دارویی تازه و مؤثر برای سرطان پستان هورمونمثبت — کاپیواسرتیب

در این مقاله
سرطان پستان به شایعترین سرطان جهان تبدیل شده و سرطان پستان با گیرنده هورمونی مثبت (HR+) که به درمان هورمونی پاسخ میدهد، بیشتر موارد را تشکیل میدهد. اما مقاومت درمانی در این نوع نیز مشکلی مهم است. در سالهای اخیر مهارکنندههای کیناز وابسته به سیکلین 4 و 6 (CDK4/6) در درمان سرطان پستان پیشرفته HR+ به کار گرفته شدهاند. این داروها با مهار رشد و تکثیر سلولهای سرطانی میتوانند به افزایش طول عمر بیماران کمک کنند.
اما همانند درمانهای هورمونی، ممکن است با گذر زمان به مهارکنندههای CDK4/6 نیز مقاومت ایجاد شود. در این وضعیت داروها بر سلولهای سرطانی بیاثر میشوند و بیماری پیشرفت میکند. ایجاد مقاومت، گزینههای درمانی را محدود میکند و بر کیفیت زندگی بیمار اثر منفی میگذارد.
موضوع مرتبط: مقاومت به درمان سرطان پستان — فراتر از مهارکنندههای CDK4/6
بنابراین توسعه راهبردها و داروهای تازه در درمان سرطان پستان پیشرفته HR+ حیاتی است. تصور میشود فعال شدن مسیر AKT با مقاومت به درمان هورمونی ارتباط دارد. در این زمینه، نتایج مطالعه اثربخشی و ایمنی کاپیواسرتیب، مهارکننده AKT، که در 1 ژوئن 2023 در مجله پیشرو پزشکی NEJM با نام CAPItello-291 منتشر شد، پیشرفتی مهم در این حوزه است.
اثر کاپیواسرتیب بر سرطان پستان پیشرفته با گیرنده هورمونی مثبت
در CAPItello-291، مطالعهای فاز 3، تصادفیشده و دوسوکور، زنان پیش از یائسگی، پیرامون یائسگی و پس از یائسگی و مردان مبتلا به سرطان پستان پیشرفته با گیرنده هورمونی مثبت و گیرنده 2 فاکتور رشد اپیدرمی انسانی منفی شرکت کردند که بیماری آنها هنگام یا پس از درمان مهارکننده آروماتاز، با یا بدون درمان پیشین مهارکننده کیناز وابسته به سیکلین 4 و 6 (CDK4/6)، عود یا پیشرفت کرده بود.
بیماران با نسبت 1:1 بهطور تصادفی برای دریافت کاپیواسرتیب همراه با فولوسترانت یا دارونما همراه با فولوسترانت تخصیص یافتند.
کاپیواسرتیب دارویی با ساختار مولکولی کوچک است که AstraZeneca توسعه داده و مسیر پیامرسانی AKT را مهار میکند که رشد و تقسیم سلولها را کنترل میکند. این مسیر در برخی سرطانها بیشفعال میشود و ممکن است سبب رشد مهارنشده سلول و پیشرفت سرطان شود. کاپیواسرتیب با مهار آن، رشد سلولهای سرطانی را کند و به جلوگیری از پیشرفت سرطان کمک میکند.
در مطالعه دو پیامد اصلی تعیین شد: بقای بدون پیشرفت ارزیابیشده توسط پژوهشگر، هم در کل گروه بیماران و هم در تومورهای دارای تغییر مسیر AKT (PIK3CA، AKT1 یا PTEN).
نتایج

در مجموع 708 بیمار وارد مطالعه شدند؛ 289 نفر (40.8%) تغییراتی در مسیر AKT داشتند و 489 نفر (69.1%) پیشتر برای سرطان پستان پیشرفته مهارکننده CDK4/6 گرفته بودند.
- در همه بیماران، میانه بقای بدون پیشرفت در گروه کاپیواسرتیب–فولوسترانت 7,2 ماه و در گروه دارونما–فولوسترانت 3,6 ماه بود (نسبت خطر پیشرفت یا مرگ، 0,60؛ فاصله اطمینان 95% [CI]، 0,51 تا 0,71؛ P<0,001).
- در بیماران دارای تغییر مسیر AKT، میانه بقای بدون پیشرفت در گروه کاپیواسرتیب–فولوسترانت 7,3 ماه و در گروه دارونما–فولوسترانت 3,1 ماه بود (نسبت خطر، 0,50؛ فاصله اطمینان 95%، 0,38 تا 0,65؛ P<0,001).
در دریافتکنندگان کاپیواسرتیب–فولوسترانت، شایعترین عوارض درجه 3 یا بالاتر، بثورات پوستی (12.1% در برابر 0.3%) و اسهال (9.3% در برابر 0.3%) بودند. میزان قطع درمان به دلیل عوارض در بازوی کاپیواسرتیب 13% و در بازوی دارونما 2.3% بود.
دیدگاه
مطالعه CAPItello-291 گامی مهم در نشان دادن ظرفیت کاپیواسرتیب برای درمان سرطان پستان پیشرفته HR+ است. نتایج نشان دادند این مهارکننده AKT، هنگامی که همراه با فولوسترانت در بیماران بدون پاسخ به مهارکننده آروماتاز یا مهارکننده CDK4/6 استفاده شود، میتواند بقای بدون پیشرفت را بهطور معناداری افزایش دهد.
کاپیواسرتیب ممکن است در آینده نزدیک با گرفتن تأیید FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا)، گزینه درمانی تازهای برای این بیماران سرطان پستان پیشرفته شود و مسیری امیدبخش برای بیماران مقاوم به درمان فراهم کند. البته به اطلاعات بیشتری درباره اثرات بلندمدت و تأثیر آن بر بقای کلی نیاز است و این موضوع محور پژوهشهای آینده خواهد بود.
در نتیجه، این مطالعه درباره مقاومت در سرطان پستان، رویکردی تازه برای درمان سرطان پستان پیشرفته HR+ است و ظرفیت تسریع پیشرفت این حوزه را دارد. ادامه چنین مطالعاتی میتواند گزینهها و امید بیشتری برای بیماران سرطان پستان مقاوم به درمان فراهم کند. دیدن تلاش بیوقفه پژوهش پزشکی و علم برای یافتن راهحلهای نجاتبخش و بهبوددهنده کیفیت زندگی، همواره هیجانانگیز است.
*
تغییرات مسیر AKT معمولاً با آزمایشهای ژنتیکی مشخص میشوند. این آزمایشها معمولاً روی نمونهای از بافت تومور انجام میشوند و به دنبال تغییر در ژنهای مشخصِ دخیل در مسیر AKT هستند؛ معمولاً ژنهایی مانند PIK3CA، AKT1 و PTEN. جهش در آنها میتواند سبب بیشفعالی مسیر AKT و در نتیجه فعالیت بیش از حد در رشد و تقسیم سلولی شود. به همین دلیل این جهشها گاهی با رشد و پیشرفت سرطان ارتباط دارند.
*
محتوای افزوده: پوستر اینفوگرافیکی که برای درک بهتر درمانهای سرطان پستان آماده کردهایم

منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.