جایگاه آلوئهورا (ساریصابر) در درمان سرطان چیست؟

در این مقاله
این نوشته درباره گیاهی است که در طب جایگزین و آرایشی کاربرد فراوان دارد و در ترکی ساریصابر نامیده میشود؛ یعنی آلوئهورا و جایگاه آن در درمان سرطان.
آلوئهورا چیست؟
آلوئهورا گیاهی شبیه کاکتوس از خانواده سوسن با سابقه طولانی در درمان مردمی است. مایع شفاف غلیظ برگ از مصر باستان در درمان مشکلات پوستاستفاده شده است. شکل خوراکی و تزریقی در قرن اخیر برجسته شد. در مطالعات، گرچه برتر از درمان استاندارد نبود، آلوئه موضعی در سوختگی و خراش و آلوئه خوراکی در یبوستمؤثر بود. اخیراً خاصیت ضدسرطانی بیشتر از همه برجسته میشود.
برخی مطالعات آزمایشگاهی مهار تکثیر و تحریک مرگ سلول سرطان را نشان دادند. اما یافتههای تعداد اندک مطالعات بالینیدرباره تأیید این اثرهای آلوئهورامنفیهستند. شواهد موجود برخلاف ادعا، در مورد پرتودرمانی نیز نشان میدهند در پیشگیری و درمان مشکلات پوستی ناشی از آن مؤثر نیست. همچنین گزارشهای فراوان عارضه جانبی از جمله مرگ در منابع هست.
تاریخچه آلوئهورا چیست؟
آلوئهورا، معروف به Aloe barbadensis و Aloe capensis، گیاهی ماندگار و برگضخیم، شبیه کاکتوس از جنس Aloe و خانواده سوسن است. منشأ آن آفریقای جنوبی است، اما در قرن 17. چین و جنوب اروپا نیز با گونههای آن آشنا شدند. بیش از 2000 سال درمان مردمی دارد و در طب سنتی فرهنگهای امروز مانند چین، ژاپن و هند مهم است. در آمریکا نخست در دهه 1930 با مطالعات اثر بر سوختگی پرتو X (پرتودرمانی) محبوب شد.
کاربرد سنتی آلوئه به مصر باستان میرسد و برای مشکلات پوست رایج بوده است. محصولات موضعی از مایع شفاف غلیظ بیرونآمده از برگ بریده ساخته و در آرایش و طب جایگزین استفاده میشوند. ادعای اثر در زخم، سوختگی، یخزدگی، خشکی، پسوریازیس، اگزما (التهاب پوست)، هرپس تناسلی، استوماتیت آفتی (زخم دهان) و درماتیت سبورئیک (اگزمای چرب) و مشکلات مخاطی متعدد دارند. اما شواهد کافی حاصل نشده است. گرچه بعضی مطالعات سوختگی و خراش امیدبخشاند، برتری بر درمان استاندارد این مشکلات نشان داده نشده است.
محصولات خوراکی کپسول برگ، لاتکس خشک و آب آلوئه هستند و بهویژه به دلیل اثر ملین (نرمکننده مدفوع) برای یبوست مصرف میشوند. اما FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا) مصرف آلوئه بهعنوان نرمکننده مدفوع را ایمن نمیداند . حتی در 2002 خواست همه محصولات ملین آلوئه از مراکز فروش آمریکا جمع شوند. همچنین اخیراً ادعاهای اثر سرطان رایج است، بهویژه اینکه شکل موضعی از مشکلات پوستی پرتودرمانی پیشگیری یا درمانشان میکند، اما مطالعات بالینی پشتیبان نیستند.
نتایج آزمایشگاهی اثر آلوئهورا در سرطان چیست؟
در آزمایشگاه ویژگیهایی مانند تنظیم دستگاه ایمنی، مهار التهاب (واکنش التهابی)، آنتیاکسیدانی و ضدسرطانی نشان داده شده است. از میان ترکیبات فعال متعدد، تنظیم ایمنی به Acemannan و خاصیت ضدسرطان به آنتراسن و آنتراکینون نسبت داده شده است.
در مطالعه منتشرشده در 2014، آلوئه امودین، ترکیب آنتراکینونی آلوئهورا، در سرطان دهانه رحم تکثیر رده سلولی را مهار و حساسیت پرتودرمانی را افزایش داد. در رده سرطان کبد نیز تکثیر را مهار و مرگ را تحریک کرد. در پستان تکثیر را سرکوب و در روده بزرگ مرگ را تحریک کرد. مطالعات مشابه مهار رشد رده سرطان ریه، لوسمی و سرطان نورواکتودرمی (گروهی تومور عصبی) را نشان دادهاند. در مطالعهای آلوئین، ترکیب آنتراکینونی دیگر، در رده روده بزرگ از ساخت عروق تغذیهکننده تازه (رگزایی) جلوگیری کرد.
نتایج مطالعات بالینی اثر آلوئهورا در سرطان چیست؟
گرچه مطالعات بالینی اندک ظرفیت ضدسرطان نتایج مثبتی داشتهاند، برای کاربرد بالینی کافی نیستند. برجستهترین ادعای آلوئه در سرطان، پیشگیری و درمان مشکلات پوست پرتودرمانی است. مطالعات بالینی با وجود نتایج ناسازگار این را تأیید نمیکنند. پس از جراحی، در ادجوانت پرتودرمانی دریافتکننده، شامل 225 بیمار سرطان پستان، در مطالعه بالینی از آلوئه برای مشکلات پوستی ناشی از پرتودرمانی فایده معنادار ندیدند. مطالعهای که دو کارآزمایی بالینی جدا را ترکیب کرده بود نیز چنین اثری نیافت. مرور هفت مطالعه بالینی نتیجه مشابه داد. در مطالعه با مشارکت 57 بیمار سرطان سر و گردن، آلوئه زمان آغاز مشکلات پوستی پرتودرمانی را عقب انداخت و شدت را کم کرد، اما در پیشگیری یا کاهش فراوانی آن مؤثر نبود.
در مطالعه ارزیابی آلوئه همراه شیمیدرمانی، در تومورهای متاستاتیک (منتشر به بافت دور) از 240 بیمار، بخشی فقط شیمیدرمانی و بخشی همراه آن آلوئه خوراکی روزی سه بار 10 ml گرفتند. پسرفت تومور و بقای سهساله در گروه آلوئه بسیار بیشتر بود. مطالعه اپیدمیولوژیک کوچک نیز سرطان ریه کمتر در مصرف منظم خوراکی یافت، اما در حد امیدبخش توصیف نمیشود.
در مرور نظاممند منتشرشده در 2011، آلوئه برای پیشگیری زخم دهان شیمیدرمانی آزموده شد. با وجود بعضی نتایج مثبت، پژوهشگران گفتند شاید اثر ویژه دارو یا نوع سرطان باشد و مطالعه خوب با تحلیل زیرگروه لازم است. در مطالعه مقدماتی فیبروز زیرمخاطی دهان (ضخیم شدن مخاط) با 20 بیمار، ژل به کاهش علائم کمک کرد. در مطالعه 58 بیمار سر و گردن، آلوئه خوراکی به کاهش علائم یا کیفیت زندگی کمکی نکرد.
عوارض و خطرهای احتمالی آلوئهورا چیست؟
گرچه حامیان طب جایگزین آلوئه را بیعارضه میدانند، گزارشهای عوارض زیادی دارد. حتی در چهار مورد تزریق آلوئه موجب مرگ شده است.
در مورد گزارششده، زن 56 ساله با لیکن پلان دهان (بیماری التهابی پوست) کورتیکواستروئید را رد و به طب جایگزین و آب آلوئه رو آورد. پس از 11 ماه نهتنها بهبود نداشت بلکه کمکاری تیروئید گرفت. مورد همراه شیمیدرمانی افت شدید پتاسیم خون (هیپوکالمی) داشت. مطالعه 2010 سه مورد هپاتیت سمی (آسیب کبد) گزارش کرد؛ موارد بسیار دیگری نیز هست. تأخیر ترمیم زخم جراحی و پورپورای هنوخشونلاین (التهاب دیواره رگ با بثورات) نیز گزارش شدهاند.
دلپیچه، اسهال و اختلال ناشی از آلوئه خوراکی نیز گزارش شده است. مطالعات مقدماتی اثر کاهش قند را گفتهاند و به دیابتیهای مصرفکننده یا مایل به مصرف درباره افت قند هشدار دادهاند. مرکز ملی سلامت مکمل و تلفیقی آمریکا نیز شواهد علمی را برای مصرف در هر مشکل سلامت ناکافی میداند.
برنامه ملی سمشناسی آمریکا در موش، ظرفیت سرطانزایی آلوئه خوراکی را بررسی کرد. نتیجه نشان داد مواجهه طولانی با آلوئهورا سرطانزا ممکن است باشد. مطالعه موش نشان داد آلوئه خوراکی ممکن است سرطان کولون را تحریک کند و مطالعه دیگر افزایش تحریک سرطان پوست توسط UV با آلوئه موضعی را نشان داد.
شواهد تداخل دارویی هم هست. آزمایشگاه نشان داد آب آلوئه با مسدود کردن آنزیم متابولیسم ممکن است غلظت داروهای پردازششده توسط آنها را تغییر دهد. در زنی با از دست دادن حدود پنج لیتر خون حین جراحی، تداخل آلوئه با سووفلوران (داروی بیهوشی تنفسی) مسئول دانسته شد.
پس چه باید کرد؟
آلوئه با ترکیبات فعال احتمالاً فوایدی دارد، اما در هیچ مشکل سلامت برتری بر درمان استاندارد نشان نداده است. با ادعاهای فراوان، اخیراً اثر سرطان برجسته میشود؛ بیشترین ادعا، پیشگیری و درمان پوست پرتودرمانی با شکل موضعی است، اما بالین بیاثری را نشان میدهد. شکل خوراکی و تزریقی در بعضی آزمایشگاهها اثر داشتند، ولی بالین تأیید نکرده است. برعکس عوارض فراوان از جمله مرگ گزارش شدهاند. پس تا نشان دادن فایده روشن و نمایه ایمنی آلوئه و ترکیباتش، فعلاً دوری از این محصولات سودمند است.
منابع
2) Reynolds T, Dweck AC. Aloe vera gel leaf: a review update. J Ethnopharmacol. 1999; 68:3-37.
3) Foster M, Hunter D, Samman S. Evaluation of the nutritional and metabolic effects of Aloe vera. In: Benzie IFF, Wachtel-Galor S, eds. Herbal Medicine: Biomolecular and Clinical Aspects. 2nd ed. Boca Raton: CRC; 2011.
4) Collins EE, Collins C. Roentgen dermatitis treated with fresh whole leaf of aloe vera. Am J Roentgenol. 1935; 33:396–7.
5) Wright CS. Aloe vera in the treatment of roentgen ulcers and telangiectasis. J Am Med Assoc. 1935; 106:1363–4.
6) Ernst E, Pittler MH, Wider B, Boddy K. The Desktop Guide to Complementary and Alternative Medicine. 2nd edition. Edinburgh: Elsevier Mosby. 2006.
7) Boudreau MD, Beland FA. An Evaluation of the Biological and Toxicological Properties of Aloe Barbadensis (Miller), Aloe Vera. J Environ Sci Health C Environ Carcinog Ecotoxicol Rev. 2006; 24:103–54.
8) Hossain MS, Mamun-Or-Rashid ANM, Towfique NM, Sen MK. A review on ethnopharmacological potential of Aloe vera L. J Intercult Ethnopharmacol. 2013; 2:113-120.
9) Serrano M, Valverde JM, Guillen F, Castillo S, Martinez-Romero D, Valero D. Use of Aloe vera gel coating preserves the functional properties of table grapes. J Agric Food Chem. 2006; 54:3882-3886.
10) National Center for Complementary and Alternative Medicine. "Aloe Vera – Side Effects and Cautions". https://nccih.nih.gov/health/aloevera#cautions Retrieved 2011-10-07.
11) Feily A, Namazi MR. Aloe vera in dermatology: a brief review. G Ital Dermatol Venereol. 2009 ;144:85-91.
12) Food and Drug Administration. Status of Certain Additional Over-the-Counter Drug Category II and III Active Ingredients. https://www.fda.gov/ohrms/dockets/98fr/050902a.htm. Accessed November 26, 2014.
13) Heggie S, Bryant GP, Tripcony L, Keller J, Rose P, Glendenning M, Heath J. A phase III study on the efficacy of topical aloe vera gel on irradiated breast tissue. Cancer Nurs. 2002; 25:442-451.
14) Williams MS, Burk M, Loprinzi CL, Hill M, Schomberg PJ, Nearhood K, O'Fallon JR, Laurie JA, Shanahan TG, Moore RL, Urias RE, Kuske RR, Engel RE, Eggleston WD. Phase III double-blind evaluation of an aloe vera gel as a prophylactic agent for radiation-induced skin toxicity. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 1996; 36:345-9.
15) Richardson J, Smith JE, McIntyre M, Thomas R, Pilkington K. Aloe vera for preventing radiation-induced skin reactions: a systematic literature review. Clin Oncol. 2005; 17:478-484.
16) George J. To assess the effectiveness of aloe vera gel in preventing skin reactions associated with radiotherapy. Indian Journal of Palliative Care. 2011; 17:91-103.
17) Yagi A, Kabash A, Okamura N, Haraguchi H, Moustafa SM, Khalifa TI. Antioxidant, free radical scavenging and anti-inflammatory effects of aloesin derivatives in Aloe vera. Planta Med. 2002; 68:957-960.
18) Pugh N, Ross SA, ElSohly MA, Pasco DS. Characterization of Aloeride, a new high-molecular-weight polysaccharide from Aloe vera with potent immunostimulatory activity. J Agric Food Chem. 2001; 49:1030-1040.
19) Lee KH, Kim JH, Lim DS, Kim CH. Anti-leukaemic and anti-mutagenic effects of di(2-ethylhexyl)phthalate isolated from Aloe vera Linne. J Pharm Pharmacol. 2000; 52:593-598.
20) Lissoni P, Rovelli F, Brivio F, Zago R, Colciago M, Messina G, Mora A, Porro G. A randomized study of chemotherapy versus biochemotherapy with chemotherapy plus Aloe arborescens in patients with metastatic cancer. In Vivo. 2009; 23:171-175.
21) Shelton RW. Aloe vera. Its chemical and Aloe-induced Henoch-Schonlein purpura therapeutic properties. Int J Dermatol. 1991; 30:679–83.
22) Luo J, Yuan Y, Chang P, Li D, Liu Z, Qu Y. Combination of aloe-emodin with radiation enhances radiation effects and improves differentiation in human cervical cancer cells. Mol Med Rep. 2014; 10:731-736.
23) Kuo PL, Lin TC, Lin CC. The antiproliferative activity of aloe-emodin is through p53-dependent and p21-dependent apoptotic pathway in human hepatoma cell lines. Life Sci. 2002; 71:1879-92.
24) Huang PH, Huang CY, Chen MC, Lee YT, Yue CH, Wang HY, Lin H. Emodin and Aloe-Emodin Suppress Breast Cancer Cell Proliferation through ER α Inhibition. Evid Based Complement Alternat Med 2013; 2013:376123.
25) Suboj P, Babykutty S, Srinivas P, Gopala S. Aloe Emodin Induces G2/M cell cycle arrest and apoptosis via activation of caspase-6 in human colon cancer cells. Pharmacology. 2012; 89:91–8.
26) Lee HZ, Hsu SL, Liu MC, Wu CH. Effects and mechanisms of aloe-emodin on cell death in human lung squamous cell carcinoma. Eur J Pharmacol. 2001; 431:287–95.
27) Chen HC, Hsieh WT, Chang WC, Chung JG. Aloe-emodin induced In vitro G2/M arrest of cell cycle in human promyelocytic leukemia HL-60 cells. Food Chem Toxicol. 2004; 42:1251–7.
28) Pecere T, Gazzola MV, Mucignat C, Parolin C, Vecchia FD, Cavaggioni A, Basso G, Diaspro A, Salvato B, Carli M, Palù G. Aloe-emodin is a new type of anticancer agent with selective activity against neuroectodermal tumors. Cancer Res. 2000; 60:2800–4.
29) Pan Q, Pan H, Lou H, Xu Y, Tian L. Inhibition of the angiogenesis and growth of aloin in human colorectal cancer in vitro and in vivo. Cancer Cell Int. 2013; 13:69.
30) Ulbricht C, Armstrong J, Basch E, Basch S, Bent S, Dacey C, Dalton S, Foppa I, Giese N, Hammerness P, Kirkwood C, Sollars D, Tanguay-Colucci S, Weissner W. An evidence-based systematic review of Aloe vera by the Natural Standard Research Collaboration. J Herb Pharmacother. 2007; 7:279-323.
31) Sakai R. Epidemiologic survey on lung cancer with respect to cigarette smoking and plant diet. Jpn J Cancer Res 1989; 80:513-520.
32) Worthington HV, Clarkson JE, Bryan G, Furness S, Glenny AM, Littlewood A, McCabe MG, Meyer S, Khalid T. Interventions for preventing oral mucositis for patients with cancer receiving treatment. Cochrane Database Syst Rev Apr. 2011; 13:CD000978.
33) Sudarshan R, Annigeri RG, Sree VG. Aloe vera in the treatment for oral submucous fibrosis - a preliminary study. J Oral Pathol Med 2012; 41:755-761.
34) Su CK, Mehta V, Ravikumar L, Shah R, Pinto H, Halpern J, Koong A, Goffinet D, Le QT. Phase II double-blind randomized study comparing oral Aloe vera versus placebo to prevent radiation-related mucositis in patients with head-and-neck neoplasms. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 2004; 60:171-177.
35) Palmer ME, Haller C, McKinney PE, Klein-Schwartz W, Tschirgi A, Smolinske SC, Woolf A, Sprague BM, Ko R, Everson G, Nelson LS, Dodd-Butera T, Bartlett WD, Landzberg BR. Adverse events associated with dietary supplements: an observational study. Lancet. 2003; 361:101–106.
36) Anonymous. MD Loses License After Injecting Aloe Kills 3. Vol 20. Peabody, MA: National Council Against Health Fraud; 1997:4.
37) Anonymous. License revoked for aloe vera use. Nat Med Law. 1998;1:1–2.
38) Pigatto PD, Guzzi G. Aloe linked to thyroid dysfunction. Arch Med Res. 2005; 36:608.
39) Baretta Z, Ghiotto C, Marino D, Jirillo A. Aloe-induced hypokalemia in a patient with breast cancer during chemotherapy. Ann Oncol. 2009; 20:1445-1446.
40) Yang HN, Kim DJ, Kim YM, Kim BH, Sohn KM, Choi MJ, Choi YH. Aloe-induced toxic hepatitis. J Korean Med Sci. 2010; 25:492-495.
41) Rabe C, Musch A, Schirmacher P, Kruis W, Hoffmann R. Acute hepatitis induced by an Aloe vera preparation: a case report. World J Gastroenterol. 2005; 11:303-4.
42) Lee J, Lee MS, Nam KW. Acute toxic hepatitis caused by an aloe vera preparation in a young patient: a case report with a literature review. Korean J Gastroenterol. 2014; 64:54-8.
43) Schmidt JM, Greenspoon JS. Aloe vera dermal wound gel is associated with a delay in wound healing. Obstet Gynaecol. 1991 ;78:115–7.
44) Kim EJ, Kim HJ, Kim SG, Lee YS, Oh JE, Seo JW, Koo JR, Noh JW. Aloe-induced Henoch-Schonlein purpura. Nephrology.(Carlton.) 2007; 12:109.
45) Boudreau MD, Beland FA, Nichols JA, Pogribna M. Toxicology and carcinogenesis studies of a nondecolorized [corrected] whole leaf extract of Aloe barbadensis Miller (Aloe vera) in F344/N rats and B6C3F1 mice (drinking water study). Natl Toxicol Program Tech Rep Ser. 2013; 577:1-266.
46) Yokohira M, Matsuda Y, Suzuki S, Hosokawa K, Yamakawa K, Hashimoto N, Saoo K, Nabae K, Doi Y, Kuno T, Imaida K. Equivocal colonic carcinogenicity of Aloe arborescens Miller var. natalensis berger at high-dose level in a Wistar Hannover rat 2-y study. J Food Sci. 2009; 74:24-30.
47) National Toxicology Program. Photocarcinogenesis Study of Aloe vera [CAS NO. 481-72-1(Aloe-emodin)] in SKH-1 Mice (Simulated Solar Light and Topical Application Study). Natl Toxicol Program Tech Rep Ser. 2010; 553:1-206.
48) Djuv A, Nilsen OG. Aloe vera juice: IC50 and dual mechanistic inhibition of CYP3A4 and CYP2D6.Phytother Res. 2012; 26:445-451.
49) Lee A, Chui PT, Aun CS, Gin T, Lau AS. Possible interaction between sevoflurane and Aloe vera. Ann Pharmacother. 2004; 38:1651-4.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.