رفتن به محتوا
Prof. Dr. Mustafa Özdoğan · متخصص انکولوژی پزشکی

زنانی که بازسازی پستان با بافت خودشان انجام می‌دهند شادترند

زنانی که بازسازی پستان با بافت خودشان انجام می‌دهند شادترند

جراحی سرطان پستان پس از آن، زنانی که پستانشان با بافت خودشان بازسازی می‌شود احتمال بیشتری برای عوارض دارند، اما طبقِ JAMA Surgeryو دو مطالعه منتشرشده در ژوئن 2018، این افراد نسبت به کسانی که ایمپلنت‌هایی مانند سیلیکون انتخاب می‌کنند، احساس بهتری و رضایت بیشتری دارند.

«این مطالعات در شرایطی که بازسازی پستان اتولوگ (خودی) و پروتزی (مصنوعی) هر دو گزینه بیمار هستند، در تصمیم‌گیری مشترک با پزشک اهمیت حیاتی دارند.» این گفته دکتر Kenneth Fan و دکتر David Song از نویسندگان مطالعه است.

در نخستین مطالعه، در 11 منطقه و 2343 زن، میزان عوارض روش‌های بازسازی پستان پس از جراحی سرطان پستان در دوره 2 ساله مقایسه شد.

از این بیماران؛

  • در 1525 نفر (% 65,1) بازسازی با گسترش‌دهنده-ایمپلنت (expander-implant، EI)،
  • در 112 نفر (% 4.8) ایمپلنت مستقیم (direct-to-implant، DTI) انجام شد،
  • در 85 نفر (% 3.6) با فلپ پایه‌دار عضلانی‌پوستی عرضی رکتوس ابدومینیس (pTRAM) (بافت عضله پشت)،
  • در 95 نفر (% 4.1) با فلپ آزاد عضلانی‌پوستی عرضی رکتوس ابدومینیس (fTRAM)،
  • در 390 نفر (% 16.6) با فلپ پرفوراتور عمقی اپی‌گاستریک تحتانی (DIEP) (بافت عضله شکم)،
  • در 71 نفر (% 3.0) با فلپ لاتیسیموس دورسی (LD) (عضله پشت) و
  • در 65 نفر (% 2.8) با فلپ شریان اپی‌گاستریک تحتانی سطحی (SIEA) بازسازی انجام شد.

یعنی در %70 بیماران با ایمپلنت و در %30 با بافت خودشان پستان بازسازی شد.

میزان کل عوارض %32.9 بود. عوارض مرتبط با عمل مجدد در %19.3 و عفونت زخم در %9.8 بیماران رخ داد. در تحلیل پس از 2 سال، احتمال ایجاد عارضه در زنانی با بازسازی اتولوگ (بافت خود فرد)، بالاتر از زنانی که روش‌های پروتز پستان را انتخاب کرده بودند نبود.

با این حال در تحلیل زیرگروه، میزان عوارض در انتخاب‌کنندگان گسترش‌دهنده-ایمپلنت %26.6 و برای فلپ SIEA برابر % 73.9 بود. میزان عوارض عمل مجدد از %15.5 در گسترش‌دهنده-ایمپلنت به %30.8 در بازسازی SIEA افزایش یافت.

با این حال، میزان عوارض مربوط به عمل مجدد به شکلی شگفت‌آور با مطالعات گزارش‌شده در 15 سال قبل مشابه بود.

در مجموع، شکست بازسازی فقط در %5.4 زنان رخ داد. میزان شکست در انتخاب‌کنندگان ایمپلنت %7.1 و بالاتر از همه روش‌های دیگر بود؛ برای مثال در فلپ pTRAM این میزان %1.2 بود. میزان کلی عفونت زخم % 9.8 بود (برای فلپ FTRAM برابر %5.3؛ برای بازسازی ایمپلنت مستقیم %15.2).

خلاصه آن‌که پژوهشگران میان انواع بازسازی پستان، از نظر عوارض کلی و تکراری، تفاوت مهمی نیافتند و این اطلاعات برای زنان و جراحان در تصمیم‌گیری بازسازی پستان اهمیت حیاتی دارد.

ممکن است برایتان جالب باشد:

مطالعه سنجش رضایت پس از بازسازی پستان

رضایت زنانی که بازسازی پستان با بافت خودشان را انتخاب می‌کنند بیشتر است

در مطالعه دوم، دکتر Andrea Pusic و همکاران در 2013 زن، برای بررسی رضایت و کیفیت زندگی مرتبط با پستان، 2 سال پس از بازسازی با ایمپلنت یا روش اتولوگ از پرسش‌نامه BREAST-Q استفاده کردند.

در زنان با بازسازی اتولوگ (بافت خود فرد)، رضایت از پستان و بهزیستی روانی‌اجتماعی و جنسی بیشتر بود.

Pusic و همکاران گفتند: «این یافته‌ها می‌توانند بیماران و پزشکانشان را از پیامدهای مورد انتظار رضایت و کیفیت زندگی پس از روش اتولوگ و مبتنی بر ایمپلنت آگاه کنند و پذیرش تصمیم‌گیری مشترک در کار بالینی را بیشتر پشتیبانی کنند.» این توضیح آنان بود.

با این حال، پس از سال 2000 علاقه به ایمپلنت در بازسازی پستان بیشتر شده است. در تفسیر این گرایش آمریکا گفته می‌شود شاید علت، کاهش بازده مالی پیوند اتولوگ نسبت به ایمپلنت باشد.

همچنین مطالعه نشان داد اگرچه میزان اصلاح فوری با جراحی دوم در مدت کوتاهی پس از بازسازی اتولوگ پستان بیشتر است، میزان اصلاح دیرهنگام کمتر است.

نتیجه

سرطان پستان به دلیل شایع‌ترین سرطان بودن در زنان و تشخیص بیشتر موارد در مراحل اولیه، علاقه، تقاضا و نیاز به بازسازی پستان نیز رو به افزایش است. پس از درمان سرطان پستان، بیماران بسیاری تصمیم به بازسازی می‌گیرند و از نتایج بسیار راضی‌اند؛ حتی بیمارانی داریم که می‌گویند ظاهرشان از قبل رضایت‌بخش‌تر شده است. با این حال گزینه‌های زیادی برای بازسازی وجود دارد و گاهی تعدد آن‌ها سردرگم‌کننده است. در چنین حوزه‌ای از پزشکی که تصمیم‌گیری دشوار است، این دو مطالعه بزرگ و چندمرکزی اطلاعات ارزشمندی می‌دهند. اکنون نشان داده شده انتخاب بازسازی با بافت خود فرد نیز مزیت‌های مهمی دارد. تصمیم بازسازی که بیمار بر اساس ترجیح فردی و ویژگی بیماری همراه پزشکش می‌گیرد، با این مطالعات پشتیبانی می‌شود.

منابع

1. Katelyn G. Bennett, Ji Qi, Hyungjin M. Kim ve ark.
Comparison of 2-Year Complication Rates Among Common Techniques for Postmastectomy Breast Reconstruction.
JAMA Surg. June 2018.

2. Katherine B. Santosa, Ji Qi, Hyungjin M. Kim ve ark.
Long-term Patient-Reported Outcomes in Postmastectomy Breast Reconstruction.
JAMA Surg. June 2018.
هوش مصنوعی DROZDOGAN

این مقاله را با هم بررسی کنیم

درباره مقاله بپرسید و پاسخ‌ها را همراه با منابع منتشرشده در سایت ما بخوانید.

هوش مصنوعی DROZDOGAN

دستیار Drozdogan

زنانی که بازسازی پستان با بافت خودشان انجام می‌دهند شادترند

درباره مقاله بپرسید و پاسخ‌ها را همراه با منابع منتشرشده در سایت ما بخوانید.

اطلاعات گفت‌وگو و حریم خصوصی

این گفت‌وگو را دستیار Drozdogan پاسخ می‌دهد. مدیران مجاز سایت ممکن است آن را برای بررسی کیفیت بازبینی کنند. اطلاعات شخصی را به اشتراک نگذارید.

پاسخ‌ها با زیرساخت OpenAI تهیه می‌شوند. پرسش‌ها و پاسخ‌ها در آن سرویس پردازش می‌شوند؛ سوابق گفت‌وگو در سایت ما ذخیره می‌شوند. اطلاعات هویتی، تماس یا سلامت شخصی را به اشتراک نگذارید.

0 / 1000

فقط برای اطلاع‌رسانی است؛ تشخیص شخصی یا توصیه درمانی ارائه نمی‌شود.

مقاله‌های مرتبط

مقاله‌های دیگر درباره این موضوع را بخوانید.

از تازه‌ها باخبر بمانید

مقاله‌های تازه و پیشرفت‌های علمی را از طریق ایمیل دریافت کنید.

Google Analytics در صفحات عمومی مستقل از این پنجره کار می‌کند و ممکن است از کوکی‌های تحلیلی استفاده کند. انتخاب شما در اینجا فقط خدمات خارجی را کنترل می‌کند.