پیامدهای روانی و اجتماعی برداشتن پستان مقابل در سرطان پستان غیرارثی

پس از تشخیص سرطان در یک پستان، به‌دلیل نگرانی از ایجاد سرطان در پستان مقابل یا داشتن سرطان ارثی ، برداشتن جراحی پستان سالم دیگر نیز انجام می‌شود که ماستکتومی پیشگیرانه طرف مقابل نام دارد. مجله سرطان‌شناسی بالینیپژوهشی درباره زنانی که سرطان پستان ارثی نداشتند اما انتخاب کرده بودند هر دو پستانشان برداشته شود منتشر کرد؛ این پژوهش نگرانی آن‌ها درباره سرطان پستان و ظاهر جسمی و کیفیت زندگی‌شان را بررسی کرد. در پایان مطالعه دیده شد زنانی که برداشتن پستان مقابل را نیز انتخاب کرده بودند، نگرانی شدیدتری درباره سرطان و تصویر بدنی خود داشتند. همچنین پس از این نوع جراحی، استرس مربوط به تصویر بدنی بیشتر و کیفیت زندگی پایین‌تر بود.

موضوع مرتبط:

• کیفیت زندگی در بیمار مبتلا به سرطان

جزئیات پژوهش

مطالعه در مرکز سرطان MD Anderson در هیوستون با زنانی با میانگین سن 56 سال و تعداد 288 نفر انجام شد. از این بیماران سرطان پستان، 50 نفر ماستکتومی پیشگیرانه طرف مقابل، یعنی برداشتن پستان سالم، را انتخاب کرده بودند. پیش از جراحی و همچنین در ماه‌های 1.، 6.، 12. و 18. پرسش‌نامه‌ها تکمیل شدند. معیارهای اصلی روانی‌اجتماعی، اضطراب سرطان و استرس اختصاصی سرطان بودند.

معیارهای روانی‌اجتماعی پیش و پس از جراحی

• پیش و پس از جراحی سرطان پستان مشخص شد زنانی که ماستکتومی پیشگیرانه طرف مقابل (PKM) انجام داده‌اند، استرس سرطان، نگرانی سرطان و نگرانی تصویر بدنی بیشتری دارند.
• PKM پس از جراحی با اضطراب بیشتر درباره ظاهر بدن و کیفیت زندگی بدتر مرتبط بود.
• بااین‌حال در بیمارانی که PKM را انتخاب کردند، اضطراب سرطان پیش از جراحی بیشترین بود. در این گروه اضطراب با گذشت زمان کاهش می‌یافت و در بلندمدت مشابه بیمارانی می‌شد که PKM را انتخاب نکرده بودند.
• اگرچه کیفیت زندگی پیش از جراحی در دو گروه مشابه بود، از ماه 1. پس از جراحی در بیمارانی که برداشتن پستان سالم را نیز انتخاب کرده بودند پایین‌تر بود و پایین باقی ماند. 

موضوع مرتبط:

• افسردگی و اضطراب در بیمار مبتلا به سرطان – علل، علائم و درمان

نتیجه‌گیری پژوهشگران درباره این موضوع چنین است: «نتایج این مطالعه آینده‌نگر به عملکرد بالینی مربوط است و باید برای اطلاع‌رسانی بهتر در گفت‌وگوهای زنان و پزشکان درباره ماستکتومی پیشگیرانه طرف مقابل استفاده شود. زنان مبتلا به سرطان پستان ممکن است به‌دلیل ترس و اضطراب هنگام تصمیم جراحی، نتوانند اثر روانی و اجتماعی PKM را بر خود پیش‌بینی کنند. گفت‌وگو درباره پیامدهای روانی‌اجتماعی، مانند نگرانی سرطان، کیفیت زندگی و نگرانی تغییرات ظاهر بدن، افزون بر نتایج بالینی، می‌تواند به زنان کمک کند اثر روانی‌اجتماعی PKM را کاملاً در نظر بگیرند. برای زنانی که اضطراب شدید سرطان دارند، می‌توان با حمایت روانی مستقیم برای این اضطراب، مدیریت نگرانی ظاهر بدن را فراهم کرد.»

نتیجه

مشخص شد زنانی که ماستکتومی پیشگیرانه طرف مقابل را انتخاب کرده بودند، پیش از جراحی نگرانی بیشتری درباره سرطان و ظاهر جسمی خود داشتند. همچنین پس از جراحی درباره ظاهر جسمی نگران‌تر بودند و کیفیت زندگی پایین‌تری داشتند. این اضطراب و نگرانی را می‌توان با حمایت روانی مناسب مدیریت کرد.

• چه کسانی باید برای سرطان پستان ارثی آزمایش ژنتیک بدهند؟
• نوآوری‌ها در درمان سرطان پستان - 2017 و 2018
• زنانی که بازسازی پستان با بافت خودشان انجام داده‌اند شادترند