوچک‌کننده پیش از جراحی) که در «پیش‌آماده‌سازی» ساختاریافته، برنامه ورزشی اجرا می‌کردند و به سرطان مری (ازوفاگوس) مبتلا بودند، کوچک شدن تومور گزارش شد. این بیماران در مقایسه با گروه کنترل شامل بیمارانی که ورزش نمی‌کردند، پسرفت (کوچک شدن) قابل‌توجه تومور و کاهش مرحله تومور داشتند.

British Journal of Sports Medicine این پژوهش را منتشر کرد. نویسنده اصلی آن، Andrew Davies از بیمارستان‌های Guy’s و St. Thomas، می‌گوید: «قدرت این یافته‌ها برای ما غافلگیرکننده بود» و می‌افزاید:

«از برخی شواهد در مدل‌های حیوانی آگاه بودیم که افزایش منفعت شیمی‌درمانی با ورزش را تأیید می‌کردند، اما این نخستین نتیجه جالب این مطالعه نبود. بااین‌حال، وقتی نتایج پاسخ به شیمی‌درمانی رسید، ندیدن تفاوت میان گروه‌ها ناممکن شد.»

گروه پژوهش در مطالعه می‌گوید: «کاهش مرحله تومور و پاسخ به شیمی‌درمانی، مهم‌ترین عوامل پیش‌بینی‌کننده سیر بیماری در سرطان مری هستند. این برنامه‌های ورزشی ساختاریافته احتمالاً با تنظیم بهتر ایمنی‌شناختی و / یا التهابی می‌توانند برای سرطان‌های پیشرفته سودمند باشند.»

ورزش به‌عنوان داروی سرطان

مطالعه شامل 40 بیمار سرطان مری بود: 21 نفر برنامه ورزشی پیش‌آماده‌سازی ساختاریافته را دنبال کردند و 19 نفر درمان استاندارد را ادامه دادند. ویژگی‌های اصلی دو گروه قابل مقایسه بود. همه بیماران شیمی‌درمانی نئوادجوانت با اپی‌روبیسین، سیس‌پلاتین و 5 فلورواوراسیل (ECF) را طی چهار چرخه تکمیل کردند و سپس جراحی شدند.

همچنین در همه آن‌ها آدنوکارسینوم قابل جراحی بخش پایینی مری یا محل اتصال معده و مری تشخیص داده شده بود و همگی از پرستاران متخصص، متخصصان تغذیه و فیزیوتراپیست‌ها توصیه‌هایی درباره تغذیه، فعالیت بدنی و ترک سیگار دریافت کردند. بیمارانی که با پیش‌آماده‌سازی موافقت کردند، در باشگاه هفته‌ای 5-6 بار تمرین هوازی و تقویت قدرت نیز انجام دادند. این فعالیت تا آخرین روز پیش از جراحی، در مجموع معادل 150 دقیقه در هفته بود.

گروه پژوهش همه داده‌های بالینی را تحلیل کرد و کوچک شدن تومورها را یافت. در مقایسه با بیماران گروه کنترل (از 19 بیمار، 7 نفر، %36,8)، این کوچک شدن در شمار بسیار بیشتری از بیماران گروه ورزش مشاهده شد (از 20 بیمار، 15 نفر، %75).

این یافته‌ها نخستین نتایجی هستند که سهم معنی‌دار ورزش در کوچک شدن تومور را در یک کارآزمایی بالینی سرطان مری نشان می‌دهند.

اما محدودیت مطالعه آن است که نتایج از گروه کوچکی از بیماران به دست آمده و انتخاب بیماران تصادفی نبوده است.

ورزش چه نقشی در کوچک شدن تومور دارد؟

Davies می‌گوید سازوکارهایی که با ورزش می‌توانند کنترل تومور را در بیماران بهبود دهند، احتمالاً عوامل متعددی دارند و تا حدی پیچیده‌اند.

«به ساده‌ترین بیان، این نظریه منطقی به نظر می‌رسد که بیماران ورزش‌کننده می‌توانند خون و اکسیژن بیشتری به بافت‌های محیطی برسانند و این موضوع نیز رساندن داروی شیمی‌درمانی به تومور هدف را افزایش می‌دهد.»

Davies همچنین گفت مطالعه «برخی تفاوت‌های مهم در ساختار بدن و نشانگرهای ایمنی و التهاب» را نشان داد و همه آن‌ها «در سطح علوم پایه با میزان پاسخ به شیمی‌درمانی مرتبط‌اند». یعنی ورزش ممکن است دستگاه ایمنی را در برابر تومور به‌طور مثبت تنظیم کند.

میانگین شمار لنفوسیت‌های T پس از شیمی‌درمانی نئوادجوانت در گروه ورزش از گروه کنترل بیشتر بود و میان گروه‌ها در نشانگرهای ایمنی و التهاب، شامل اینترلوکین-6، اینترفرون گاما و فاکتور نکروز تومور آلفا، تفاوت وجود داشت.

همچنین بیماران گروه ورزش بهبود قابل‌توجهی در شاخص توده بدون چربی بدن نشان دادند. بااین‌حال، Davies ضمن «بسیار جالب» و «مولد فرضیه» دانستن این تفاوت‌ها، تأکید می‌کند که «نمی‌خواهیم درباره این ارتباط‌ها اغراق کنیم».