نتایج نخستین مطالعه تصادفی درمان لوتسیوم برای تومور نورواندوکرین پانکراس

در این مقاله
تومورهای نورواندوکرین (NET) از سلولهای عصبی و درونریز هورمونسازِ دستگاه نورواندوکرین آغاز میشوند. معمولاً کندرشدند، اما گاهی سریع گسترش مییابند و بسته به محل و هورمون ترشحی، متفاوت پیش میروند؛ نگاه کنید به ( نشانهها، مراحل و درمان تومور نورواندوکرین).
سالانه در هر 100000 نفر، حدود 2,5 - 5 نفر NET تشخیص میگیرند. شایعترین محلها معده، پانکراس، روده باریک، تیروئید، ریه و پروستاتاند. تومورها نام اندام منشأ را میگیرند؛ مانند نورواندوکرین معده یا پانکراس.
تومورهای نورواندوکرین پانکراس، معروف به تومور سلول جزیرهای، سرطانهای نادر بافت درونریز پانکراساند. با ترشح هورمونهای پپتیدی مانند انسولین، گاسترین، گلوکاگون و پپتید رودهای فعالکننده عروق، نشانههای فراوانی ایجاد میکنند. با این حال، 50 تا 75 درصد NET پانکراس بدون نشانهاند؛ یعنی با سندرم هورمونی ارتباط ندارند.
تومور نورواندوکرین پانکراس در کل نادر است؛ فراوانی سالانه آن ≤1 مورد در هر 100000 نفر است و 1 تا 2 درصد همه تومورهای پانکراس را تشکیل میدهد.
موضوع مرتبط: داستان تومور نورواندوکرین پانکراس Steve Jobs، بنیانگذار و مدیرعامل Apple
سلولهای سرطان نورواندوکرین برحسب داشتن یا نداشتن سوماتواستاتین بهعنوان نوعی گیرنده ، به تومور نورواندوکرینِ مثبت یا منفی از نظر گیرنده سوماتواستاتین طبقهبندی میشوند.
داده امیدوارکننده نخستین مطالعه چندمرکزی تصادفی فاز II درمان رادیونوکلئیدی گیرنده پپتیدی (PRRT) در تومور پیشرفته نورواندوکرین پانکراس (PNET)، در کنگره ESMO در 2022 ارائه شد.
درمان رادیونوکلئیدی در برابر داروی هدفمند
در OCLURANDOM، دریافتکنندگان لوتسیومـاکترئوتات نسبت به سونیتینیب، بقای بدون پیشرفت طولانیتری داشتند.
Lu-DOTA-TATE که برای درمان تومورهای پیشرفته نورواندوکرین گوارش و پانکراسِ مثبت از نظر گیرنده سوماتواستاتین، توسط EMA در 2017 و FDA ایالات متحده در 2018 تأیید شد ، نخستین PRRT است. نشان داده شده PPRT گرچه بهندرت علاجکننده است، میتواند نشانهها را کاهش دهد، کیفیت زندگی را بهتر کند، ضایعات تومور را کوچک و پیشرفت را آهسته کند.

OCLURANDOM برای ارزیابی اثر ضدتوموری PRRT با 177لوتسیومـاکترئوتات در برابر سونیتینیب در NET پانکراس پیشرفته و پیشرونده، غیرقابل جراحی و مثبت در سینتیگرافی گیرنده سوماتواستاتین (SSTR) طراحی شد. امتیاز عملکرد ECOG برابر 0-2 و پیشرفت مستند طی 1 سال پیش از مطالعه، در بیماران قبلاً درمانشده لازم بود؛ آنها با نسبت 1:1 تصادفی به OCLU، لوتسیومـاکترئوتید، یا سونیتینیب تخصیص یافتند.
مطالعه با بقای بدون پیشرفت بهطور معناداری طولانیتر در PRRT همراه OCLU طی 12 ماه، به نقطه پایانی اولیه رسید. بقای بدون پیشرفت در بازوی 12 ماهه OCLU برابر 80.5% بود، در برابر 42% با سونیتینیب 11 ماهه.

شکل: بقای بدون پیشرفت با 177lutetium-octreotate یا OCLU در برابر سونیتینیب در تومور نورواندوکرین پانکراس پیشرفته، پیشرونده، غیرقابل جراحی و مثبت در سینتیگرافی گیرنده سوماتواستاتین در OCLURANDOM.
میانگین سن 84 بیمار 63 و 52% زن بودند؛ 37% درگیری کبد، 20% سندرم عملکردی و 43% دستکم دو درمان سیستمیک داشتند.
عوارض جدی درجه 3. - 4. در 44% بازوی OCLU و 63% بازوی سونیتینیب رخ داد.
شایعترین عوارض و میزان آنها، OCLU در برابر سونیتینیب، چنین بود:
- کاهش شمارش سلول خون، 12% در برابر 23%
- مشکلات گوارشی، 12% در برابر 21%
- فشار خون بالا، 12% در برابر 19%
- خستگی، 7% در برابر 12%
در 5% بیماران OCLU و 21% سونیتینیب، دارو بهعلت عارضه ادامه نیافت.
نتیجه
با وجود انتشار نخستین نتایج OCLU در تومور گوارش و پانکراسِ مثبت از نظر گیرنده سوماتواستاتین در 2003، مطالعه تصادفیِ اثر بر پیامدهای مهم کم بود. بهدلیل این کمبود، در راهنمای ESMO در 2020 و انجمن تومور نورواندوکرین اروپا، عوامل هدفمند مولکولی مانند اورولیموس یا سونیتینیب و شیمیدرمانی سیستمیک ترجیح داشتند و PRRT پس از شکست آنها مطرح میشد. مطالعه کنونی با وجود محدودیتهایی مانند ناهمگونی رژیم قبلی، خلأ مهمی را پر میکند.
منابع
2. Baudin E, et al. First multicentric randomized phase II trial investigating the antitumor efficacy of peptide receptor radionucleide therapy with 177lutetium–octreotate (OCLU) in unresectable progressive neuroendocrine pancreatic tumor: results of the OCLURANDOM trial. ESMO Congress 2022, Abstract 887O
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.