პანკრეასის კიბოს მკურნალობაში აქამდე მიღებული საუკეთესო შედეგები

შორს წასული პანკრეასის კიბოს მქონე პაციენტებში ჩატარებულმა მცირე კლინიკურმა კვლევამაჩვენა, რომ ამჟამად სტანდარტულ ორკომპონენტიან ქიმიოთერაპიაზე მესამე ქიმიოპრეპარატის დამატება მნიშვნელოვნად უწყობს ხელს სიმსივნის შემცირებასა და საერთო გადარჩენას.

კვლევაში შორს წასული პანკრეასის კიბოს სტანდარტულ მკურნალობას — ნაბ-პაკლიტაქსელს პლუს გემციტაბინს, ცისპლატინი დაემატა.

კლინიკური კვლევის ერთ-ერთმა წამყვანმა ავტორმა Gayle Jameson-მა „როგორც პროგრესირების გარეშე გადარჩენის მედიანა, ისე საერთო გადარჩენა თითქმის ორჯერ მეტი იყო, ვიდრე სტანდარტული ორკომპონენტიანი ქიმიოთერაპიით შეგვიძლია მივიღოთ; ამიტომ მიგვაჩნია, რომ ამ დაავადების მკურნალობაში რეალურ წინსვლას მივაღწიეთ“, განაცხადა.

ვიცით, რომ პანკრეასის კიბოს უჯრედებში დნმ-ის აღდგენის პრობლემა არსებობს და მოქმედი სტანდარტული მკურნალობა ამ სისუსტეზე არ იყო მიმართული. ცისპლატინს შეუძლია დნმ-ის აღდგენის პრობლემების მქონე უჯრედებზე მოქმედება და შესაძლოა სწორედ ამიტომ აღმოჩნდა ეფექტიანი.

კვლევა 3 ოქტომბერს 2019 წელს Journal of the American Medical Association (JAMA) Oncology'ჟურნალში გამოქვეყნდა.

მკვლევრებმა ამ სამკომპონენტიან სქემას სამპრეპარატიანი სქემა ('TGen Triple') უწოდეს.

შედეგების დეტალები

კვლევაში მონაწილეობდნენ პაციენტები, რომელთა ასაკის მედიანა 65 წელი იყო; მათგან მანამდე არანამკურნალები 25 პაციენტი შორს წასული პანკრეასის კიბო ჰქონდათ.

ამ პაციენტების უმრავლესობას (% 76) დასაწყისში CA19-9-ის დონე მომატებული ჰქონდა და შემდგომ ამ სიმსივნური მარკერის გაზომვებით 18 პაციენტს აკვირდებოდნენ.

ყველა პაციენტი ქიმიოთერაპიას იღებდა 1.-8. დღეებში და ყოველ 21 დღეში შემდეგი დოზებით:

• ნაბ-პაკლიტაქსელი 125 mg/m2
• გემციტაბინი 1000 mg/m2 და
• ცისპლატინი (ამ 3 დოზიდან ერთ-ერთი: 25 mg/m2; 37.5 mg/m2 ან 50 mg/m2)

აღმოჩნდა, რომ ცისპლატინის მაქსიმალური ასატანი დოზა 25 mg/m2 იყო.

პაციენტებს თითოეული ციკლის მე-2 და მე-9 დღეებში ასევე ინტენსიური ჰიდრატაცია (სითხეები) უტარდებოდათ, ხოლო ყოველი ციკლის მე-9 დღეს კანქვეშ პეგფილგრასტიმს იღებდნენ (ლეიკოპენიისა და ნეიტროპენიის პრევენციისთვის).

მკურნალობის ხანგრძლივობის მედიანა 8 კურსი / ციკლი იყო და ჯგუფის თითქმის მესამედმა მკურნალობის ჩატარება სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში შეძლო.

• შეფასებისთვის გამოსადეგ 24 პაციენტში ობიექტური პასუხის სიხშირე % 71 იყო 
• ცნობილი გახდა, რომ ორმა პაციენტმა (% 8) სრული პასუხი მიიღო, ხოლო 15 პაციენტმა (% 62) — ნაწილობრივი პასუხი. 
• მკვლევრებმა განაცხადეს, რომ კიდევ ოთხ პაციენტში (% 17) დაავადება დასტაბილურდა, თუმცა სამ პაციენტს (% 12) პროგრესირებადი დაავადება ჰქონდა.
• 24 პაციენტიდან 16 (% 64) ცოცხალი იყო 1 წლის შემდეგ, ხოლო 10 (% 40) — 2 წლის შემდეგ.
• მე-3 წელს ოთხი პაციენტი (% 16) კვლავ ცოცხალი იყო, ხოლო ერთმა (% 4) პაციენტმა 4 წელზე მეტხანს იცოცხლა.

შედარება წინა კვლევების შედეგებთან

გარე შინაარსის სანახავად მართეთ პარამეტრები

ისტორიულად, შორს წასული პანკრეასის კიბოს მქონე პაციენტებში, რომლებიც არანაირ მკურნალობას არ იღებდნენ, საერთო გადარჩენა 3-დან 6 თვემდე მერყეობდა.

შორს წასული პანკრეასის კიბოს სამკურნალოდ დამტკიცებული პირველი პრეპარატით, გემციტაბინით, ეს ხანგრძლივობა დაახლოებით 7 თვეს მიუახლოვდა.

შემდეგ ნაბ-პაკლიტაქსელისა და გემციტაბინის კომბინაციამ საერთო გადარჩენა 8.5 თვემდე გაზარდა. მოგვიანებით FOLFIRINOX-ით მან 11 თვეს მიაღწია.

ახლა ამ კვლევაში გამოყენებული სამპრეპარატიანი სქემით საერთო გადარჩენის მედიანა 16.4 თვე აღმოჩნდა. ამ კვლევაში პროგრესირების გარეშე გადარჩენის მედიანა 10.1 თვე იყო, ხოლო 9-კვირიანი დაკვირვებისას დაავადების კონტროლის % 88 სიხშირე იქნა მიღწეული.

გვერდითი ეფექტები

მკურნალობასთან დაკავშირებული მძიმე (მე-3 ან უფრო მაღალი ხარისხის) გვერდითი ეფექტები უმეტესად ჰემატოლოგიური იყო (სისხლის მაჩვენებლებს უკავშირდებოდა): პაციენტების % 68-ს განუვითარდა თრომბოციტოპენია, % 32-ს — ანემია, ხოლო % 24-ს — ნეიტროპენია.

ფატალური შემთხვევები 24 პაციენტიდან სამში (% 12) მოხდა და მათგან ორი კვლევაში მონაწილეობასთან დაკავშირებულად შეფასდა.

მიუხედავად იმისა, რომ ჰემატოლოგიური გვერდითი ეფექტები ხშირად გვხვდებოდა, არასასურველი მოვლენების უმრავლესობა კლინიკურ ჩარევას არ საჭიროებდა და მკურნალობის ამტანობა მისაღები იყო; პაციენტების თითქმის ორმა მესამედმა სრული დოზით მკურნალობის 3 ან მეტი ციკლი დაასრულა.

ამ კვლევაში აღწერილი ობიექტური პასუხის მაღალი სიხშირე პანკრეასის კიბოს ფაზა 1b / 2 კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებულ ყველაზე მაღალ მაჩვენებლებს შორისაა.

მკვლევრებმა ასევე აღნიშნეს, რომ დასაწყისში მომატებული CA19-9-ის დონის მქონე პაციენტთა უმრავლესობაში CA19-9 სწრაფად შემცირდა, რაც სიმსივნის ზომის შემცირების მაჩვენებელ რადიოლოგიურ მონაცემებს შეესაბამებოდა.

თუმცა ამ მცირე მასშტაბის კლინიკური კვლევის შედეგები უფრო ფართო მასშტაბის ფაზა-3 კვლევით დადასტურებას საჭიროებს. მეტასტაზური პანკრეასის კიბოსთვის ამ სამკომპონენტიანი სქემის ფაზა-3 კვლევა ამჟამად მიმდინარეობს.