De Praestigiis Daemonum 1563 – Şeytanların Hileleri Üzerine

Psikolog Richard Adler, "Delilik birçok biçimde ortaya çıkıyor" diye yazıyor. "Bireyleri etkileyen zihinsel bozukluk türlerine hepimiz aşinayız. Bunlar depresyon, travma sonrası sıkıntı, fobiler, takıntılar, paranoya ve psikozlardır. Ancak bazen bütün toplumlar çıldırır. Orta çağ dünya düzeni yavaş yavaş parçalandıkça cadılar her yerdeydi ve din görüşü yozlaşmış insanlar onların yanmasını izlemek için acele ettiler."

Büyücülükle suçlanan kadınların davranışlarını inceleyen en etkileyici doktorlardan biri, şüpheli cadıların işkence gördüğü dönemde yaşayan Hollandalı Doktor Johann Weyer'di. Pek çok bilim tarihçisi Weyer'i "psikiyatrinin babası" olarak adlandırmakta muhtemelen çok ileri gitmiştir, ancak 1563 De Praestigiis Daemonum et Incantationibus ac Venificiis'in (Şeytanların İllüzyonları, Büyüler ve Zehirler Üzerine) bazı bölümleri büyücülük çılgınlığını bir psikolojik bakış açısına sahipti ve ayrıca sözde cadıların doğaüstü güçlerine ve faaliyetlerine dair bazı tuhaf inançları da reddetti. Özellikle Weyer, Hristiyan yetkililer tarafından yapılan acımasız cadı avını ve zulmünü eleştirdi. Büyücülük yapmakla suçlanan tuhaf kadınlardan bazılarına atıfta bulunurken akıl hastası terimi kullanan ilk kişi olabilir.

Weyer şeytanın varlığını asla inkâr etmedi. Aslında, De Praestigiis'in bazı bölümlerinde, bazı pervasız ya da melankolik kadınların psikolojik olarak şeytanın avı olmaya yatkın olduklarını ve onları gerçekte katılmadıkları vahşi ritüellere dahil olduklarını hayal edebileceklerini öne sürüyor. Weyer, kadınlar büyücülükle suçlandığında doktorlara danışmanın gerekli olduğuna inanıyordu. Tıp tarihçisi George Mora'ya göre, "Kısa bir tarihçeyi, bulgularının bir raporunu ve tedaviye ilişkin gerekçesini ekleyerek, modern psikiyatrik muayeneyi öngördü. Tedavileri ilaçlar, fiziksel prosedürler, destek, öneriler ve manastırlarda toplu histeri vakalarında en rahatsız rahibelerin uzaklaştırılmasını içeriyordu." Beklenebileceği gibi, Weyer, psikoterapötik yaklaşımı nedeniyle eleştirildi ve kitabı Katolik Kilisesi'nin yasaklı kitaplar dizinine yerleştirildi.

Yazı görselinin açıklaması: Cadılar (gravür, 1508), Alman Rönesans sanatçısı Hans Baldung Grien (1484–1545).

Yazıda ismi geçen tarihi kişiler: Johann Weyer (c. 1515–1588)

• Önceki konu: Eustachi'nin Kurtarılmış Başyapıtları 1552 – Anatomide doğruluk devri başlıyor
• Sonraki konu: Prezervatif 1564 – Gebeliği önleme yöntemlerinin uzun geçmişi