افزودن ایمونوتراپی دوروالوماب به شیمی‌درمانی، بقا را در سرطان مجاری صفراوی افزایش می‌دهد

سرطان مجاری صفراوی بیماری نادر و اغلب تهاجمی‌ای است که از مجاری صفراوی و کیسه صفرا منشأ می‌گیرد؛ در آمریکا هر سال حدود 12 هزار نفر تشخیص می‌گیرند و برای ترکیه این رقم حدود 2 هزار نفر برآورد می‌شود. به‌جز کیسه صفرا، سرطان‌های مجاری صفراوی به داخل‌کبدی و خارج‌کبدی تقسیم می‌شوند. میزان بقای نسبی 5 ساله برای سرطان زودرس مجاری صفراوی داخل‌کبدی %25 و برای نوع زودرس خارج‌کبدی فقط %15 است. سرطان مجاری صفراوی را کلانژیوکانسر نیز می‌نامند.

در آغاز 2022، در پیشرفتی جالب‌توجه در انکولوژی برای بیماران سرطان پیشرفته مجاری صفراوی، دارویی از رده مهارکننده PD-L1، به‌عنوان یک ایمونوتراپی، یعنی durvalumab، در ترکیب با رژیم دوگانه شیمی‌درمانی جمسیتابین و سیس‌پلاتین در مطالعه تصادفی‌شده و بین‌المللی فاز III به نام TOPAZ-1 بررسی شد. نتایج نشان داد در بیماران دریافت‌کننده دوروالوماب، خطر مرگ %20 کمتر بود.

دریافت‌کنندگان سیس‌پلاتین + جمسیتابین + دوروالوماب، نسبت به دریافت‌کنندگان سیس‌پلاتین + جمسیتابین + دارونما، از نظر بقای بدون پیشرفت بیماری نیز به‌طور معناداری وضعیت بهتری داشتند. یافته‌ها نشان می‌دهند دوروالوماب همراه جمسیتابین و سیس‌پلاتین می‌تواند برای این بیماری استاندارد تازه درمان خط اول باشد. مطالعه دکتر Do-Youn Oh و همکارانش در سمپوزیوم سرطان‌های دستگاه گوارش ASCO در 2022 ارائه شد.

جزئیات مطالعه TOPAZ-1

در این مطالعه دوسوکور، بیمارانی که پیش‌تر درمان نگرفته بودند و سرطان مجاری صفراویِ غیرقابل برداشت جراحی به‌علت پیشرفت موضعی، عودکرده یا متاستاتیک داشتند، به‌طور تصادفی با نسبت 1:1 به گروه دوروالوماب یا دارونما تخصیص یافتند؛ سپس تا پیشرفت بیماری یا بروز عارضه غیرقابل‌قبول، دوروالوماب یا دارونما دریافت کردند.

تخصیص تصادفی براساس وضعیت بیماری، غیرقابل جراحی‌بودن از ابتدا یا عود و محل تومور اولیه (کلانژیوکارسینوم داخل‌کبدی، کلانژیوکارسینوم خارج‌کبدی یا سرطان کیسه صفرا) لایه‌بندی شد. نقطه پایانی اصلی مطالعه، بقای کلی بود و نقاط پایانی فرعی شامل بقای بدون پیشرفت، میزان پاسخ عینی و ایمنی بودند.

نتایج

تا تاریخ پایان گردآوری داده‌ها برای این تحلیل میانی (اوت 2021)، از 685 بیمار، 341 نفر به دوروالوماب همراه جمسیتابین/سیس‌پلاتین و 344 نفر به دارونما همراه جمسیتابین/سیس‌پلاتین تخصیص یافته بودند.

• هدف اصلی محقق شد؛ دوروالوماب همراه جمسیتابین/سیس‌پلاتین در مقایسه با دارونما همراه جمسیتابین/سیس‌پلاتین، بقای کلی را به‌طور معناداری بهبود داد (نسبت خطر [HR] = 0.80، %95 فاصله اطمینان [CI] = 0.66–0.97، P = .021). کاهش %20 در خطر مرگ.
• بقای بدون پیشرفت نیز با دوروالوماب در مقایسه با دارونما به‌طور معناداری بهبود یافت (HR = 0.75، %95 CI = 0.64-0.89، P = .001). کاهش %25 در خطر پیشرفت سرطان.
• میزان پاسخ عینی با دوروالوماب %26.7 و با دارونما %18.7 بود.
• عوارض مرتبط با درمان در %62.7 دریافت‌کنندگان دوروالوماب و %64,9 دریافت‌کنندگان دارونما از درجه 3 یا 4 رخ دادند. عوارض مرتبط با درمان در %8,9 دریافت‌کنندگان دوروالوماب و %11.4 دریافت‌کنندگان دارونما به قطع یکی از داروهای مطالعه منجر شدند.

اهمیت مطالعه برای کار بالینی

استاندارد فعلی درمان سرطان مجاری صفراوی غیرقابل جراحی، شیمی‌درمانی ترکیبی است. این استاندارد بیش از یک دهه تغییر نکرده بود. TOPAZ-1 نخستین مطالعه بالینی فاز III است که نشان می‌دهد افزودن ایمونوتراپی به شیمی‌درمانی استاندارد می‌تواند بقا را در سرطان مجاری صفراوی افزایش دهد و مهم‌تر، این کار را بدون ایجاد عارضه جدی تازه‌ای انجام می‌دهد؛ این مطالعه امید به استفاده از ایمونوتراپی در این سرطان‌ها را افزایش داده است.

به نظر می‌رسد احتمال زیادی وجود دارد که دوروالوماب همراه جمسیتابین و سیس‌پلاتین به استاندارد تازه درمان سرطان پیشرفته مجاری صفراوی تبدیل شود و تأیید FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا) را بگیرد.