با ایمنی‌درمانی، از هر 4 بیمار سرطان ریه یک نفر به بقای بیش از 5 سال رسید

قبلاً درمان‌نشده، سرطان ریه غیرسلول‌کوچک (KHDAK) در بیماران مبتلا، حدود یک‌چهارم با پمبرولیزوماب (Keytruda)، ایمنی‌درمانی، دست‌کم 5 سال زنده می‌مانند و این میزان برای تومورهای PD-L1 مثبت در بیماران دارای آن‌ها بیشتر است. پیش از آغاز استفاده از ایمنی‌درمانی‌ها در سرطان‌های پیشرفته ریه، میزان بقای 5 ساله فقط حدود %5 بود.

انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) در کنگره 2019 این نتایج را ارائه کرد که در سرطان ریه غیرسلول‌کوچک پیشرفته (KHDAK)، پمبرولیزومابرا از نظر اثربخشی و ایمنی در بلندمدت پیگیری می‌کند؛ این نتایج از KEYNOTE- 001 نامِ پژوهش بالینیبه دست آمده‌اند.

تا 1-2 سال اخیر، متاستاتیک (مرحله 4) وقتی بیماری مبتلا به KHDAK می‌دیدیم، ناچار بودیم تصویری بسیار تیره ترسیم کنیم که احتمال زنده ماندن 5 ساله او %5 یا حتی گاهی کمتر خواهد بود.

اکنون بر اساس این داده‌ها، از هر 4 بیمار KHDAK پیشرفته درمان‌شده با پمبرولیزوماب، 1 نفر دست‌کم 5 سال زندگی خواهد کرد؛ این موضوع نگاه ما به سرطان ریه را تغییر خواهد داد.

خلاصه مطالعه KEYNOTE- 001

• مطالعه در آغاز، EGFR یا جهش‌های ژن ALK را نداشتند؛ شامل 550 بیمار بود که بیش از 100 نفر آن‌ها در آغاز مطالعه قبلاً درمان دریافت نکرده بودند.
• در ASCO 2019، پس از میانه پیگیری 60 ماهه، داده‌های 100 بیمار که هنوز زنده بودند ارائه شد. این بیماران دست‌کم 2 سال پمبرولیزوماب دریافت کرده بودند.
• در پایان سال 5، % 23 از بیماران درمان‌نایو (قبلاً درمان‌نشده) و % 16 از افراد قبلاً درمان‌شده همچنان زنده بودند.
• در افرادی که PD-L1 آن‌ها دست‌کم %50 مثبت بود، این میزان برای بیماران درمان‌نایو به %30 و در افراد قبلاً درمان‌شده به %25 افزایش یافت. 
• برای بیماران با مثبت بودن PD-L1 بین %1 تا %49 که قبلاً درمان دریافت کرده بودند، بقای 5 ساله %13 بود؛ در حالی که در افراد درمان‌نایو این مدت %16 بود.
• به‌ویژه با بررسی بیمارانی که توانسته بودند دست‌کم 2 سال پمبرولیزوماب دریافت کنند، بقای کلی 5 ساله در بیماران درمان‌نایو % 78.6 و در افراد قبلاً درمان‌شده %75.8 به دست آمد.
• در 92 بیمار (%17) عارضه مرتبط با ایمنی‌درمانی گزارش شد؛ شایع‌ترین عارضه کم‌کاری تیروئید بود (%9). جدی‌ترین عارضه پنومونیت بود، اما در کمتر از % 5 بیماران دیده شد.
• از نظر عوارض جانبی، پمبرولیزوماب موجب عارضه غیرمنتظره «بلندمدت» نشده بود.

- موضوع مرتبط: عوارض جانبی داروهای ایمنی‌درمانی چیست و چگونه درمان می‌شوند؟

تفسیر

شاهد هستیم که ایمنی‌درمانی‌ها سرنوشت بیش از 10 نوع اصلی سرطان، از جمله سرطان ریه، را در 5 سال به‌طور معناداری تغییر داده‌اند. در بیماران سرطان ریه غیرسلول‌کوچک که دست‌کم 2 سال با پمبرولیزوماب درمان شده‌اند، میزان پاسخ به‌طور چشمگیری بالاست؛ با این حال میزان پاسخ کامل اندک است. سرنوشت بلندمدت متاستازهایی که از نظر رادیولوژیک پاسخ آشکار داده‌اند اما کاملاً ناپدید نشده‌اند، تا حدی نامشخص است. گفته می‌شود هنگام نمونه‌برداری از این توده‌های توموری، برخی سرطان فعال و برخی دیگر بافت اسکار یا گرانولوم هستند. این وضعیت می‌تواند زمینه جالبی برای پژوهش‌های آینده باشد. همچنین برای روشن کردن ایده‌آل‌ترین درمان بیماران با مثبت بودن PD-L1 بین %1 تا %49، یعنی اینکه آیا باید همراه شیمی‌درمانی تجویز شود یا نه، لازم است منتظر نتایج پژوهش‌های در حال انجام در این زمینه بمانیم.