دو مطالعه چشمگیر در درمان محافظتی سرطان پستان HER2 مثبت اولیه: APHINITY و ATEMPT

در بیماران مرحله اولیه که جراحی سرطان پستان کرده‌اند، هدف درمان‌های پس از عمل کاهش احتمال عود است و در انکولوژی به آن درمان کمکی می‌گویند. احتمال عود براساس ویژگی‌های بیمار و تومور متفاوت است. سمپوزیوم سرطان پستان سن‌آنتونیومحل معرفی مطالعات جدید بسیاری در این زمینه بود. اگر به دو مطالعه ارزیابی‌کننده درمان کمکی در سرطان پستان HER2 مثبت مرحله اولیه نگاه کنیم؛ مطالعه نخست APHINITY (BIG 4-11) بود؛ مطالعه‌ای درباره اضافه کردن دارو به ترکیب استاندارد مورد استفاده در بیماران مرحله اولیه HER2 مثبت ، یعنی تراستوزوماب (Herceptin) و شیمی‌درمانی، با اضافه کردن پرتوزوماب (Perjeta) و ارزیابی اثربخشی آن. نتایج سال 6 این مطالعه منتشر شد. مجموعاً 4805 بیمار وارد شدند. در مطالعه نشان داده شد اضافه کردن پرتوزوماب به درمان استاندارد تراستوزوماب-شیمی‌درمانی بر بقای کلی فقط %1 منفعت دارد (%94.8 در برابر %93.9 در دریافت‌نکرده‌ها). پرتوزوماب برای بقای بدون بیماری %3 منفعت داشت. در ارزیابی زیرگروه، در افراد با گسترش به غدد لنفاوی زیر بغل % 4.5 منفعت اضافی (%87.9 در برابر %83.4) و در گیرنده هورمونی مثبت‌ها %3 منفعت اضافی نشان داده شد. از نظر عوارض تفاوت معناداری میان دو گروه نبود. همان‌طور که می‌دانیم پرتوزوماب همراه شیمی‌درمانی و تراستوزوماب در سرطان پستان HER2 مثبت متاستاتیک و پیش از عمل در موارد ناحیه‌ای پیشرفته رویکرد استاندارد ماست. با در نظر گرفتن منفعت و هزینه، به نظر می‌رسد اضافه کردن پرتوزوماب به درمان محافظتی مرحله اولیه جایی ندارد. معتقدیم برای بیمارانی که پس از عمل گسترش به زیر بغل در آن‌ها شناسایی می‌شود، اجرای این درمان‌ها از ابتدا و پیش از جراحی گزینه بهتری خواهد بود. مطالعه دوم این حوزه برای درمان محافظتی بیماران اولیه، تراستوزوماب امتانسین (T-DM1, Kadcyla) را با ترکیب پاکلیتاکسل و تراستوزوماب مقایسه کرد و ATEMPT نام داشت. در مطالعه بیماران جراحی‌شده اولیه بدون گسترش زیر بغل، با قطر تومور کمتر از 3 cm، شامل 497 نفر، وارد شدند. این بیماران مرحله 1 و HER2 مثبت بودند و نتایج پیگیری 7 ساله آنان اعلام شد. بقای بدون بیماری 7 ساله (disease free survival, DFS) در مصرف‌کنندگان T-DM1 به میزان % 4 بهتر بود (%97.5 در برابر 93.2) و بقای بدون عود % 99 تعیین شد. باوجود میزان عوارض مشابه در دو گروه، از بیماران دریافت‌کننده T-DM1، %11 به دلیل عوارض مرتبط با دارو مجبور به قطع آن شدند. براساس این مطالعه توصیه T-DM1 برای درمان محافظتی بیماری HER2 مثبت اولیه مناسب نیست. عوارض طولانی‌مدت مانند ریزش مو و تأثیر بر عملکرد تخمدان در نتایج به‌تفصیل توضیح داده نشدند. در مقاله‌ای که منتشر خواهد شد باید این موارد نیز دقیق ارزیابی شوند.

خلاصه هر دو مطالعه

بقای بیماران مرحله اولیه بسیار خوب و احتمال عود پایین است. درحالی‌که برای این گروه به‌دنبال رویکردهای کاهش درمان هستیم، روشن نیست افزودن داروی بیشتر چه منفعتی برای بیمار دارد. به‌ویژه تا تعیین زیرگروهی که منفعت آن نشان داده شود، استفاده از شیمی‌درمانی-تراستوزوماب در سرطان پستان HER2 مثبت اولیه رویکرد استاندارد ما خواهد ماند.

• در شکل پایین می‌توانید سازوکار اثر همه این داروهای هوشمند دارای تأیید مصرف در کشور ما برای سرطان پستان HER2 مثبت را ببینید.