پرتودرمانی بدون وقفه، طول عمر بیماران سرطان پستان سه‌گانه‌منفی را افزایش می‌دهد
در این مقاله
پژوهشی تازه نشان داد که پس از جراحی سرطان پستان، در پرتودرمانی کمکی (محافظتی) وقفه‌های درمان با بقای کلی نامطلوب‌تر در بیماران مبتلا به سرطان پستان سه‌گانه‌منفی (TNBC= triple negative breast cancer) ارتباط دارند. این ارتباط در مطالعه‌ای تازه نشان داده شد که نتایج آن در مجله The Journal of the National Cancer Institute در 3 ژوئیه 2023 منتشر شد.
سرطان پستان سه‌گانه‌منفی و پرتودرمانی
سرطان پستان سه‌گانه‌منفی (TNBC)، از انواع سرطان پستان با زیست‌شناسی تهاجمی است و معمولاً در زنان جوان شایع‌تر است. برای بیماران مبتلا به TNBC، پرتودرمانی، روشی است که اغلب برای از بین بردن سلول‌های سرطانی احتمالی باقی‌مانده پس از جراحی و کاهش خطر عود بیماری به کار می‌رود. اما اثر وقفه‌ها در این روند درمان بر بقای کلی بیماران، موضوع اصلی این پژوهش است.
وقفه‌های درمان و بقای کلی
پژوهشگران دریافتند که وقفه‌های روند درمان، حتی وقفه‌های 2 روزه، اثر مهمی بر بقای کلی دارند. برای این پژوهش، داده‌های 35845 بیمار درمان‌شده برای TNBC بین سال‌های 2010-2014 در پایگاه ملی سرطان آمریکا تحلیل شد.
مدت درمان و اثر وقفه‌ها
وقفه‌های بیشتر که مدت درمان را طولانی می‌کردند، با بقای کلی نامطلوب‌تر مرتبط بودند.
بر اساس نتایج پژوهش؛
- در مقایسه با بیماران دارای وقفه 0-1 روزه، خطر مرگ در بیماران دارای وقفه 2-5 روزه، 6.9% افزایش یافت (نسبت خطر [HR]، 1,069؛ 95% CI، 1,002-1,140).
- خطر مرگ در بیماران دارای وقفه‌های 6-10 روزه و 11-15 روزه نیز افزایش یافت.
نکته مهم: اصطلاح «وقفه» در این پژوهش، به وقفه‌های آخر هفته که بخشی از برنامه معمول پرتودرمانی هستند اشاره ندارد، بلکه وقفه‌های غیرمنتظره یا برنامه‌ریزی‌نشده در روند درمان را بیان می‌کند. یعنی انجام نشدن پرتودرمانی در آخر هفته‌ها، بخشی طبیعی از برنامه درمان است و معمولاً برای بازیابی توان بیماران و ادامه درمان لازم است.
تفسیر
پژوهشگران گفتند که این نخستین پژوهشی است که رابطه میان وقفه‌های درمان هنگام پرتودرمانی و بقای کلی را در بیماران سرطان پستان سه‌گانه‌منفیِ بدون متاستاز، یعنی غیرمرحله 4، گزارش می‌کند. همچنین گفتند نباید قطع درمان برای فرصت دادن به بهبود پوست بیماران تشویق شود.
به حداقل رساندن وقفه‌های درمان، یکی از مهم‌ترین گام‌ها برای بهبود نتایج درمان است. برای پیشگیری از التهاب پوستی ناشی از پرتودرمانی (درماتیت پرتویی)، اقدامات محافظت از پوست باید پیوسته انجام شوند. همچنین بررسی روش‌های درمانی جایگزین برای کاهش عوارض احتمالی پرتودرمانی اهمیت دارد.
در سال‌های اخیر، علاقه به دوره‌های کوتاه‌تر پرتودرمانی (هیپوفرکشن) افزایش یافته است. حتی در برخی موارد، دوره‌های بسیار کوتاه (هیپوفرکشن شدید) نیز به کار می‌روند. چنین دوره‌های کوتاه درمانی ممکن است وقفه‌های کمتری برای بیماران ایجاد کنند و روند درمان را کارآمدتر سازند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.