اینفیگراتینیب، داروی هدف‌گیرنده FGFR2 شماره 2 با تأیید FDA برای سرطان مجاری صفراوی
در این مقاله
برای بزرگسالان قبلاً درمان‌شده با تومور غیرقابل‌جراحی به‌علت گسترش موضعی یا تومور متاستاتیکِ کلانژیوکارسینوما (سرطان مجاری صفراوی)، همراه با تغییر ژنتیکی گیرنده فاکتور رشد فیبروبلاست 2 (FGFR2)، داروی مهارکننده کیناز اینفیگراتینیب (Truseltiq, QED Therapeutics, Inc.) در 28 مه 2021 از FDA، سازمان غذا و داروی آمریکا، تأیید شتاب‌یافته گرفت.
اینفیگراتینیب برای کلانژیوکارسینومای دارای جهش FGFR2، داروی شماره 2 با تأیید FDA شد. پیش‌تر پمیگاتینیب، در 17 آوریل 2020 تأیید FDA گرفته بود.
FDA همچنین FoundationOne® CDx (Foundation Medicine, Inc.) را برای انتخاب بیماران دارای همجوشی ژن FGFR2 یا بازآرایی دیگر، به‌عنوان آزمایش ژنتیکی همراهِ درمان اینفیگراتینیب تأیید کرد.
به‌روزرسانی: FDA تأیید را پس گرفت (21.05.2024)
FDA اعلام کرد تأیید شتاب‌یافته‌ای را که در سال 2021 برای اینفیگراتینیب (Truseltiq)، در برخی انواع کلانژیوکارسینومای قبلاً درمان‌شده داده بود، پس گرفته است.
اینفیگراتینیب نخست در مه 2021 برای بزرگسالان دارای کلانژیوکارسینومای موضعی پیشرفته غیرقابل‌جراحی یا متاستاتیک و همجوشی یا بازآرایی دیگرِ گیرنده فاکتور رشد فیبروبلاست 2 (FGFR2)، تأیید شتاب‌یافته گرفت. این تأیید مشروط بود به اینکه سازنده، QED Therapeutics, Inc.، فایده بالینی دارو را در کارآزمایی‌های تأییدی اثبات کند.
تأیید به درخواست حامی، داوطلبانه پس گرفته شد. بنا بر به‌روزرسانی FDA، علت آن «دشواری در جذب و ثبت‌نام شرکت‌کنندگان برای کارآزمایی تأییدیِ لازم» بود. آن کارآزمایی، اثربخشی دارو را در درمان خط اول با اندیکاسیونی تازه بررسی می‌کرد. QED به‌دلیل دشواری جذب و ثبت‌نام، توزیع دارو در خط دوم کلانژیوکارسینوما، یعنی اندیکاسیون تأیید شتاب‌یافته، را «از نظر تجاری معقول» ندانست. اما به گفته QED، بررسی دارو برای وضعیت‌های دیگرِ مرتبط با FGFR ادامه دارد.
در زیر، طبقه‌بندی سرطان‌های مجاری صفراوی بر اساس ناحیه آناتومیک دیده می‌شود.
جهش‌های محرک در کلانژیوکارسینوما
مدیریت کلانژیوکارسینوما با راهبردهای تازه داروهای دقیق، به‌سرعت در حال تحول است. بیشتر پژوهش‌ها در این سرطان، بر بیمارانی متمرکزند که تغییرات ژنتیکی زیر را دارند؛ تغییراتی که در مبتلایان به کلانژیوکارسینومای داخل‌کبدی، یعنی سرطان مجاری صفراوی درون کبد، در حدود % 40 از آن‌ها یافت می‌شوند: همجوشی گیرنده فاکتور رشد فیبروبلاست-2 (FGFR2) و جهش ایزوسیترات دهیدروژناز-1 (IDH1).
در زیر، ویژگی‌های بالینی و ژنتیکی کلانژیوکارسینوما به‌اختصار آمده‌اند.
تأیید FDA بر پایه مطالعه CBGJ398X2204
اثربخشی اینفیگراتینیب، در بیماران با همجوشی یا بازآرایی FGFR2 نشان داده شد؛ کارآزمایی چندمرکزی، بدون کورسازی و تک‌بازویی شامل 108 بیمار قبلاً درمان‌شده با کلانژیوکارسینومای موضعی پیشرفته غیرقابل‌برداشت یا متاستاتیک، به نام CBGJ398X2204 (NCT02150967) بود.
بیماران برای 21 روز پیاپی، روزی یک بار 125 mg اینفیگراتینیب گرفتند و سپس 7 روز وقفه داشتند. هر چرخه 28روزه به این شکل، 1 کورس به حساب آمد و درمان تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول ادامه یافت.
نتایج
معیارهای اصلی اثربخشی، نرخ پاسخ کلی و مدت پاسخ بودند که بر پایه RECIST 1.1 با بررسی مرکزی مستقل و کور تعیین شدند.
- اینفیگراتینیب با 1 پاسخ کامل و 24 پاسخ نسبی، نرخ پاسخ کلی %23 داشت (فاصله اطمینان %95: 16، 32).
- میانه مدت پاسخ 5 ماه بود (فاصله اطمینان %95: 3.7، 9.3).
- از 23 پاسخ‌دهنده، 8 بیمار پاسخ را برای 6 ماه یا بیشتر حفظ کردند.
شایع‌ترین (فراوانی ≥ %20) عوارض شامل فسفات خون بالا، افزایش کراتینین، سمیت ناخن، استوماتیت، خشکی چشم، خستگی، ریزش مو، سندرم اریترودیسستزی کف دست‌وپا، درد مفصل، اختلال چشایی، یبوست، درد شکم، خشکی دهان، تغییر مژه‌ها، اسهال، خشکی پوست، کاهش اشتها، تاری دید و استفراغ بودند. خطرهای جدی شامل فسفات خون بالا و جداشدگی اپی‌تلیوم رنگدانه‌ای شبکیه‌اند و پایش این عوارض هنگام درمان توصیه می‌شود.
اینفیگراتینیب با دوز توصیه‌شده، برای 21 روز پیاپی، ناشتا و روزی یک بار به مقدار 125 mg مصرف می‌شود.
*
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.