Breyanzi برای درمان خط دوم لنفوم سلول B بزرگ تأیید FDA را دریافت کرد

در 24 ژوئن 2022، FDA (سازمان غذا و داروی ایالات متحده)، برای بزرگسالانی که به کموایمونوتراپی خط اول مقاوم‌اند یا بیماری‌شان ظرف 12 ماه عود می‌کند و به‌دلیل بیماری‌های همراه یا سن، برای پیوند سلول بنیادی مناسب نیستند و به لنفوم سلول B بزرگ (BBHL) مبتلا هستند، درمان سلول CAR T به نام lisocabtagene maraleucel (Breyanzi، Juno Therapeutics, Inc.) را تأیید کرد. این تأیید شامل درمان بیماران مبتلا به لنفوم دستگاه عصبی مرکزی نمی‌شود. پیش‌تر برای درمان بیماران در این وضعیت، Yescarta نیز تأیید FDA را دریافت کرده بود.

Breyanzi پیش‌تر در 5 فوریه 2021 برای درمان بزرگسالان مبتلا به انواع لنفوم منتشر سلول B بزرگ که به «دست‌کم دو خط درمان» قبلی پاسخ نداده بودند یا بیماری‌شان عود کرده بود، تأیید FDA را دریافت کرده بود (بنگرید به تأیید مرتبط و سازوکار عملکرد این درمان سلول CAR T). 

Breyanzi، درمان سلول CAR T شماره 3 است که FDA آن را تأیید کرده است.

دو مطالعه‌ای که به تأیید FDA برای درمان سلول CAR T در خط دوم انجامیدند

مطالعه TRANSFORM

اثربخشی در TRANSFORM، یک مطالعه تصادفی‌شده، بدون کورسازی و چندمرکزی، در بزرگسالان مبتلا به BBHL مقاوم به کموایمونوتراپی خط اول یا افرادی که سرطانشان ظرف 12 ماه پس از رسیدن به پاسخ کامل (TY) به درمان خط اول عود کرده بود ارزیابی شد.

بیماران هنوز برای لنفوم عودکرده یا مقاوم به درمان، درمانی دریافت نکرده بودند و نامزد بالقوه پیوند سلول بنیادی اتولوگ بودند. در مجموع 184 بیمار به دریافت یک نوبت انفوزیون lisocabtagene maraleucel پس از شیمی‌درمانی کاهش‌دهنده لنفوسیت با فلودارابین و سیکلوفسفامید، یا درمان استاندارد خط دوم شامل سه دوره کموایمونوتراپی و سپس درمان با دوز بالا و پیوند سلول بنیادی اتولوگ در بیماران دارای پاسخ کامل (TY) یا پاسخ نسبی (KY)، با نسبت 1:1 تخصیص تصادفی یافتند.

معیار اصلی اثربخشی، بقای بدون رویداد بود که کمیته بررسی مستقل آن را تعیین می‌کرد.

درمان سلول CAR T خطر هرگونه رویداد مرتبط با بیماری را %66 کاهش داد (HR 0.34 و %95 GA:0.22, 0.52؛ مقدار p <0.0001).

بقای بدون رویداد برآوردشده در 1 سال، در گروه lisocabtagene maraleucel برابر با %45 (%95 GA: 29, 59) و در گروه درمان استاندارد %24 (%95 GA: 14, 35) بود.

میانه بقای بدون رویداد برآوردشده به‌ترتیب 10.1 ماه (%95 GA: 6,1، غیرقابل‌ارزیابی) و 2,3 ماه (%95 GA: 2,2, 4,3) بود.

از بیمارانی که به‌طور تصادفی برای دریافت درمان استاندارد تخصیص یافته بودند، %47 طبق برنامه پیوند سلول بنیادی اتولوگ دریافت کردند و پاسخ ندادن به شیمی‌درمانی شایع‌ترین علت انجام نشدن پیوند بود.

مطالعه PILOT

اثربخشی در PILOT نیز ارزیابی شد؛ این کارآزمایی تک‌گروهی، بدون کورسازی و چندمرکزی، بیماران نامناسب برای پیوند را دربر می‌گرفت که پس از یک خط کموایمونوتراپی، BBHL عودکرده یا مقاوم به درمان داشتند. مطالعه، بیمارانی را وارد کرد که به‌دلیل عملکرد اندام‌ها یا سن برای شیمی‌درمانی با دوز بالا و پیوند سلول بنیادی مناسب نبودند، اما عملکرد اندامی کافی برای درمان سلول CAR T داشتند.

ارزیابی اثربخشی بر میزان پاسخ کامل (TY) و مدت پاسخ استوار بود.

از 74 بیمار تحت لوکافرز (میانه سن 73 سال)، 61 نفر (%82) lisocabtagene maraleucel دریافت کردند و %54 از آن‌ها (%95 GA: 41, 67) به پاسخ کامل (TY) رسیدند. در بیماران دارای پاسخ کامل، میانه مدت پاسخ (%95 GA: 11.2 ماه، به دست نیامد).

عوارض

در مطالعات lisocabtagene maraleucel به‌عنوان درمان خط دوم BBHL، سندرم آزادسازی سیتوکین در %45 بیماران (درجه 3 یا بالاتر، %1.3) و سمیت‌های عصبی در %27 (درجه 3، %7) رخ داد. واکنش‌های ناخواسته جدی در %33 تا %38 بیماران رخ داد.

دوز

دوز توصیه‌شده lisocabtagene maraleucel برای درمان خط دوم، با نسبت 1:1 از اجزای CD4 و CD8، شامل 90 میلیون تا 110 میلیون سلول T مثبت از نظر CAR است.