درمان‌های امیدبخش سرطان معده HER2 مثبت مرحله 4

سرطان معده و محل اتصال معده و مریدر %15 تا 20 موارد، گیرنده عامل رشد اپیدرمی انسانی 2 (HER2) را روی سطح سلول سرطان بیش‌ازحد دارند؛ این‌ها HER2 مثبت سرطان معده نام دارند. در پیشرفته HER2 مثبت، استاندارد خط 1 شیمی‌درمانی همراه پادتن ضد HER2 قدیمی ما، یعنی تراستوزوماب است. اما آزمودن داروهای ضد HER2 دیگر در خطوط بعدی تا مطالعه موضوع نوشته اثربخشی معناداری نشان نداده بود.

برای پس از خط اول، ایرینوتکان، تاکسان‌ها، تری‌فلوریدین-تیپیراسیل و ایمنی‌درمانی‌ها گزینه‌های دیگرند. دارونما در مقایسه با آن، نیوولوماب و تری‌فلوریدین-تیپیراسیل حدود 2 ماه به بقای کلی می‌افزایند.

تراستوزوماب دروکستکان (در آمریکا fam-trastuzumab deruxtecan-nxki [Enhertu]) پادتن مونوکلونال ضد HER2 متصل به شیمی‌درمانی گروه «مهارکننده توپوایزومراز I» است. در ژاپن و آمریکا برای پستان HER2 مثبت متاستاتیک پس از چندین خط درمان تأیید شده است (ببینید: تأییدیه FDA مرتبط).

پادتن دارو به HER2 سطح سرطان متصل و سلول را می‌کشد. نسبت شیمی‌درمانی به پادتن 8/1 است؛ بنابراین برای سلول بدون سطح بالای HER2 مثبت نیز گزینه مؤثر می‌شود.

اینجا نتایج تراستوزوماب دروکستکان در بیماران معده و محل اتصال HER2 مثبت با درمان‌های متعدد قبلی را از مطالعه برچسب‌باز چندمرکزی فاز II، یعنی مطالعه بالینیبه اشتراک می‌گذاریم.

جزئیات و نتایج مطالعه

• پیامد اصلی، میزان پاسخ عینی و پیامدهای ثانویه بقای کلی، مدت پاسخ، بقای بدون پیشرفت، پاسخ تأییدشده و ایمنی بودند.
• از 187 بیمار، 125 نفر تراستوزوماب دروکستکان و 62 نفر شیمی‌درمانی گرفتند؛ 55 نفر ایرینوتکان و 7 نفر پاکلیتاکسل.
• پاسخ عینی با تراستوزوماب دروکستکان %51 و با شیمی‌درمانی %14 بود.
• میانه بقای کلی با تراستوزوماب دروکستکان بیشتر بود: 12,5 ماه در برابر 8,4 ماه (نسبت خطر مرگ [HR] برابر 0.59؛ 95% فاصله اطمینان 0.39 - 0.88؛ P=0.01).
• شایع‌ترین عوارض شدید، درجه 3 و بالاتر، در گروه تراستوزوماب دروکستکان بیشتر بودند: نوتروپنی (%51 در برابر %24)؛ کم‌خونی (%38 در برابر %28)؛ لکوپنی (%21 در برابر %11).
• در 12 دریافت‌کننده تراستوزوماب دروکستکان بیماری بینابینی ریه یا پنومونیت ایجاد شد؛ 9 خفیف و 3 شدید. 1 هفته به علت پنومونی جان باخت.

در نتیجه،با تراستوزوماب دروکستکان برای سرطان معده پیشرفته HER2 مثبت دارای درمان‌های متعدد قبلی، بهترین داده‌های پاسخ و بقای گزارش‌شده تاکنون حاصل شد. اما عوارض کم نیستند؛ بیشتر قابل مدیریت‌اند و بیمار باید از این نظر دقیق پیگیری شود.

دیگر درمان‌های نوآورانه معده HER2 مثبت

HER2 عنصر مهم کنترل رشد و تکثیر سلول است و در سرطان دارای تغییر ژنتیکی HER2، این هدف را می‌توان پاشنه آشیل دانست.

در زیر هدف‌گیری معده HER2 مثبت با عوامل مختلف، شامل پادتن مونوکلونال، ایمنی‌درمانی، ایمنی‌درمانی سلولی، کونژوگه شیمی‌درمانی و پادتن، و مهارکننده تیروزین کیناز دیده می‌شود.

در بالا جز داروهای شناخته‌شده، 2 ایمنی‌درمانی سلولی یعنی داروی زنده جلب توجه می‌کنند. هنوز برای معده HER2 مثبت تأیید نشده‌اند، اما در مطالعات بسیاری آزموده می‌شوند.

• دستگاه ایمنی ذاتیسلول کشنده طبیعی دارد؛ در سلول‌های NK (natural killer) گیرنده Fc یا FcR با مهندسی ژنتیک به پادتن ضد HER2 وصل می‌شود و با سمیت سلولی وابسته به پادتن، antibody-dependent cellular cytotoxicity = ADCC، پاسخ ایمنی ضدسرطان را تحریک می‌کند.
• ایمنی‌درمانی سلولی دیگر، دستگاه ایمنی تطبیقی (اکتسابی)یکی از اجزای آن، یعنی سلول‌های Tبا مهندسی ژنتیک گیرنده آنتی‌ژن کایمریک را برای شناسایی سلول HER2 مثبت دریافت می‌کنند (CAR). دارای گیرنده کایمریک اختصاصی HER2، سلول‌های CAR Tمی‌توانند گزینه‌ای برای معده HER2 مثبت باشند.