نتایج چشمگیر اولاپاریب در سرطان پستان زودرس با جهش BRCA

یک مهارکننده PARP از گروه تازه داروهای انکولوژی، یعنی اولاپاریب، به‌مدت یک سال در درمان کمکی به کار رفت. بر پایه تحلیل میان‌دوره‌ای ازپیش‌تعیین‌شده کارآزمایی فاز III به نام OlympiA، این درمان در افراد دارای جهش‌های ارثی BRCA1/2، با بیماری پرخطر و زودرسِ HER2 منفی در سرطان پستان، بقای بدون بیماری را به‌طور معنادار طولانی کرد. این مطالعه را دکتر Andrew Tutt در نشستی که از 4 ژوئن آغاز شد، یعنی نشست سالانه ASCO 2021 ارائه کرد و هم‌زمان در نشریه NEJM منتشر شد.

نتایج کلیدی مطالعه OlympiA

• در پیگیری 24ماهه، درمان کمکی با اولاپاریب (محافظتی پس از جراحی) با زنده ماندن %85.9 از بیماران درمان‌شده همراه بود، در برابر دارونما که در بیماران دریافت‌کننده آن %77.1 زنده بودند.
• بقای برآوردی 3ساله بدون بیماری دوردست برای اولاپاریب %87.5 و برای دارونما %80,4 بود.
• در مقایسه با دارونما، اولاپاریب کمکی، خطر عود در معیارِ بدون بیماری تهاجمی را %42 کاهش داد.
• در مقایسه با دارونما، اولاپاریب کاهش %43 در بقای بدون بیماری دوردست ایجاد کرد.
• عوارض با نمایه ایمنی موجود اولاپاریب سازگار بودند و طی کارآزمایی هیچ نشانه ایمنی تازه‌ای پدید نیامد. عوارض درجه 3 نادر بودند.

اهمیت

مطالعه OlympiA برای نخستین بار اثر یک مهارکننده PARP را بر نقاط پایانی بقا در سرطان پستان یا هر زمینه درمان کمکی گزارش کرد و نشان می‌دهد درمان استاندارد سرطان پستان زودرس مرتبط با جهش ارثی BRCA1/2 تغییر خواهد کرد.

بیماران با جهش BRCA و سرطان پستان پرخطرِ زودرس که اولاپاریب کمکی برای محافظت پس از جراحی گرفتند، احتمال بیشتری داشت بدون سرطان زنده بمانند و در پیگیری 3ساله از متاستاز پرهیز کنند. عوارض محدود و قابل‌کنترل بودند. این یافته‌ها در بیماران پرخطر با جهش BRCA از اولاپاریب کمکی به‌مدت 1 سال پس از مراقبت استاندارد پشتیبانی می‌کنند. همچنین نتایج، در مبتلایان به سرطان پستان از بررسی ژن‌های سرطان ارثی با آزمایش ژنتیکی پشتیبانی می‌کنند.

آیا دوران آزمایش ژن ارثی برای همه بیماران سرطان پستان فرا می‌رسد؟

جهش‌های BRCA با %5 تا %10 از سرطان‌های پستان ارتباط دارند.

افراد با تشخیص تازه سرطان پستانِ مرتبط با این جهش‌ها ممکن است بیماری تهاجمی و پرخطر داشته باشند. پس از پایان درمان چندروشی شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی، میزان عود می‌تواند بالا باشد و درمان‌های تازه و مؤثر دیگری لازم‌اند.

یافتن جهش ژن سرطان ارثی در یک سرطان از دو نظر مهم است:

1. در تومورهای دارای جهش سرطان ارثی، داروهای نسل تازه هدف‌گیرنده آنزیم ترمیم DNA، به نام مهارکننده PARP، بسیار مؤثرند
2. دانستن ارثی بودن سرطان برای محاسبه خطر سرطان در خانواده بیمار و خطر سرطان‌های ثانویه در خود او، و انجام اقدامات لازم، بسیار مهم است.

جزئیات مطالعه Olympia

در کارآزمایی دوسوکور فاز III به نام OlympiA، بیماران پرخطر با سرطان پستان زودرسِ سه‌گانه منفی و بیماران با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی، و با BRCA1/2 مثبت وارد شدند؛ شمار بیماران 1.836 نفر بود. پس از جراحی، پرتودرمانی و در صورت نیاز شیمی‌درمانی، افراد به‌طور تصادفی به دو گروه تخصیص یافتند و به‌مدت 1 سال اولاپاریب کمکی یا دارونما گرفتند.

دکتر Tutt گفت: «برای بقای بدون بیماری تهاجمی و بقای بدون بیماری دوردست، معیارهای سخت‌گیرانه‌ای داشتیم و در تحلیل میان‌دوره‌ای برنامه‌ریزی‌شده، این معیارها برای گزارش زودهنگام برآورده شدند».

دکتر Tutt گفت: «منحنی‌های Kaplan-Meier زود از هم جدا می‌شوند و در 3 سال، تفاوت مطلق میان بازوهای درمان %8,8 است».

در مقایسه با دارونما، اولاپاریب کاهش %43 در بقای بدون بیماری دوردست ایجاد کرد (یعنی خطر سرطان پستان متاستاتیک، سرطان تازه یا مرگ به هر علت [ P < .0001]). تفاوت بازوهای درمان در 3 سال، %7.1 بود.

داده‌های بقای کلی هنوز بالغ نشده‌اند، اما در بازوی اولاپاریب مرگ کمتری رخ داد.

عوارض

عوارض با نمایه ایمنی شناخته‌شده اولاپاریب سازگار بودند و هیچ نشانه ایمنی تازه‌ای در مطالعه پدید نیامد. اولاپاریب میزان رویدادهای جدی، از جمله بستری، لوسمی یا سرطان‌های دیگر را افزایش نداد. در بیماران دریافت‌کننده اولاپاریب، عوارض درجه 3. یا بدتر شامل کم‌خونی (%8.7)، نوتروپنی (%4.8)، لکوپنی (%3.0)، خستگی (%1.8) و لنفوسیتوپنی (%1.2) بودند.

دیدگاه

یافته‌های OlympiA بر نیاز به آزمایش ژنتیکی در افراد با تشخیص سرطان پستان پرخطرِ زودرس، برای جهش‌های BRCA تأکید دارند. این نتایج ممکن است بر تصمیم‌های درمانی این گروه، از جمله استفاده محافظتی از مهارکننده PARP پس از جراحی در افراد با سرطان پستان زودرسِ BRCA مثبت، اثر مهمی داشته باشند.