پنج سال مصرف لتروزول تکمیلی، بقای بدون بیماری را در طول ۱۵ سال از ۵۷٪ به ۶۲٪ افزایش داد و عود بیماری را تا ۲۸٪ کاهش داد.
در این مقاله
تمدید هورمون‌درمانی به مدت 5 سال دیگر: نتایج نهایی 15 ساله‌ی NSABP B-42
در سرطان پستان با گیرنده‌ی هورمونی مثبت، هورمون‌درمانی پس از جراحی معمولاً 5 سال طول می‌کشد؛ اما این سرطان‌ها ممکن است حتی 10 یا 15 سال بعد نیز عود کنند. آیا ادامه‌ی لتروزول به مدت 5 سال دیگر در زنان یائسه‌ای که 5 سال درمان با مهارکننده‌ی آروماتاز را به پایان رسانده‌اند واقعاً سودمند است؟ پاسخی با طولانی‌ترین پیگیری به این پرسش از مطالعه‌ی NRG Oncology/NSABP B-42 در ایالات متحده به دست آمد: تحلیل نهایی با میانه‌ی پیگیری 15.9 سال، در اکتبر 2026 در کنگره‌ی ESMO (LBA24) ارائه شد. لتروزول تمدیدشده بقای بدون بیماری و عود دوردست را به‌طور معنادار بهبود داد، اما بقای کلی را تغییر نداد. پیش‌تر به وضعیت لتروزول در ترکیه، گزینه‌های جدید در سرطان پستان هورمون مثبت و مطالعه‌های برجسته‌ی ESMO 2026 پرداخته بودیم.
- چه یافت شد؟ در 3,966 زنی که 5 سال درمان حاوی مهارکننده‌ی آروماتاز را به پایان رسانده بودند، 5 سال لتروزول بیشتر نسبت زنانی را که در سال 15 بدون بیماری زنده بودند از 56.5% به 61.6% رساند (HR 0.85؛ P = 0.002). تفاوت مطلق 5.1 واحد درصد است؛ یعنی سود اضافی تقریباً در یک نفر از هر 20 زن.
- عود سرطان پستان: رویدادهای سرطان پستان 22% و عود دوردست 28% کاهش یافت (از 9.7% به 6.9%). سود به آشکارترین شکل در بیماران با غدد لنفاوی مثبت دیده شد.
- طول عمر: تفاوت بقای کلی معنادار نبود (74.0% در برابر 72.3%؛ P = 0.21). روندی به سوی کاهش از دست رفتن جان در اثر سرطان پستان دیده می‌شود (5.0% در برابر 6.5%؛ P = 0.08).
- ایمنی: شکستگی ناشی از پوکی استخوان (9.2% در برابر 8.7%) و انسداد سرخرگی (5.6% در برابر 5.5%) در دو گروه مشابه بود. تصمیم به تمدید باید با ارزیابی هم‌زمان خطر فردی عود، عوارض جانبی و سلامت استخوان گرفته شود.
چرا این موضوع مهم است؟
حدود دو سوم سرطان‌های پستان گیرنده‌ی هورمونی مثبت هستند. ویژگی مهم این سرطان‌ها آن است که خطر عود در طول سال‌ها، هرچند رو به کاهش، ادامه می‌یابد: در بخشی از بیماران، بیماری پس از پایان درمان 5 ساله، حتی 10 یا 20 سال بعد بازمی‌گردد (مراحل سرطان پستان، مقاومت به هورمون‌درمانی). از همین رو ادامه‌ی هورمون‌درمانی برای بیش از 5 سال یکی از بحث‌برانگیزترین موضوع‌های 20 سال اخیر است.
از سوی دیگر، مهارکننده‌های آروماتاز ممکن است عوارض جانبی‌ای مانند درد مفاصل، پوکی استخوان، گرگرفتگی و مشکلات جنسی ایجاد کنند؛ تمدید درمان یعنی 5 سال دیگر زندگی با این عوارض (هورمون‌درمانی و مشکلات جنسی). چون پیگیری مطالعه‌های پیشین کوتاه بود، روشن نبود که سود درمان تمدیدشده با گذشت زمان بیشتر می‌شود یا از بین می‌رود. نتایج 15 ساله‌ی B-42 پاسخ مهمی به این پرسش می‌دهد.
آیا ادامه‌ی لتروزول پس از 5 سال هورمون‌درمانی سودمند است؟
بر پایه‌ی نتایج 15 ساله‌ی NSABP B-42، در زنان یائسه‌ای که 5 سال درمان حاوی مهارکننده‌ی آروماتاز را به پایان رسانده‌اند، ادامه‌ی لتروزول به مدت 5 سال دیگر بقای بدون بیماری را 5.1 واحد درصد افزایش می‌دهد و عود دوردست را 28% کاهش می‌دهد. اما بقای کلی را به‌طور معنادار طولانی‌تر نمی‌کند؛ سود بیشتر در زنانی آشکار است که غدد لنفاوی‌شان درگیر است و خطر عود بالاتری دارند.
مطالعه چگونه انجام شد؟
شکل 1 · طراحی مطالعه‌ی NSABP B-42
فاز 3، تصادفی‌شده، دوسوکور، کنترل‌شده با دارونما
از بیماران، 34% زیر 60 سال بودند، در 57% درگیری غدد لنفاوی وجود نداشت و 39% پیش‌تر تاموکسیفن گرفته بودند. در یک چهارم آنان، سنجش تراکم استخوان کاهش آشکاری نشان می‌داد (امتیاز T برابر -2.0 یا کمتر). در تقسیم‌بندی، وضعیت غدد لنفاوی، مصرف قبلی تاموکسیفن و تراکم استخوان میان گروه‌ها متوازن شد. از زمان تحلیل 10 ساله، 538 رویداد جدید دیگر ثبت شده است.
نتایج: سود با گذشت زمان بزرگ‌تر شد
بقای بدون بیماری در طول زمان
به درصد. نوار رنگی: 5 سال لتروزول بیشتر؛ نوار خاکستری: دارونما.
تفاوت مطلق در سال 7 برابر 3.4، در سال 10 برابر 2.8 و در سال 15 برابر 5.1 واحد درصد بود. مقادیر سال 7 از نخستین تحلیل (2019) و مقادیر سال‌های 10 و 15 از تحلیل نهایی ارائه‌شده در ESMO 2026 گرفته شده است. بقای بدون بیماری، عود، سرطان دوم و از دست رفتن جان به هر علتی را با هم در بر می‌گیرد.
در نخستین تحلیل مطالعه (2019)، تفاوت بقای بدون بیماری 7 ساله (84.7% در برابر 81.3%) به آستانه‌ی آماری ازپیش‌تعیین‌شده نرسیده بود. با پیگیری طولانی‌تر، منحنی‌ها همچنان از هم فاصله گرفتند: در سال 10 تفاوت معنادار شد و در سال 15 تفاوت مطلق به 5.1 واحد درصد رسید. این تصویر نشان می‌دهد که اثر هورمون‌درمانی پس از قطع دارو نیز ادامه می‌یابد («اثر ماندگار»).
شکل 2 · تفاوت مطلق در 100 زن: زنان بدون بیماری در سال 15
نمایشی؛ مقادیر گرد شده‌اند
فراوانی تجمعی رویدادها در 15 سال
به درصد؛ مقدار کمتر بهتر است. نوار رنگی: لتروزول؛ نوار خاکستری: دارونما.
رویداد سرطان پستان: HR 0.78، P = 0.003؛ عود دوردست: HR 0.72، P = 0.005؛ از دست رفتن جان در اثر سرطان پستان: HR 0.78، P = 0.08 (معنادار نیست).
اگر به نخستین رویداد نگاه کنیم، در گروه لتروزول عود دوردست (5.1% در برابر 7.0%)، سرطان پستان دوم (5.0% در برابر 6.0%) و سرطان‌های دوم غیر از پستان (9.4% در برابر 11.0%) کمی کمتر دیده شد. میزان عود موضعی در ناحیه‌ی پستان مشابه بود (3.2% در برابر 3.6%). از دست رفتن جان به‌عنوان نخستین رویداد در دو گروه یکسان بود (12.6% در برابر 12.7%)؛ این نشان می‌دهد که در این گروه سنی پس از یائسگی، در پیگیری طولانی، علت‌های غیر از سرطان پستان سهم بزرگی دارند.
چه کسانی سود بیشتری می‌برند؟
سود در بقای بدون بیماری در زیرگروه‌های ازپیش‌تعیین‌شده بر پایه‌ی وضعیت غدد لنفاوی، مصرف قبلی تاموکسیفن، تراکم استخوان، سن و نوع جراحی مشابه بود؛ تفاوت معناداری میان گروه‌ها یافت نشد. اما سود مطلق در عود دوردست در بیماران با غدد لنفاوی مثبت، که خطر عود بالاتری دارند، به‌طور آشکار بزرگ‌تر بود (غدد لنفاوی زیر بغل و سرطان پستان).
عود دوردست بر پایه‌ی وضعیت غدد لنفاوی
فراوانی تجمعی در 15 سال، به درصد؛ مقدار کمتر بهتر است. نوار رنگی: لتروزول؛ نوار خاکستری: دارونما.
غدد لنفاوی مثبت: تفاوت مطلق 4.4 واحد درصد، HR 0.69، P = 0.011. غدد لنفاوی منفی: تفاوت مطلق 1.6 واحد درصد، HR 0.78، P = 0.22 (معنادار نیست). اما سود در بقای بدون بیماری میان زیرگروه‌ها تفاوتی نشان نداد.
در تحلیلی روی نمونه‌های تومور بیماران B-42 که در سال 2024 در Journal of Clinical Oncology منتشر شد، آزمون 70 ژنی MammaPrint نیز بررسی شد. این تحلیل به پیش از داده‌های نهایی 15 ساله مربوط است و جنبه‌ی اکتشافی دارد:
| نتیجه‌ی MammaPrint | تعداد بیماران | بقای بدون بیماری (10 سال) | عود دوردست (10 سال) |
|---|---|---|---|
| خطر پایین | تعداد 1,160 | نسبت خطر 0.67؛ سود مطلق 7.8 واحد | نسبت خطر 0.43؛ سود مطلق 3.7 واحد |
| خطر بالا | تعداد 706 | نسبت خطر 1.10؛ بدون سود (-1.6 واحد) | نسبت خطر 0.65؛ سود مطلق 2.4 واحد (معنادار نیست) |
در بقای بدون بیماری، میان نتیجه‌ی آزمون و اثر درمان برهم‌کنش معناداری یافت شد (P = 0.015)؛ در عود دوردست یافت نشد (P = 0.38). این یافته که در نگاه نخست شگفت‌آور است، چنین تفسیر شد که نیم‌رخ ژنومی کم‌خطر ممکن است نشان‌دهنده‌ی تومورهایی باشد که به هورمون‌درمانی حساس‌ترند. این نتایج هنوز در حدی تأیید نشده‌اند که تصمیم‌های بالینی را هدایت کنند (آزمون‌های ژنومی و خطر بالینی، تصمیم‌گیری درباره‌ی شیمی‌درمانی با آزمون‌های ژنومی).
عوارض جانبی و ایمنی
ایمنی: فراوانی تجمعی در 15 سال
به درصد. نوار رنگی: لتروزول؛ نوار خاکستری: دارونما.
شکستگی: HR 1.08، P = 0.47؛ انسداد سرخرگی: HR 1.06، P = 0.68. در هیچ‌یک تفاوت معناداری وجود ندارد.
عارضه‌ی جانبی‌ای که در درمان تمدیدشده با مهارکننده‌ی آروماتاز بیش از همه از آن نگرانی وجود دارد، پوکی استخوان و شکستگی است. در B-42 در طول 15 سال، فراوانی شکستگی ناشی از پوکی استخوان و انسداد سرخرگی (مانند حمله‌ی قلبی و سکته‌ی مغزی) در دو گروه مشابه بود. در این مطالعه، بیماران با در نظر گرفتن تراکم استخوان نیز به‌طور متوازن در گروه‌ها توزیع شده بودند. از آنجا که در مطالعه‌های دیگر با درمان تمدیدشده، شکستگی و پوکی استخوان کمی بیشتر گزارش شده است، پایش سلامت استخوان همچنان اهمیت دارد (ورزش و خطر شکستگی استخوان، ویتامین D).
بقای کلی در 15 سال
به درصد. نوار رنگی: لتروزول؛ نوار خاکستری: دارونما.
نسبت خطر (HR) 0.92، P = 0.21؛ تفاوت معناداری وجود ندارد. از دست رفتن جان به علت‌هایی غیر از سرطان پستان یا با علت نامعلوم در دو گروه مشابه بود (21.0% در برابر 21.2%).
معنادار نبودن تفاوت بقای کلی را می‌توان چنین توضیح داد که در این گروه سنی، در طول پیگیری طولانی، بخش بزرگی از جان‌های از دست رفته به علت‌هایی غیر از سرطان پستان مربوط بوده است. با این حال کاهش عود دوردست مهم است: عود دوردست رویدادی است که بیش از هر رویداد دیگری بر کیفیت زندگی و طول عمر در سرطان پستان اثر می‌گذارد.
ارزیابی در کنار مطالعه‌های دیگر
| مطالعه | پرسش | نتیجه‌ی اصلی |
|---|---|---|
| مطالعه‌ی MA.17R (2016) | پس از 5 سال درمان حاوی مهارکننده‌ی آروماتاز، 5 سال دیگر لتروزول یا دارونما | بقای بدون بیماری 5 ساله 95% در برابر 91%؛ بدون تفاوت در بقای کلی؛ عوارض استخوانی بیشتر |
| مطالعه‌ی ABCSG-16 (2021) | پس از 5 سال، 2 سال یا 5 سال آناستروزول بیشتر؟ | بدون تفاوت در بقای بدون بیماری؛ شکستگی در گروه طولانی‌تر بیشتر (6% در برابر 4%) |
| مطالعه‌ی NSABP B-42 (2026) | پس از 5 سال درمان حاوی مهارکننده‌ی آروماتاز، 5 سال دیگر لتروزول یا دارونما | بقای بدون بیماری در 15 سال 61.6% در برابر 56.5%؛ عود دوردست 28% کمتر؛ بدون تفاوت در بقای کلی؛ بدون افزایش شکستگی |
گروه‌های بیماران، درمان‌های قبلی و مدت پیگیری مطالعه‌ها متفاوت است؛ مقایسه غیرمستقیم است.
با ارزیابی هم‌زمان این مطالعه‌ها، سود مطلق درمان تمدیدشده پس از مهارکننده‌ی آروماتاز کوچک اما واقعی است؛ سود بیشتر در زنان با خطر عود بالا معنادار است. امروزه در بیماران پرخطر در مرحله‌ی زودرس، مهارکننده‌های CDK4/6 (آبماسیکلیب، ریبوسیکلیب) نیز به هورمون‌درمانی افزوده می‌شوند؛ زنانی که وارد B-42 شدند این داروها را نگرفته بودند (مهارکننده‌های CDK4/6 در مرحله‌ی زودرس، مطالعه‌ی monarchE در 7 سال، مطالعه‌ی NATALEE در ESMO 2026). سهم افزوده‌ی درمان تمدیدشده در بیمارانی که مهارکننده‌ی CDK4/6 گرفته‌اند معلوم نیست.
شکل 3 · آنچه در تصمیم‌گیری درباره‌ی تمدید لتروزول در نظر گرفته می‌شود
قواعد قطعی نیستند؛ موضوع‌هایی برای گفت‌وگو هستند
محدودیت‌ها
- داده‌ی کنگره: نتایج 15 ساله در ESMO 2026 ارائه شد؛ انتشار کامل آن در مجله‌ای داوری‌شده هنوز وجود ندارد. میزان‌های 10 ساله کمی با آنچه در انتشار 2023 گزارش شده بود (75.9% و 72.6%) تفاوت دارند؛ این تفاوت ممکن است ناشی از پایگاه داده‌ی به‌روزشده باشد.
- بقای کلی: تفاوت معنادار نیست؛ روند کاهش از دست رفتن جان در اثر سرطان پستان نیز در مرز معناداری باقی می‌ماند.
- جزئیات زیرگروه‌ها: نسبت‌های خطر مربوط به زیرگروه‌ها در ارائه با جزئیات ذکر نشد؛ در بیماران با غدد لنفاوی منفی، تفاوت عود دوردست معنادار نیست.
- گروه بیماران: فقط زنان یائسه‌ای وارد شدند که 5 سال درمان را بدون عود به پایان رسانده بودند؛ نتایج را نمی‌توان مستقیماً به زنان پیش از یائسگی یا بیمارانی که مهارکننده‌ی CDK4/6 گرفته‌اند تعمیم داد. وضعیت HER2 در 8% بیماران نامعلوم بود.
- پایبندی به درمان: نسبت بیمارانی که در طول 5 سال قرص را کنار گذاشتند و اثر آن بر نتایج، در منابع خبری با جزئیات ذکر نشد (خواندن درست پژوهش‌ها).
لتروزول در ترکیه مجوز دارد و همراه با شکل‌های هم‌ارز (ژنریک) به‌طور گسترده به کار می‌رود؛ در سرطان پستان مشمول بازپرداخت است. برای درمان تمدیدشده توصیه می‌شود شرایط به‌روز SUT (مقررات بازپرداخت دارو در ترکیه) جداگانه بررسی شود (راهنمای بازپرداخت SGK، سازمان تأمین اجتماعی ترکیه). سنجش تراکم استخوان (DEXA) و در صورت نیاز درمان‌های محافظ استخوان در کشور ما در دسترس است. تصمیم به تمدید باید هنگام نزدیک شدن به سال پنجم درمان، همراه با انکولوژیست گرفته شود.
توصیه‌هایی برای بیماران و همراهان‌شان
- گفت‌وگوی سال پنجم: هنگامی که به سال پنجم هورمون‌درمانی نزدیک می‌شوید، درباره‌ی ادامه دادن یا ندادن آن آشکارا با پزشک خود گفت‌وگو کنید؛ خطر عود خودتان و سود مورد انتظار را بپرسید.
- دارو را خودسرانه قطع نکنید: اگر عوارض جانبی آزارتان می‌دهد، به پزشک خود بگویید؛ برای درد مفاصل، گرگرفتگی یا مشکلات جنسی راه‌حل‌هایی وجود دارد (نشانه‌های یائسگی، یائسگی پس از سرطان).
- از استخوان‌هایتان محافظت کنید: سنجش منظم تراکم استخوان، کلسیم و ویتامین D کافی، ورزش منظم و در صورت نیاز داروهای محافظ استخوان خطر شکستگی را کاهش می‌دهند (ورزش در سرطان پستان).
- معاینه‌های پیگیری را ادامه دهید: چون در سرطان پستان هورمون مثبت عود دیررس ممکن است، معاینه‌های سالانه‌ی شما پس از سال پنجم نیز مهم است (پیگیری با DNA توموری در خون).
- در مرحله‌ی تصمیم‌گیری از گرفتن نظر دوم دریغ نکنید.
پرسش‌های پرتکرار
- مطالعه‌ی NSABP B-42 چیست؟
- مطالعه‌ی NSABP B-42 یک مطالعه‌ی فاز 3، تصادفی‌شده و دوسوکور است که در 3,966 زن یائسه که به دلیل سرطان پستان گیرنده‌ی هورمونی مثبت در مرحله‌ی زودرس، 5 سال هورمون‌درمانی حاوی مهارکننده‌ی آروماتاز را به پایان رسانده بودند، 5 سال لتروزول بیشتر را با دارونما مقایسه کرد. نتایج نهایی پیگیری 15.9 ساله در اکتبر 2026 در کنگره‌ی ESMO ارائه شد.
- تمدید لتروزول به 10 سال چه اندازه سود دارد؟
- در سال 15، نسبت زنان بدون بیماری با لتروزول 61.6% و با دارونما 56.5% بود؛ تفاوت مطلق 5.1 واحد درصد است. عود دوردست از 9.7% به 6.9% و رویدادهای سرطان پستان از 18.3% به 14.7% کاهش یافت. در بقای کلی تفاوت معناداری دیده نشد.
- آیا لتروزول تمدیدشده شکستگی استخوان را افزایش می‌دهد؟
- در B-42 در طول 15 سال، شکستگی ناشی از پوکی استخوان در گروه لتروزول 9.2% و در گروه دارونما 8.7% بود؛ تفاوت معنادار نیست. انسداد سرخرگی نیز مشابه بود. با این حال، چون مهارکننده‌های آروماتاز می‌توانند تراکم استخوان را کاهش دهند، سنجش منظم استخوان و در صورت نیاز درمان محافظ توصیه می‌شود.
- آیا همه باید هورمون‌درمانی را به 10 سال تمدید کنند؟
- خیر. سود بیشتر در زنانی آشکار است که غدد لنفاوی‌شان درگیر است و خطر عود بالایی دارند. در زنانی که خطر عود پایینی دارند، پوکی استخوان دارند یا عوارض جانبی برایشان دشوار است، سود تمدید ممکن است محدود باشد. تصمیم باید به‌طور مشترک توسط پزشک و بیمار گرفته شود.
واژه‌نامه
- مهارکننده‌ی آروماتاز
- گروهی از داروها که در زنان یائسه تولید استروژن را کاهش می‌دهند؛ لتروزول، آناستروزول و اگزمستان.
- هورمون‌درمانی تمدیدشده (طولانی‌شده)
- ادامه‌ی هورمون‌درمانی استاندارد 5 ساله برای بیش از 5 سال.
- بقای بدون بیماری
- مدت زمانی که بدون عود، سرطان جدید یا از دست رفتن جان سپری می‌شود.
- عود دوردست
- بازگشت سرطان در اندام‌های دور مانند استخوان، کبد یا ریه.
- دارونما
- قرصی با ظاهری یکسان با دارو که ماده‌ی مؤثر ندارد.
- اثر ماندگار
- ادامه‌ی سود درمان پس از قطع آن.
- آزمون MammaPrint
- آزمونی ژنومی که با بررسی فعالیت 70 ژن در تومور، خطر عود را پیش‌بینی می‌کند.
دیدگاه آکادمی DROZDOGAN
نتایج 15 ساله‌ی B-42 ارزش «داده‌های صبورانه» را در سرطان پستان هورمون مثبت نشان می‌دهد: سودی که در سال 7 نامطمئن به نظر می‌رسید، در سال 15 روشن‌تر شد.
⚡ چرا مهم است
طولانی‌ترین داده‌ی کنترل‌شده با دارونما درباره‌ی درمان تمدیدشده با مهارکننده‌ی آروماتاز است. نشان می‌دهد که سود با گذشت زمان کم نمی‌شود، بلکه بزرگ‌تر می‌شود، و این بدون افزایش شکستگی یا انسداد رگ‌ها رخ می‌دهد.
✅ نقاط قوت
طراحی بزرگ، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما؛ پیگیری حدود 16 ساله؛ گزارش دقیق عود دوردست و پیامدهای ایمنی.
⚠️ محدودیت‌ها
تفاوتی در بقای کلی وجود ندارد؛ سود مطلق کوچک است. نتایج هنوز در مجله‌ای داوری‌شده منتشر نشده است. گروه بیماران پرخطر امروزی را که مهارکننده‌های CDK4/6 برایشان روال شده است نمایندگی نمی‌کند.
🩺 در عمل
در سال پنجم هورمون‌درمانی درباره‌ی تمدید با هر بیمار گفت‌وگو می‌کنیم. در زنانی که غدد لنفاوی مثبت یا خطر عود بالا دارند، دارو را به‌خوبی تحمل می‌کنند و سلامت استخوانشان مناسب است، تمدید را توصیه می‌کنیم؛ در بیماران کم‌خطر، سود کوچک مورد انتظار را همراه با عوارض جانبی بررسی می‌کنیم.
❓ پرسش‌های باز
مدت ایده‌آل تمدید 2 سال است یا 5 سال؟ آیا تمدید در بیمارانی که مهارکننده‌ی CDK4/6 گرفته‌اند سهم افزوده‌ای دارد؟ آیا آزمون‌های ژنومی یا DNA توموری در خون می‌توانند زنانی را که از تمدید سود می‌برند بهتر انتخاب کنند؟
جمع‌بندی: ادامه‌ی لتروزول به مدت 5 سال دیگر پس از 5 سال درمان با مهارکننده‌ی آروماتاز، گزینه‌ای ایمن است که عود دوردست را کاهش می‌دهد؛ اما برای همه نیست و تصمیمی است که باید با سنجیدن هم‌زمان خطر عود و کیفیت زندگی گرفته شود.
- این نوشته در اکتبر 2026 تهیه شده است.
- نتایج 15 ساله از منابع خبری مربوط به خلاصه‌ی ارائه‌شده در کنگره‌ی ESMO 2026 (LBA24) گرفته شده است؛ به متن کامل ارائه یا انتشار داوری‌شده دسترسی نبوده است. نتایج 7 و 10 ساله به ترتیب بر انتشارهای Lancet Oncology (2019) و Journal of the National Cancer Institute (2023) تکیه دارند.
- میزان‌های بقای بدون بیماری 10 ساله در انتشار 2023 برابر 75.9% و 72.6% و در ارائه‌ی ESMO 2026 برابر 74.9% و 72.1% گزارش شده است؛ در نمودار مقادیر تحلیل نهایی به کار رفته است.
- نتایج مطالعه‌های MA.17R و ABCSG-16 از انتشارهای اصلی‌شان خلاصه شده است؛ مقایسه میان مطالعه‌ها غیرمستقیم است.
- وضعیت بازپرداخت در ترکیه در سطح اطلاعات عمومی است؛ وضعیت به‌روز باید تأیید شود. این نوشته با هدف آگاهی‌رسانی عمومی تهیه شده و توصیه‌ی پزشکی فردی نیست. شکل‌ها از متن استخراج شده‌اند. دیدگاه آکادمی از آنِ ماست.
منابع
- Mamounas EP, Bandos H, Geyer CE Jr, et al. تحلیل نهایی NRG Oncology/NSABP B-42 (15 سال). کنگره‌ی ESMO 2026، LBA24. خبر: Extended letrozole sustains DFS benefit at 15 years in HR+ breast cancer. CancerNetwork، 23 اکتبر 2026. cancernetwork.com
- Mamounas EP, Bandos H, Lembersky BC, et al. Use of letrozole after aromatase inhibitor-based therapy in postmenopausal breast cancer (NRG Oncology/NSABP B-42): a randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial. Lancet Oncol 2019;20:88-99. doi:10.1016/S1470-2045(18)30621-1
- Mamounas EP, et al. Ten-year update: NRG Oncology/NSABP B-42 randomized trial: extended letrozole therapy in early-stage breast cancer. J Natl Cancer Inst 2023;115:1302-1309. PubMed
- Rastogi P, et al. تحلیل 70 ژنی MammaPrint در NRG Oncology/NSABP B-42. J Clin Oncol 2024. خبر: CancerNetwork، 9 اوت 2024. cancernetwork.com
- Goss PE, Ingle JN, Pritchard KI, et al. Extending aromatase-inhibitor adjuvant therapy to 10 years (MA.17R). N Engl J Med 2016;375:209-219. doi:10.1056/NEJMoa1604700
- Gnant M, Fitzal F, Rinnerthaler G, et al. Duration of adjuvant aromatase-inhibitor therapy in postmenopausal breast cancer (ABCSG-16). N Engl J Med 2021;385:395-405. doi:10.1056/NEJMoa2104162
- NRG Oncology/NSABP B-42. ClinicalTrials.gov NCT00382070. clinicaltrials.gov
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
