لوتتیوم 177 برای درمان تومورهای نورواندوکرین تأیید FDA را گرفت

تومورهای نورواندوکرین (NET)، در سلول‌های عصبی و غدد درون‌ریز تولیدکننده هورمون در دستگاه نورواندوکرین بدن آغاز می‌شوند. این انواع تومور که معمولاً روند کندی دارند اما ممکن است تمایل به انتشار سریع نیز نشان دهند، به دلیل محل و هورمون‌های ترشح‌شده، سیر متفاوتی دارند.

سلول‌های سرطان نورواندوکرین، براساس سوماتواستاتین که نام نوعی گیرنده است، و داشتن یا نداشتن آن، به تومور نورواندوکرین گیرنده سوماتواستاتین مثبت یا منفی طبقه‌بندی می‌شوند.

با بررسی داده‌های آماری تومورهای نورواندوکرین می‌بینیم که سالانه در هر 100,000 نفر، حدود 2.5 - 5 نفر این تشخیص را می‌گیرند. اندام‌هایی که این تومورها بیشتر در آن‌ها ایجاد می‌شوند معده، پانکراس، روده باریک، تیروئید، ریه و پروستات هستند. این تومورها با نام اندام منشأ نامیده می‌شوند؛ مانند تومور نورواندوکرین معده یا تومور نورواندوکرین پانکراس.

- درمانی تازه در تومورهای نورواندوکرین ریه: طول عمر بیشتر با Everolimus

در درمان تومورهای نورواندوکرین، در سال‌های اخیر با برنامه‌ریزی همراه متخصصان پزشکی هسته‌ای، درمان‌های رادیواکتیو مولکولی با نتایج موفق خود توجه جلب کرده‌اند و لوتتیوم 177 بهترین درمان مولکولی مطالعه‌شده در تومورهای نورواندوکرین است. پیش از این درمان، گستردگی گیرنده سوماتواستاتین تومورها و مقدار آن در بافت با گالیوم 68-PET/BT تصویربرداری می‌شود. در گالیوم 68 PET/BT، برخلاف PET متداول (F18-FDG PET/BT)، به‌جای مولکول‌های قند از مولکول‌های رادیواکتیو گالیوم 68 به‌عنوان نشانگر استفاده می‌شود. به این ترتیب گستردگی بیماری، متاستازها شناسایی می‌شوند و برای دوز درمانی برنامه‌ریزی انجام می‌شود. پپتیدهای رادیواکتیو داده‌شده از راه ورید در درمان ( 177 Lu-DOTATATE ) به سلول‌های هدف می‌چسبند و مقدار زیادی پرتو منتشر می‌کنند و می‌توانند سلول‌های سرطانی را تخریب کنند. ممکن است بیماران پس از درمان چند روز در بیمارستان بمانند. معمولاً انجام 3-5 دوره درمان لازم است. این درمان برای بیماران دارای تومور نورواندوکرین گیرنده سوماتواستاتین مثبت که امکان جراحی ندارند، تومور در بدن انتشار یافته و شیمی‌درمانی پاسخ نداده است، مناسب به نظر می‌رسد.

177 Lu-DOTATATE برای رساندن مستقیم پرتو به سلول‌های تومور، به گیرنده‌های سوماتواستاتین متصل می‌شود.

مطالعاتی که تأیید FDA را برای Lu 177 در درمان تومورهای نورواندوکرین معده، روده و پانکراس به همراه داشتند

FDA تأیید خود را بر 2 مطالعه بالینی استوار کرد. در مطالعه فاز 3 NETTER-1، پژوهشگران 229 بیمار دارای تومور نورواندوکرین معده-روده-پانکراس با گیرنده سوماتواستاتین مثبت را تصادفی به دو گروه تقسیم کردند. به یک گروه اکتروتاید LAR، درمان استاندارد این بیماری، و به گروه دیگر درمان استاندارد به‌اضافه 177 Lu-DOTATATE داده شد.

در پایان مطالعه، میزان کنترل بیماری 20 ماهه (بقای بدون پیشرفت) بیماران در بازوی 177 Lu-DOTATATE، % 65 و در بیماران دریافت‌کننده فقط اکتروتاید LAR، % 11 بود. میزان پاسخ به درمان برای گروه‌های 177 Lu-DOTATATE و کنترل به‌ترتیب % 18 و % 3 بود. در مقایسه با بیماران دریافت‌کننده فقط اکتروتاید LAR، خطر رشد تومور و مرگ در بیماران بازوی 177 Lu-DOTATATE کمتر بود.

در مطالعه دوم، به 1214 بیمار دارای تومور نورواندوکرین سوماتواستاتین مثبت، 177 Lu-dotatate داده شد. از میان این بیماران، در % 16 از 360 بیمار دارای تومور نورواندوکرین معده-روده-پانکراس مشاهده شد که تومور از نظر رادیولوژیک کاملاً ناپدید یا کوچک شده است.

با 177 Lu-dotatata، شایع‌ترین موارد جدی گزارش‌شده، یعنی عوارض جانبی، کاهش سلول‌های خونی (سرکوب مغز استخوان)، سرطان‌های ثانویه، آسیب کلیه و کبد، بحران‌های هورمونی نورواندوکرین و ناباروری هستند.