دوستارلیماب برای سرطان‌های dMMR مثبت تأیید FDA گرفت

در 17 اوت 2021، FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا)، برای بزرگسالان مبتلا به سرطان‌های جامدِ اندامی عودکرده یا پیشرفته که «نقص ترمیم عدم تطابق DNA» (dMMR)، نوعی اختلال ژنتیکی، دارند، پس از درمان‌های پیشین بیماری‌شان پیشرفت کرده و گزینه درمانی رضایت‌بخشی ندارند، به داروی ایمنی‌درمانی دوستارلیماب-gxly (Jemperli, GlaxoSmithKline LLC) تأیید شتاب‌یافته داد.

FDA هم‌زمان پنل VENTANA MMR RxDx را نیز به‌عنوان ابزار تشخیصی همراه برای تعیین واجد شرایط بودنِ درمان با دوستارلیماب-gxly تأیید کرد.

دوستارلیماب پیش‌تر در 22 آوریل 2021 برای درمان سرطان اندومتر (رحم) عودکرده یا پیشرفته و dMMR مثبت تأیید FDA گرفته بود (نگاه کنید به تأییدیه مربوط).

• پیشرفت مهم: پاسخ 100 درصدی به ایمنی‌درمانی پیش از جراحی در سرطان رکتوم

dMMR چیست؟

dMMR (mismatch repair deficient) ناهنجاری‌ای است که ترمیم درست DNA درون سلول را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و در بافت تومور با آزمایش‌های ژنتیکی شناسایی می‌شود.

دوستارلیماب چیست؟

دوستارلیماب (Jemperli) با اتصال به PD-1 و جلوگیری از برهم‌کنش آن با PD-L1 و PD-L2، یک مهارکننده نقطه وارسی ایمنی و نوعی ایمنی‌درمانی نسل جدید از این رده است.

PD-1 روی سطح سلول‌های دستگاه ایمنی قرار دارد؛ PD-L1 و PD-L2 روی سلول‌های ایمنی و برخی سلول‌های سرطانی یافت می‌شوند.

مسدود کردن برهم‌کنش PD-1 و PD-L1-L2 روی سطح سلول‌ها به دستگاه ایمنی بدن در مبارزه با سلول‌های سرطانی کمک می‌کند. این ایمنی‌درمانی به‌طور ویژه برای هدف گرفتن سرطان اندومتر dMMR طراحی شده است.

مطالعه Garnet

اثربخشی دوستارلیماب در GARNET، کارآزمایی بالینی غیرتصادفی، چندمرکزی، برچسب‌باز و چندکوهورتی، ارزیابی شد. گروه سنجش اثربخشی شامل 209 بیمار دارای تومور جامد dMMR مثبت بود که پس از درمان سیستمیک پیشرفت کرده و درمان جایگزین رضایت‌بخشی نداشتند یا تومورشان پیشرفته بود.

نقاط پایانی اصلی اثربخشی که با بررسی مرکزی مستقل و کور طبق RECIST 1.1 تعیین شدند، نرخ پاسخ کلی و مدت پاسخ بودند.

• نرخ پاسخ کلی %41.6 بود؛ %9,1 پاسخ کامل و %32,5 پاسخ نسبی (فاصله اطمینان %95: 34.9, 48.6).
• میانه مدت پاسخ 34.7 ماه بود (بازه 2.6, 35.8+)؛ در %95.4 این بیماران مدت پاسخ ≥ 6 ماه بود.

در این گروه بیماران dMMR مثبت، شایع‌ترین (≥%20) عوارض جانبی مشاهده‌شده با دوستارلیماب، خستگی یا آستنی، کم‌خونی، اسهال و تهوع بود. شایع‌ترین عوارض درجه 3 یا 4 شامل کم‌خونی، خستگی یا آستنی، افزایش ترانس‌آمینازها، سپسیس و آسیب حاد کلیه بود. واکنش‌های ناخواسته با واسطه ایمنی، از جمله پنومونیت، کولیت، هپاتیت، اختلالات غدد درون‌ریز، نفریت و سمیت پوستی نیز با دوستارلیماب-gxly ارتباط دارند.

برای دوستارلیماب، دوز توصیه‌شده به‌صورت انفوزیون وریدی طی 30 دقیقه، برای چرخه‌های نخست 1 تا 4، هر 3 هفته یک بار 500 mg است. پس از دوز 4، دوز بعدی 3 هفته بعد آغاز می‌شود و هر 6 هفته یک بار 1.000 mg است.