اهمیت حمایت تغذیه‌ای و جایگزینی آنزیم‌های پانکراس در سرطان پانکراس

سرطان پانکراس در ترکیه از نظر شیوع رتبه 8 را دارد، اما از نظر مرگ‌ومیر در رتبه 3 قرار می‌گیرد. بیش از 80% بیماران مبتلا به سرطان پانکراس هنگام تشخیص کاهش وزن چشمگیری دارند که معمولاً ناشی از سوءتغذیه است. این وضعیت می‌تواند روند درمان را دشوار کند و بر نتایج درمان و سیر بیماری اثر منفی بگذارد.

درمان سرطان پانکراس معمولاً با هدف کنترل علائم، طولانی‌کردن عمر و بهبود کیفیت زندگی انجام می‌شود. نب-پاکلیتاکسل و رژیم‌های دارویی حاوی آن، همراه با حمایت تغذیه‌ای (BD) و درمان جایگزینی آنزیم‌های پانکراس (PEYKT)، موضوع این نوشته‌اند که اثرشان بر این روند بررسی می‌شود.

سرطان پانکراس متاستاتیک (مرحله 4) معمولاً با یکی از گزینه‌های نخست شیمی‌درمانی، یعنی رژیم‌های حاوی نب-پاکلیتاکسل، درمان می‌شود. در اینجا نتایج مطالعه‌ای مشاهده‌ای، گذشته‌نگر و تک‌مرکزی را درباره بیمارانی که حمایت تغذیه‌ای (BD) و درمان جایگزینی آنزیم‌های پانکراس (PEYKT) دریافت کرده یا نکرده‌اند به اشتراک می‌گذاریم.

حمایت تغذیه‌ای و درمان جایگزینی آنزیم‌های پانکراس چیست؟

حمایت تغذیه‌ای (BD) درمانی برای فراهم‌کردن تغذیه کافی و متعادل بیماران است. این حمایت ممکن است سلامت عمومی را بهبود دهد و بر نتایج درمان اثر مثبت بگذارد. به‌ویژه در سرطان پانکراس، علاوه بر BD، درمان جایگزینی آنزیم‌های پانکراس (PEYKT) نیز اهمیت دارد. وقتی توانایی پانکراس برای تولید آنزیم‌های گوارشی کافی کاهش یافته باشد، PEYKT برای تأمین مکمل این آنزیم‌ها استفاده می‌شود. برای این منظور، کپسول‌های حاوی لیپاز به کار می‌روند.

مطالعه بیان می‌کند که در فوریه 2022، فرمولاسیون آنزیمی تازه‌ای با غلظت لیپاز 35000 U.Ph.Eur عرضه شد. با این تحول، بیماران دریافت‌کننده درمان جایگزینی آنزیم پانکراس (PEYKT) توانستند از کپسول‌های حاوی لیپاز کمتر، یعنی 10000 U.Ph.Eur، به کپسول‌های تازه با غلظت بالاتر، یعنی 35000 U.Ph.Eur، تغییر کنند. این تغییر ممکن است روند گوارش بیماران را بیشتر بهبود دهد.

جزئیات مطالعه

این مطالعه بیمارانی را بررسی می‌کند که بین سال‌های 2016 و 2022 سرطان پیشرفته پانکراس داشته و شیمی‌درمانی مشخصی دریافت کرده‌اند. این درمان حاوی دارویی به نام نب-پاکلیتاکسل بود. هدف مطالعه بررسی اثر حمایت تغذیه‌ای و درمان آنزیم پانکراس، که برای بهبود گوارش استفاده می‌شود، بر سلامت عمومی و مدت بقای بیماران بود.

وضعیت تغذیه بیماران با ابزار غربالگری ویژه و دستگاه سنجش ترکیب بدن ارزیابی شد. اگر بیماری تغذیه ناکافی داشت یا در معرض آن بود، حمایت تغذیه‌ای پیشنهاد می‌شد. این حمایت ممکن بود شامل توصیه غذایی، مکمل خوراکی تغذیه و در صورت نیاز تغذیه با لوله باشد.

درمان آنزیم پانکراس برای بهبود گوارش بیماران استفاده می‌شود. این درمان به شکل کپسول‌های حاوی آنزیم‌هایی ارائه می‌شود که پانکراس به‌طور طبیعی تولید می‌کند و به هضم غذا کمک می‌کنند.

مطالعه برای سنجش اثر این درمان‌ها بر سلامت عمومی و مدت بقای بیماران، از روش‌های مختلفی استفاده کرد؛ از جمله ارزیابی ترکیب بدن، وزن و علائم و شکایت‌های گوارشی. همچنین بررسی شد درمان تا چه حد پیشرفت سرطان را متوقف می‌کند و بیماران به‌طور کلی چگونه پاسخ می‌دهند.

به‌ویژه در هر مراجعه، وجود مشکلات گوارشی بررسی می‌شد؛ مشکلاتی مانند کاهش اشتها، احساس دشواری هضم، نفخ، دفع مکرر یا ظاهر چرب مدفوع.

در پایان، مطالعه همه این اطلاعات را همراه سن، جنس، سلامت عمومی، محل تومور و دیگر عوامل مهم بیماران ارزیابی کرد. این کار به پژوهشگران کمک کرد بهتر دریابند کدام عوامل بیشترین اثر را بر اثربخشی این درمان‌ها دارند.

نتایج

در این مطالعه مشاهده شد BD و PEYKT مدت بقای کلی بیماران مبتلا به سرطان پانکراس را به‌طور چشمگیری افزایش داده و از کاهش وزن حین شیمی‌درمانی جلوگیری کرده‌اند. همچنین این دو روش وضعیت تغذیه را بهتر کردند و مانع افت وضعیت عملکردی کارنوفسکی شدند.

گزارش شد درمجموع 106 بیمار در مطالعه حضور داشتند؛ 53 نفر در گروه BD/PEYKT، یعنی حمایت تغذیه‌ای/درمان جایگزینی آنزیم‌های پانکراس، و 53 نفر خارج از این گروه بودند.

3 یافته مهم و برجسته مطالعه عبارت‌اند از:

1. در پایان سه ماه، افزایش وزن نسبی در دریافت‌کنندگان BD/PEYKT بیشتر از دیگران بود؛ گروه BD/PEYKT به‌طور میانه 1,6 kg وزن گرفت، درحالی‌که در گروه کنترل 1,2 kg کاهش وزن دیده شد.
2. میانگین طول عمر دریافت‌کنندگان BD/PEYKT به‌طور معناداری بیشتر از کسانی بود که BD/PEYKT نمی‌گرفتند.
3. امتیاز وضعیت عملکردی کارنوفسکی (KPS) پس از 3 ماه در دریافت‌کنندگان BD/PEYKT بالاتر از کسانی بود که BD/PEYKT نمی‌گرفتند.

می‌توان این نتایج را در نموداری مقایسه‌ای نشان داد:

در نتیجه، دریافت‌کنندگان BD/PEYKT نسبت به دیگران وزن بیشتری گرفتند، طول عمر بیشتری داشتند و پس از 3 ماه امتیاز وضعیت عملکردی کارنوفسکی بالاتری نشان دادند.

خلاصه

در بیماران مبتلا به سرطان پانکراس، حمایت تغذیه‌ای و درمان جایگزینی آنزیم پانکراس ممکن است عمر را طولانی‌تر و کیفیت زندگی را بهتر کنند. این رویکردها ممکن است سلامت عمومی و نتایج درمان را بهبود دهند. متخصصان سلامت باید این راهبردها را در مدیریت مشکلات تغذیه‌ای و گوارشی این بیماران در نظر بگیرند.