شیمیدرمانی یا مراقبت تسکینی: چگونه تصمیم بگیریم؟

یکی از دوراهیهای متخصصان انکولوژی پزشکی، تصمیمگیری درباره نیاز فرد به شیمیدرمانی است. در بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته، چه زمانی باید درمانهای سرطان مانند شیمیدرمانی را قطع کرد و به مراقبت تسکینی روی آورد؟ واقعیت این است که پزشکان شاغل در انکولوژی در این زمینه فشار قابل توجهی از سوی بیمار و نزدیکان او احساس میکنند و این موضوع باید در آموزش انکولوژی بهطور ویژه مطرح شود. آیا ابزاری داریم که فراتر از رویکرد شهودی، پاسخی مبتنی بر شواهد قویتر به پرسش «شیمیدرمانی یا مراقبت تسکینی» بدهد؟
مطالعه قابل توجهی در این زمینه توسط لیندسی رنفرو و همکاران در سال 2017 در Journal Of Clinical Oncology منتشر شد. این پژوهشگران ابزاری ساختند تا پیشبینی کند کدامیک از بیماران ما با سرطان کولورکتال پیشرفته، بیشترین خطر مرگ زودرس را دارند. این ابزار به پایگاه دادهای از تقریباً 23.000 بیمار در اختیار ARCAD، یک گروه بزرگ کارآزمایی مشارکتی، متکی است. آنها از مدل رگرسیون لجستیک چندمتغیره استفاده کردند تا مشخص کنند کدام عوامل برای ایجاد الگوریتم شناسایی بیماران در معرض خطر مرگ طی 90 روز پس از تشخیص یا مراجعه به درمانگاه انکولوژی به کار روند.
عجیب نیست که عوامل شامل سن، تعداد متاستاز ، وضعیت عملکردی عمومی، شاخص توده بدنی (هرچه BMI پایینتر باشد، احتمال مرگ بالاتر است) و وضعیت BRAF باشند. دیگر عوامل، مانند بالا بودن شمار نوتروفیل ، هموگلوبین و شمار پلاکت نیز میتوانند یک وضعیت التهابی را نشان دهند؛ سطح بالای بیلیروبین (یرقان) نیز از عوامل افزایشدهنده خطر است.
موضوعات مرتبط:
- بیایید با هم از درمان بیش از حد سرطان که ممکن است به مرگ منجر شود دوری کنیم!
- وضعیت عملکردی عمومی برای بیمار مبتلا به سرطان چیست؟
برای مثال، مردی حداقل 70 ساله یا در اوایل دهه 80 زندگی را با سرطان پیشرفته کولون، امتیاز عملکردی عمومی 2، محلهای متاستاز متعدد، تومور دارای جهش BRAF، شمار بالای نوتروفیل و ترومبوسیتوپنی در نظر بگیرید. وقتی متغیرهای این بیمار با ابزار جدید محاسبه شوند، احتمال مرگ او در 90 روز حدود 50% خواهد بود.
پس از چنین نتیجهای، آیا باید با وجود وضعیت عمومی ضعیف بیمار و عوارض احتمالی درمان، شیمیدرمانی شدید به او پیشنهاد کنیم؟ در وضعیتی که شانس درمان کامل وجود ندارد، توضیح مناسب به بیمار و نزدیکانش درباره نسبتاً اندک بودن احتمال سود از شیمیدرمانی و هدایت بیمار به مراقبت تسکینی با هدف کاهش رنج او، گزینه بهتری به نظر میرسد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.