برای نخستین بار نشان داده شد ایمنی‌درمانی طول عمر سرطان پستان را افزایش می‌دهد

در مونیخ آلمان، کنگره ESMO 2018گزارش شد و هم‌زمان در NEJMمنتشر شد؛ IMpassion130 نام این کارآزمایی بالینیاست که براساس نتایج آن، در متاستاتیک (مرحله 4.) سرطان پستان سه‌گانه منفی در بخشی از این بیماران، ایمنی‌درمانی داروی آتزولیزومابطول عمر را افزایش داد.

- موضوع مرتبط: سرطان پستان سه‌گانه منفی چیست؟ تشخیص و درمان آن چگونه است؟ (تفصیلی)

نویسنده اصلی پژوهش، پروفسور پیتر اشمید، گفت نتایج «شیوه درمان سرطان پستان سه‌گانه منفی را تغییر خواهد داد» و ادامه داد: "ناب-پاکلیتاکسل همراه آتزولیزوماب، نخستین روش ایمنی‌درمانی است که بهبود بقا در سرطان پستان سه‌گانه منفی متاستاتیک را نشان داده است.»

- موضوع مرتبط: ایمنی‌درمانی و واکسن سرطان 

آتزولیزوماب داروی ایمنی‌درمانی پادتن مونوکلونال است که علیه گیرنده روی سطح سلول‌های سرطانی، یعنی PD-L1 توسعه یافته است و در این مطالعه، بیشتر موارد افزایش طول عمر در بیماران تومور پستان PD-L1 مثبت بود.

PD-L1 از نقاط وارسی ایمنی است و مهار عملکرد آن ممکن است دستگاه ایمنی را علیه سلول سرطانی فعال کند. یکی از راه‌های فرار سلول سرطانی از ایمنی، وجود بسیار بیش از حد طبیعی گیرنده PD-L1 در سطح سلول است که PD-L1 مثبت بودن نام دارد.

سرطان پستان تریپل (سه‌گانه) منفی، به‌دلیل تقسیم سریع سلول و تمایل بیشتر متاستاز، نوع تهاجمی است. گیرنده هورمون استروژن یا پروتئین HER2 ندارد، یعنی با هورمون‌درمانی یا داروهای هدفمند HER2 درمان نمی‌شود. دارودرمانی اصلی آن شیمی‌درمانی است و بیماران تمایل دارند طی چند ماه به آن مقاوم شوند. نسبتاً نادر است و معمولاً زنان جوان را درگیر می‌کند. در حالت متاستاتیک، میانه بقا حدود 12 تا 15 ماه است.

جزئیات مطالعه

در فاز-3 کارآزمایی IMpassion 130، تعداد 902 بیمار سرطان پستان سه‌گانه منفی بدون درمان قبلی برای بیماری متاستاتیک وارد شدند. بیماران تصادفی دو بازو شدند تا شیمی‌درمانی استاندارد (ناب-پاکلیتاکسل) + آتزولیزوماب یا استاندارد + دارونما دریافت کنند.

دو پیامد اصلی مطالعه تعیین شد:

1. در بیماران PD-L1 مثبت و منفی، ترکیب ایمنی‌درمانی و شیمی‌درمانی چقدر سرطان را کند می‌کند (بقای بدون پیشرفت) و
2. چقدر طول عمر را افزایش می‌دهد (بقای کلی).

میانه پیگیری بیماران 12.9 ماه بود.

نتایج مطالعه

• ترکیب ایمنی‌درمانی خطر بدتر شدن بیماری یا مرگ را در همه بیماران % 20 و در زیرگروه PD-L1 مثبت % 38 کاهش داد.
• برای همه بیماران، میانه بقای بدون پیشرفت (کنترل سرطان با درمان) در ترکیب 7.2 ماه و شیمی‌درمانی تنها 5.5 ماه بود. در PD-L1 مثبت، میانه بقای بدون پیشرفت با ترکیب 7,5 ماه و شیمی‌درمانی تنها 5 ماه بود.
• هنگام تحلیل بیش از نیمی از بیماران زنده بودند؛ بنابراین بقای کلی فقط موقت/میانی ارزیابی شد. در تومور PD-L1 مثبت، میانه بقای کلی با شیمی‌درمانی تنها 15.5 ماه و در ترکیب ایمنی‌درمانی 25 ماه بود.
• پاسخ‌دهندگان در بازوی ترکیب % 56 و شیمی‌درمانی تنها % 46 بودند. در تومور PD-L1 مثبت، تفاوت پاسخ بیشتر بود (% 59 در برابر % 43).

پروفسور اشمید گفت ترکیب خوب تحمل شد. بیشتر عارضه جانبیبه شیمی‌درمانی مربوط بود؛ با وجود افزایش اندک تهوع و سرفه در ترکیب، میزان عوارض هر دو گروه مشابه بود. عوارض ایمنی‌درمانی نادر بود و شایع‌ترین عارضه مرتبط با آن، کم‌کاری تیروئید بود (در ترکیب % 17.3 در برابر % 4.3 در شیمی‌درمانی تنها).

- موضوع مرتبط: عوارض داروهای ایمنی‌درمانی چیست و چگونه درمان می‌شوند؟

نتیجه

این نتایج در سرطان پستان سه‌گانه منفی مرحله 4. چشمگیر است: افزودن ایمنی‌درمانی به استاندارد، در تومور PD-L1 مثبت، بقای کلی را نزدیک 10 ماه افزایش می‌دهد (25 ماه).

پیش‌تر در مطالعه دیگری ارائه‌شده در ASCO 2017, نئوادجوانت (برای کوچک کردن پیش از جراحی)، شیمی‌درمانی+ایمنی‌درمانی (پمبرولیزوماب) پاسخ کامل آسیب‌شناختی را افزایش داده بود. اما این نخستین کارآزمایی تصادفی فاز-3 است که شواهد افزایش طول عمر با افزودن ایمنی‌درمانی به شیمی‌درمانی استاندارد در سرطان پستان سه‌گانه منفی متاستاتیک ارائه می‌کند. تفاوت بقا به‌ویژه در PD-L1 مثبت آشکارتر است؛ حدود %40 تومورهای سه‌گانه منفی PD-L1 مثبت بودند. در نتیجه، داده‌های IMpassion 130 احتمالاً برنامه درمان این بیماران را تغییر خواهند داد.