Kadcyla برای درمان ادجوانت (محافظتی) سرطان پستان زودرس HER2 مثبت تأیید FDA را گرفت

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، در 3 مه 2019، HER2-مثبت، برای درمان ادجوانت (محافظتی) پس از جراحی سرطان پستان مرحله زودرس، آدو-تراستوزوماب امتانسین (Kadcyla)، این دارو را تأیید کرد. برای استفاده از Kadcyla در سرطان پستان زودرس، بیمار باید پس از دریافت درمان مبتنی بر تاکسان و تراستوزوماب با هدف نئوادجوانت (کوچک‌کننده پیش از جراحی)، سرطان باقی‌مانده داشته باشد.

این تأیید بر داده‌های پژوهش بالینی KATHERINE استوار است که در بیماران سرطان پستان زودرس HER2 مثبت، با 1486 بیمار، ایمنی و اثربخشی Kadcyla و تراستوزوماب را به‌عنوان درمان ادجوانت در فاز-3 ارزیابی کرد.

نتایج خلاصه؛

• پس از میانه پیگیری 40 ماهه، در دریافت‌کنندگان Kadcyla نسبت به تراستوزوماب بهبود معنادار آماری نشان داده شد (نسبت خطر [HR] 0.50، % 95 CI 0.39-0.64؛ P <.0001).
• افزون بر آن، در 3 سال، در % 88.3 دریافت‌کنندگان Kadcyla و % 77 گروه تراستوزوماب، عود (تکرار) سرطان پستان دیده نشد.

عوارض جانبی،: شایع‌ترین عوارض مرتبط با Kadcyla، ضعف، تهوع، افزایش آنزیم‌های کبدی (ALT، AST)، درد عضلانی‌اسکلتی، خون‌ریزی، ترومبوسیتوپنی، سردرد، نوروپاتی محیطی و درد مفصل بود.

Kadcyla، کونژوگه یک آنتی‌بادی هدفمند HER2 و مهارکننده میکروتوبول، پیش‌تر برای درمان بیماران سرطان پستان متاستاتیک HER2-مثبت تأیید FDA داشت.

تراستوزوماب امتانسین چیست و چگونه عمل می‌کند؟

نام دیگر، T-DM1، است؛ داروی، آدو-تراستوزوماب امتانسین،از ترکیب دو داروی متفاوت تشکیل می‌شود:

• T: تراستوزوماب (داروی هوشمند هدفمند) 
• DM1: داروی شیمی‌درمانی مؤثر بر میکروتوبول‌های اسکلت سلول

توضیح تصویر،: Kadcyla گیرنده‌ای روی سطح سلول‌های سرطان پستان را هدف می‌گیرد که گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی 2 (HER-2) شناخته می‌شود. پس از اتصال به این گیرنده پروتئینی، وارد سلول می‌شود و ماده شیمیایی DM-1 را آزاد می‌کند که رشد یا تقسیم سلول را متوقف می‌کند.

جزئیات مطالعه KATHERINE

• پژوهش بالینی بسیار بزرگی با حدود 1500 بیمار سرطان پستان HER2 مثبت انجام شد.
• همه بیماران هنگام تشخیص سرطان پستان زودرس HER2 مثبت داشتند. اندازه تومور T1 تا T4، مرحله گره‌ای N0 تا N3 و، متاستاز، نداشتند (برای مرحله‌بندی سرطان پستان ببینید،). بیماران مرحله T1aN0 یا T1bN0 وارد مطالعه نشدند. همچنین، آنتراسیکلین، با یا بدون آن، شیمی‌درمانی حاوی تاکسان و دست‌کم 9 هفته تراستوزوماب در درمان نئوادجوانت تکمیل شده بود و بیمارانی وارد شدند که هنگام جراحی در پستان یا زیربغل (آگزیلا) بیماری باقی‌مانده داشتند. سپس بیماران برای دریافت 14 دوره پس از جراحی، ادجوانت، درمان (T-DM1 برای یک گروه و تراستوزوماب برای گروه دیگر)، تصادفی به دو بازو تقسیم شدند.
• در تحلیل زودهنگام پژوهش، در گروه T-DM1 از 743 بیمار، 91 نفر (% 12) و در گروه تراستوزوماب از 743 بیمار، 165 نفر (% 22) دچار عود سرطان یا مرگ شدند (شکل زیر را ببینید).

• در سال 3، میزان بدون سرطان بودن در گروه T-DM1 برابر % 88 و در گروه تراستوزوماب % 77 بود. این میزان % 11 برای سرطان پستان زودرس بسیار چشمگیر است (شکل زیر را ببینید،).

• فایده T-DM1؛
• هم، در گیرنده هورمونی مثبت و منفی،
• هم، در سطح‌های متفاوت بیماری باقی‌مانده،
• و هم، در دریافت‌کنندگان درمان هدفمند تک یا دوگانه anti-HER2 در رژیم نئوادجوانت، مشابه به نظر رسید.
• مهم‌تر اینکه متاستاز اندام دوردست در دریافت‌کنندگان T-DM1، در 78 بیمار (% 10.5)، و در دریافت‌کنندگان تراستوزوماب، در 118 بیمار (% 15.9) رخ داد. اما از نظر متاستاز مغزی تفاوتی یافت نشد.
• برای تعیین فایده بقای کلی به پیگیری طولانی‌تر نیاز است. اکنون میانه پیگیری حدود 41 ماه است. در این نقطه، در گروه T-DM1 تعداد 42 و در گروه تراستوزوماب 56 مرگ وجود داشت.

شایع‌ترین موارد با Kadcyla (≥ %25)، عوارض جانبی، خستگی، تهوع، افزایش ترانس‌آمینازها (ALT، AST)، درد عضلانی‌اسکلتی، خون‌ریزی، ترومبوسیتوپنی، سردرد، نوروپاتی محیطی و درد مفصل بودند.

آدو-تراستوزوماب امتانسین توصیه‌شده، دوز آن،در صورت نبود عود بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول، در مجموع برای 14 دوره، هر 3 هفته یک بار (چرخه 21 روزه)، به شکل انفوزیون وریدی با مقدار 3,6 mg/kg داده می‌شود.