مطالعه ایمونوتراپی ترکیبی ادجوانت ملانوم بدخیم IMMUNED در مرحله 4 جراحیشده بدون بیماری باقیمانده تفاوت ایجاد کرد

ESMO 2019نتایج مقدماتی IMMUNED توجه جلب کرد؛ در مه 2020 در Lancetبا تحلیل جامع منتشر و نتایج بالقوه تغییردهنده عمل روزمره ارائه شد.
در 2015-2018 وارد مطالعه شدند، مرحله 4 بودند اما الیگومتاستاتیک (متاستاز کمشمار) و جراحیشده بدون سرطان باقیمانده، مجموعاً 167 بیمار. نوع مخاطی و ملانوم یووهآ (چشم) وارد نشدند.
هنگام شروع 2015، برای ملانوم مرحله 4 الیگومتاستاتیک جراحیشده، FDA داروی تأییدشده نداشت.
مطالعه فاز II تصادفی سهگروهی دوسوکور:
- گروه: دوگانه دارونما دریافت کرد؛ پیگیری بدون درمان،
- گروه: نیوولوماب 3 mg/kg هر 14 روز، نگهدارنده مشابه گروه 3،
- گروه: نیوولوماب 1 mg/kg همزمان ایپیلیموماب 3 mg/kg هر 21 روز، پس از 4 دوره نگهدارنده نیوولوماب 3 mg/kg تا عود یا عارضه مستلزم قطع، تا 1 سال.
نتیجه IMMUNED؛
- در میانه پیگیری 28.4 ماه، در ترکیب نیوولوماب–ایپیلیموماب چون بیش از نیمی عود نکردند، میانه بدون عود بقا حاصل نشد؛ در نیوولوماب تنها 12,4 ماه و دارونما 6,4 ماه بود.
- ترکیب نسبت به دارونما بقای بدون عود را % 77 افزایش داد (HR: 0∙23 (97∙5% CI 0∙12–0∙45؛ p<0∙0001). در نیوولوماب تنها % 46 ماند (HR:0∙56 (0∙33–0∙94؛ p=0∙011).
- بقای بدون عود 2 ساله در ترکیب % 70 (55∙1–81∙0)، نیوولوماب % 42 (28∙6–54∙5)، دارونما % 14 (5∙9–25∙7) بود.
عارضه مرتبط درمان درجه 3 و 4 در ترکیب % 71 و نیوولوماب % 27 بود. قطع ناشی از عارضه در ترکیب % 62 و تنها % 13 بود.
میزان عوارض مشاهدهشده در گروه ترکیبی و قطع درمان ناشی از عوارض، نسبت به مقادیر گزارششده مطالعات قبلی برای عوارض ایمونوتراپی بالاتر بود.
تاریخ درمان ادجوانت ملانوم و وضعیت کنونی


در مرحله 3 ملانوم بدخیم پرخطر پس جراحی، ادجوانت اینترفرون دوز بالا (INF) در 1996 در Journal of Clinical Oncologyمطالعه منتشرشده ECOG 1684 نسبت به دارونما میانه 1 سال برتری بقا نشان داد. این نتایج برای اینترفرون آلفا 2B در ادجوانت ملانوم تأیید FDA آورد. اما دوز بالا با عوارض متعدد و تحمل دشوار همراه بود.
منتشرشده در Lancet 2015، EORTC 18071بیماران مرحله 3 پرخطر جراحیشده را فاز III تصادفی کرد. ایپیلیموماب القایی 10 mg/kg هر 3 هفته 4 دوز، سپس همان دوز هر 3 ماه تا 3 سال داده شد.
بقای بدون عود دارونما 17.1 و ایپیلیموماب 26.1 ماه، با برتری بسیار معنادار بود؛ تأیید FDA ادجوانت مرحله 3 پرخطر جراحیشده را آورد.
میزان ناتوانی ادامه دارو به دلیل عارضه در القا % 29 و در کل دوره درمان % 52 تعیین شد. نتایج طولانیمدت مطالعه در 2019 در Eur J Cancerمنتشر و برتری بقای کلی % 27 یافت شد. نمایه عوارض و ناتوانی ادامه درمان پرسش ایجاد کرد. مطالعه بینگروهی آمریکای شمالی (E1609) در مرحله 3-4 (3B-C و M1A-B) جراحیشده، ایپیلیموماب 10 mg/kg و 3 mg/kg در 4 دوره و سپس همان دوز هر 12 هفته برای 4 نوبت نگهدارنده داد. هر دو با اینترفرون آلفا دوز بالا مقایسه شدند. نخستین آزمون ادجوانت 3 mg/kg ایپیلیموماب نسبت به استاندارد اینترفرون، % 22 برتری بقا داشت. ایپیلیموماب 10 mg/kg تفاوت بقا نداشت؛ شاید چون در دوز 10 mg/kg، در % 50 عارضه درجه 3 و 4 مانع ادامه شد. در ایپیلیموماب 10 mg/kg عوارض درجه 3 و 4 برابر % 58 و در 3 mg/kg برابر % 37 بود.
NEJMدر 2017 مطالعه 906 بیمار مرحله 3 و 4 ملانوم بدخیم را منتشر کرد، CheckMate 238 که ادجوانت نیوولوماب و ایپیلیموماب پس جراحی را مقایسه کرد. بقای بدون عود 1 ساله نیوولوماب % 70.5 و ایپیلیموماب % 60.8 بود. عارضه درجه 3 و 4 در نیوولوماب % 14,4 و ایپیلیموماب % 45,9 بود. پس در 2017 نیوولوماب برای مرحله 3-4 جراحیشده تأیید FDA گرفت.
KEYNOTE-054 در مرحله 3 جراحیشده، پمبرولیزوماب 200 mg هر 21 روز 18 دوز نسبت به دارونما داد؛ در 18 ماه بقای بدون عود % 71,4 در برابر % 53,2 بود. عوارض درجه 3 و 4 مشابه نیوولوماب % 14,7 گزارش شد. تأیید FDA ادجوانت مرحله 3 را آورد.
از هدفمندهای ادجوانت، ترکیب دابرافنیب–ترامتینیب در جهش BRAF V600E و V600K در 870 بیمار فاز III با دارونما مقایسه و % 43 برتری بقا یافت شد. در میانه 3,5 سال پیگیری، درمان قطعی مورد انتظار % 54 در برابر دارونما % 37 بود. در آوریل 2018 تأیید FDA ترکیب را آورد.
نتیجه
در مطالعات ادجوانت ایمونوتراپی، جهش BRAF معیار حذف نبود؛ تحلیل زیرگروه شامل مرحله 4، وجود جهش را تعیینکننده شکست درمان نمییابد.
میبینیم IMMUNED با هدف گرفتن بیمار الیگومتاستاتیک، تا حدی از مطالعات ادجوانت بالا متمایز است. بااینحال در IMMUNED نیز داشتن جهش BRAF معیار کنار گذاشتن بیمار نبود.
باوجود موفقیت ترکیب، افزایش عارضه درجه 3 و 4 در عمل نگرانکننده است؛ اما OpaCIN-neo با نیوولوماب 3 mg/kg و ایپیلیموماب 1 mg/kg مؤثر و عارضه مهم از % 40 به % 20 کم شد.
در CheckMate 915 فاز III تصادفی جاری، دوز ثابت نیوولوماب 240 mg هر 14 روز بهعلاوه ایپیلیموماب 1 mg/kg هر 6 هفته، با اثر و عوارضش راهبرد آینده مرحله 4 جراحیشده ما را تعیین خواهد کرد.
در نتیجه باوجود عارضه بیشتر، ترکیب ایپیلیموماب–نیوولوماب در ادجوانت مرحله 4 جراحیشده با خطر عود زیاد، مستقل از PD-L1 و BRAF V600، در کل گروه نزدیک % 80 کاهش خطر عود و نتیجه چشمپوشیناپذیر داشت.
تا امروز بخش کمی از مطالعات تصادفی ادجوانت ایمونوتراپی مرحله 4 بودند. نتایج موفق IMMUNED در الیگومتاستاتیک جراحیشده بدون باقیمانده میتواند عمل را تغییر دهد.
منابع
Adjuvant nivolumab plus ipilimumab or nivolumab monotherapy versus placebo in patients with resected stage IV melanoma with no evidence of disease (IMMUNED): a randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 2 trial.
Lancet, May 2020.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.