آیا بیماران مبتلا به سرطان می‌توانند واکسن Covid-19 بزنند؟
در این مقاله
ویروس کرونای جدید (SARS-CoV-2) هدف ساخت واکسنی بود که دانشمندان در آن جهان را ناامید نکردند؛ دولت‌ها نیز در حد امکانات و بر اساس راهبردهای سلامت خود مردم را واکسینه می‌کنند. این روزها پرسش‌های رایج بیماران مبتلا به سرطان و نزدیکانشان چنین است: «آیا باید واکسن بزنند، کدام را انتخاب کنند، آیا مؤثر خواهد بود و عوارض کوتاه‌مدت و بلندمدت آن چیست؟»
اکنون که واکسن‌ها سرانجام به بیماران مبتلا به سرطان می‌رسند، نکاتی را که بیماران و پزشکان باید بدانند در اینجا آورده‌ایم.
خلاصه سریع (توصیه‌های شبکه ملی جامع سرطان آمریکا / NCCN)
بیماران دریافت‌کننده پیوند سلول‌های خون‌ساز یا درمان سلولی
واکسیناسیون COVID-19 توصیه می‌شود پس از پیوند سلول‌های خون‌ساز(آلوژن یا اتولوگ) یا درمان سلولی (برای مثال، درمان سلول T با گیرنده آنتی‌ژن کایمریک [CAR])، دست‌کم 3 ماه بعد انجام شود.
بیماران مبتلا به سرطان‌های خونی (خون و مغز استخوان)
برای بیماران تحت شیمی‌درمانی شدید، واکسیناسیون COVID-19 باید تا بهبود شمار مطلق نوتروفیل‌ها به تأخیر بیفتد.
در بیمارانی که به علت بیماری یا درمان انتظار بهبود محدود یا عدم بهبود می‌رود، و نیز دریافت‌کنندگان درمان نگهدارنده طولانی، واکسن COVID-19 باید به محض در دسترس بودن تزریق شود.
بیماران مبتلا به سرطان اندام‌های توپر
برای دریافت‌کنندگان شیمی‌درمانی، درمان هدفمند، مهارکننده نقاط وارسی، دیگر ایمنی‌درمانی‌ها یا پرتودرمانی، واکسن COVID-19 باید به محض دسترسی تزریق شود.
برای بیماران تحت جراحی بزرگ، واکسن COVID-19 باید دست‌کم تا چند روز پس از جراحی به تأخیر بیفتد.
انتظار داریم بیماران مبتلا به سرطان به واکسن‌های کرونا پاسخ دهند
پیش‌تر تصور می‌شد بیماران مبتلا به سرطان نمی‌توانند در برابر واکسن پاسخ ایمنی ایجاد کنند و واکسن در آن‌ها نمی‌گیرد. اما داده‌های واکسن‌های ویروس‌های دیگر خلاف آن را نشان داده‌اند. برای مثال، مطالعات واکسن آنفلوانزا در سرطان سابقه طولانی دارند و به طور کلی محافظت ایجاد می‌کنند؛ یعنی واکسن می‌گیرد. این امر درباره واکسن پنوموکوک که بیماران سرطانی معمولاً باید دریافت کنند نیز صادق است و ما هر دو واکسن آنفلوانزا و پنوموکوک را توصیه می‌کنیم.
موارد استثنایی می‌توانند شامل سرطان‌هایی باشند که در آن‌ها دستگاه ایمنی به‌شدت ضعیف و دچار سرکوب عمیق می‌شود، از جمله سرطان‌های خونی (با منشأ خون و مغز استخوان) در بیمارانی که دستگاه ایمنی‌شان «بسیار شدید» سرکوب شده، داده پاسخ واکسن کم است؛ اما داده موجود نشان می‌دهد بیماران سرطان پس از گذر از این دوره سرکوب ایمنی می‌توانند با موفقیت واکسینه شوند.
- موضوع مرتبط: واکسن آنفلوانزا و ذات‌الریه؛ آیا از کرونا محافظت می‌کنند و برای چه کسی، چه زمانی باید تزریق شوند؟ (Türkçe)
آیا نوع واکسن برای بیماران مبتلا به سرطان مهم است؟
تا 25 مارس 2021، تعداد 80 واکسن کرونا در کارآزمایی انسانی وجود دارد و 23 مورد به مرحله پایانی، یعنی فاز III رسیده‌اند. تاکنون 7 واکسن مختلف تأییدیه بین‌المللی گرفته‌اند. دست‌کم 77 واکسن پیش‌بالینی در حیوانات فعالانه بررسی می‌شوند.
هم واکسن Pfizer-BioNTech و هم Moderna از نوع mRNA هستند. انواع دیگری از جمله واکسن پروتئینی، ناقل ویروسی مبتنی بر آدنوویروس و واکسن کرونای غیرفعال یا ضعیف‌شده هم وجود دارد (ببینید: انواع واکسن‌های ساخته‌شده علیه کرونا در نوشته ما).
ممکن است نگرانی وجود داشته باشد که واکسن ویروس زنده ضعیف‌شده انتخاب خوبی برای بیماران مبتلا به سرطان نباشد. به‌ویژه در بیماری سریع‌پیش‌رونده یا شیمی‌درمانی، ویروس زنده ضعیف‌شده ممکن است عفونت خفیف ایجاد کند.
در کشور ما، واکسن چینی که بیشترین دسترسی به آن فراهم خواهد شد، واکسن کرونای غیرفعال (کشته‌شده) است. نتایج جامع کارآزمایی فاز 3 آن هنوز در مجله علمی منتشر نشده، اما شرکت سازنده سینوواک رسماً اعلام کرده است:
محافظت واکسن سینوواک بر اساس نتایج برزیل % 50.6 و مطالعات ترکیه % 91.2 گزارش شد.
با این داده‌ها، به طور کلی واکسن سینوواک را برای بیماران مبتلا به سرطان خود توصیه می‌کنیم؛ البته تصمیم باید برای هر بیمار جداگانه باشد و بیماران باید با انکولوژیست خود مشورت کنند. تصور می‌شود واکسن غیرفعال در بیماران سرطانی با ویژگی ایمنی مشابه واکسن‌های دیگر استفاده شود.
فناوری واکسن‌های ژنتیکی یا mRNA ساخته‌شده توسط Pfizer-BioNTech و Moderna در ابتدا برای درمان سرطان توسعه یافته بود؛ مطالعات نشان داده‌اند بیماران با این نوع واکسن می‌توانند علیه پروتئین‌های مرتبط با سرطان پاسخ ایمنی ایجاد کنند.
این واکسن‌های ژنتیکی ممکن است برای بیماران مبتلا به سرطان، به‌ویژه تومورهای جامد اندامی، مؤثرترین باشند.
دانش ما درباره اثر واکسن‌ها در بیماران مبتلا به سرطان محدود است
داده‌های اولیه Pfizer-BioNTech و Moderna بیماران مبتلا به سرطان را بررسی نمی‌کنند. دو پرسش اصلی برای این بیماران، مقدار دوز و برنامه‌ریزی دوز تکمیلی است. نقص احتمالی عملکرد لنفوسیت ممکن است دوز آغازین و دوزهای اضافی متفاوتی لازم کند. از نظر زمان‌بندی، مشخص نیست درمان فعال سرطان چگونه پاسخ ایمنی به واکسن را تغییر می‌دهد و آیا تنظیم زمان واکسن با چرخه درمان لازم است.
بیماران مبتلا به سرطان باید در دسترسی به واکسن اولویت داشته باشند
افراد در خطر بیشتر Covid-19 شدید آشکارا به واکسن بیشتر نیاز دارند و داده فراوانی خطر بالاتر بیماران سرطانی را نشان می‌دهد. اما نباید فراموش کرد این بیماران ناهمگون‌اند؛ خطر بسته به مرحله اولیه یا پیشرفته و نوع سرطان فرق دارد. بنابراین سرطان بر همه به یک اندازه اثر نمی‌گذارد. برای مثال داده‌هایی از خطر بیشتر بیماران سرطان ریه و خون وجود دارد.
بنابراین عوامل خطر فردی مانند نوع درمان، محل تومور و بیماری‌های همراه احتمالاً انتخاب‌های فردی واکسیناسیون را در بیماران مبتلا به سرطان شکل می‌دهند.
در نتیجه، برای بیماران دارای تشخیص سرطان، اگر وضعیت عمومی مناسب باشد، هر واکسن کرونای تأییدشده و در دسترس را توصیه می‌کنیم. بیماران باید وضعیت ویژه و تردیدهای خود را با گروه انکولوژی در میان بگذارند.
موضوعات مرتبط
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.