تالازوپاریب برای سرطان پستان موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با جهش BRCA مثبت، تأییدیه FDA گرفت

در 16 اکتبر 2018، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان سرطان پستان با جهش BRCA زایا (ارثی) مثبت (gBRCAm)، HER2 منفی، موضعی پیشرفته یا متاستاتیک، مهارکننده پلی (ADP-ریبوز) پلیمراز (PARP)، یعنی تالازوپاریب (Talzenna) را به‌عنوان قرص هدفمند تأیید کرد.

این تأیید بر EMBRACA به نام آن، یک کارآزمایی بالینی فاز-3استوار است. این مطالعه 431 بیمار دارای سرطان پستان موضعی پیشرفته یا متاستاتیک با gBRCAm مثبت را در بر گرفت. بیماران با نسبت 2:1 به دو گروه تصادفی تقسیم شدند؛ بازوی آزمایش روزانه 1 mg تالازوپاریب و بازوی کنترل بنا به انتخاب انکولوژیست، شیمی‌درمانی (کاپسیتابین، اریبولین، جمسیتابین یا وینورلبین) دریافت کرد.

معیارهای ورود: شناسایی جهش ارثی BRCA (deleterious or suspected deleterious gBRCA mutation). دریافت حداکثر 3 خط شیمی‌درمانی قبلی برای سرطان پستان موضعی پیشرفته یا متاستاتیک. نئوادجوانت, ادجوانت و / یا در دوره بیماری متاستاتیک، درمان با آنتراسیکلین و / یا تاکسان دریافت کرده باشند.

موضوع مرتبط:

• خانوادگی، ارثی و تک‌گیر: مفاهیمی که در سرطان اغلب اشتباه می‌شوند

پیامد اولیه (اصلی) مورد سنجش در EMBRACA، بقای بدون پیشرفت (مدت کنترل بیماری با درمان / بقای بدون پیشرفت) تعیین شد.

مهم‌ترین نتیجه مطالعه این بود که میانه برآوردی بقای بدون پیشرفت در دریافت‌کنندگان تالازوپاریب 8.6 و در بازوی شیمی‌درمانی 5.6 ماه بود. مشخص شد تالازوپاریب خطر بدتر شدن سرطان را نسبت به شیمی‌درمانی % 46 کاهش می‌دهد.

در درمان تالازوپاریب، شایع‌ترین موارد با هر درجه (≥% 20)، عوارض جانبیخستگی، کم‌خونی، تهوع، نوتروپنی، سردرد، ترومبوسیتوپنی (خطر خون‌ریزی)، استفراغ، آلوپسی (ریزش مو)، اسهال و کاهش اشتها هستند. اطلاعات تجویز شامل هشدار و احتیاط برای سندرم میلودیسپلاستیک / لوسمی میلوئید حاد، سرکوب مغز استخوان (کم‌خونی و نوتروپنی ناشی از آن) و سمیت رویانی-جنینی است.

FDA همچنین آزمایش BRACAnalysis CDx (Myriad Genetic Laboratories, Inc.) را برای شناسایی بیماران سرطان پستان با جهش ارثی BRCA مناسب دریافت تالازوپاریب تأیید کرد.

تالازوپاریب پیشنهادی، دوز، روزانه 1 بار، با غذا یا بدون غذا، یک کپسول 1 mg است.

استفاده از مهارکننده‌های PARP در سرطان

پیش‌تر در 19 ژانویه 2018، در سرطان پستان با جهش ارثی BRCA مثبت، مهارکننده دیگر PARP یعنی اولاپاریب (Lynparza) تأیید FDA گرفته بود. تالازوپاریب برخلاف اولاپاریب، علاوه بر بیماری متاستاتیک، برای سرطان پستان موضعی پیشرفته نیز تأیید شد. همچنین اولاپاریب روزانه 2 بار و تالازوپاریب روزانه 1 بار مصرف می‌شود. اثربخشی درمانی مشابه این دو دارو دارند؛ تفاوت دیگر این است که تالازوپاریب کمی بیشتر مغز استخوان را سرکوب می‌کند.

در زیر، مهارکننده‌های PARP دارای تأیید FDA تاکنون دیده می‌شوند:

1. تالازوپاریب (نام جعبه Talzenna، شرکت Pfizer): در 30 اکتبر 2018 برای سرطان پستان gBRCAm موضعی پیشرفته و متاستاتیک تأیید FDA
2. نیراپاریب (نام جعبه Zejula، شرکت Tesaro): در 27 مارس 2017 برای درمان سرطان تخمدان عودکرده تأیید FDA
3. اولاپاریب (نام جعبه Lynparza، شرکت AstraZeneca): 19 دسامبر 2014 سرطان تخمدان پیشرفته؛ 17 اوت 2017 شکل قرص برای درمان نگهدارنده سرطان تخمدان؛ 12 ژانویه 2018 درمان سرطان پستان متاستاتیک gBRCAm، تأیید FDA
4. روکاپاریب (نام جعبه Rubraca، شرکت Clovis Oncology): 19 دسامبر 2016 تأیید تسریع‌شده سرطان تخمدان پیشرفته؛ 6 اوت 2018 تأیید FDA درمان نگهدارنده سرطان تخمدان عودکرده
5. ولیپاریب (شرکت AbbVie): هنوز تأیید FDA ندارد

مهارکننده‌های PARP چگونه عمل می‌کنند؟

چون سلول‌های سرطانی بسیار بیشتر و سریع‌تر از سلول‌های طبیعی تقسیم می‌شوند، آسیب DNA یعنی جهش بیشتری رخ می‌دهد. هنگام آسیب DNA، سازوکارهای داخل‌سلولی فعال می‌شوند و آسیب را ترمیم می‌کنند؛ اگر آسیب ترمیم‌ناپذیر باشد، سلول به آپوپتوز می‌رود. هم PARP و هم BRCA در ترمیم DNA نقش دارند. در سرطان تخمدان، با مصرف مهارکننده PARP به نام نیراپاریب، سلول سرطانی بخشی از توان ترمیم DNA را از دست می‌دهد. اگر این سلول جهش BRCA هم داشته باشد، توان ترمیم DNA و نامیرا ماندن آن بسیار کمتر می‌شود.