نیراپاریب، درمان افزایش‌دهنده طول عمر در سرطان تخمدان مرحله 4. یا عودکرده، تأیید شد

در تاریخ 27 مارس 2017، FDA نیراپاریب (نام تجاری Zejula®) را برای درمان نگهدارنده بزرگسالان مبتلا به سرطان تخمدان، لوله فالوپ یا سرطان اولیه صفاق تأیید کرد که تومورشان قبلاً با شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین کاملاً یا تا حدی کوچک شده بود (پاسخ کامل یا نسبی)، اما سپس بیماری عود کرده بود.

نیراپاریب با مسدود کردن مسیر PARP، ترمیم DNA سلول‌های سرطانی را متوقف می‌کند و به این ترتیب رشد تومور را کند یا متوقف می‌سازد

نیراپاریب مهارکننده آنزیم پلی ADP-ریبوز پلیمراز (PARP) است که در ترمیم DNA آسیب‌دیده نقش دارد (سازوکار تفصیلی را در پایان نوشته می‌توانید ببینید).

ایمنی و اثربخشی نیراپاریب در 553 بیمار مبتلا به سرطان عودکرده اپیدرمال تخمدان، لوله فالوپ یا اولیه صفاق ارزیابی شد؛ آنان پیش‌تر دست‌کم دو بار شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین گرفته و به آخرین درمان پلاتینی پاسخ کامل یا نسبی داده بودند. این ارزیابی در یک کارآزمایی بالینی انجام شد. در مطالعه با آزمایش مورد تأیید FDA بررسی شد بیماران دارای جهش ژنی مشخص BRCA از نوع جهش ژرم‌لاین هستند یا نه. زمان رشد نکردن سرطان پس از درمان (بقای بدون پیشرفت) در بیماران دارای جهش ژرم‌لاین BRCA و فاقد آن اندازه‌گیری شد. در بیماران دارای جهش BRCA، میانگین بقای بدون پیشرفت در گروه نیراپاریب 21 ماه و در گروه دارونما 5,5 ماه بود. در بیماران بدون جهش ژرم‌لاین BRCA، میانگین بقای بدون پیشرفت در گروه نیراپاریب 9,3 ماه و در گروه دارونما (درمان فاقد ماده فعال) 3,9 بود. یعنی نیراپاریب هم در بیماران دارای جهش BRCA و هم در افراد فاقد آن، طول عمر را به‌طور معناداری افزایش داده است. با این حال، سود آن در دارندگان جهش BRCA آشکارتر است.

عوارض نیراپاریب شامل پایین بودن گلبول قرمز (کم‌خونی)، پلاکت (ترومبوسیتوپنی) و گلبول سفید (نوتروپنی یا لکوپنی)، تپش قلب، تهوع، یبوست ، استفراغ، درد / نفخ شکم، زخم دهان (موکوزیت)، اسهال، سوءهاضمه (دیس‌پپسی)، خشکی دهان، ضعف ، کاهش اشتها، عفونت ادراری، مشکلات کبدی (افزایش AST / ALT)، درد عضله (میالژی)، کمردرد، درد مفصل (آرترالژی)، سردرد، سرگیجه، حس مزه غیرمعمول، بی‌خوابی، اضطراب، علائم شبیه سرماخوردگی (نازوفارنژیت)، تنگی نفس، سرفه، بثورات و فشار خون بالا (هیپرتانسیون) هستند.

چون سلول‌های سرطانی بسیار بیشتر و سریع‌تر از سلول‌های طبیعی تقسیم می‌شوند، آسیب DNA یا جهش در آنها بیشتر رخ می‌دهد. هنگام آسیب DNA، سازوکارهای درون‌سلولی گوناگون فعال می‌شوند تا آسیب ترمیم شود یا اگر ترمیم‌پذیر نباشد، سلول وارد آپوپتوزشود. PARP و BRCA هر دو در ترمیم DNA نقش دارند. وقتی در سرطان تخمدان از نیراپاریب، مهارکننده PARP، استفاده می‌شود، سلول سرطانی بخشی از توان ترمیم DNA خود را از دست می‌دهد. اگر این سلول‌ها هم‌زمان جهش BRCA نیز داشته باشند، توان ترمیم DNA و نامیرا ماندن آنها بسیار بیشتر کاهش می‌یابد.