نیوولوماب برای درمان پیشگیرانه پس از جراحی سرطان مثانه تأیید FDA گرفت

در 19 اوت 2021، FDA، صرف‌نظر از نئوادجوانت بودن شیمی‌درمانی پیشین، درگیری گره‌های لنفاوی یا وضعیت PD-L1، برای بیمارانی که پس از جراحی رادیکال، خطر عود (بازگشت) بالای کارسینوم اوروتلیال (مثانه و مجاری ادراری) دارند، درمان ادجوانت (پیشگیرانه) با نیوولوماب (Opdivo) را به‌عنوان ایمنی‌درمانی تأیید کرد.

این تأیید نقطه عطف مهمی برای بیمارانی است که جراحی بزرگی برای برداشتن مثانه یا بخشی از مجرای ادراری داشته‌اند و به رویکردهای درمانی افزوده برای کمک به کاهش خطر بازگشت کارسینوم اوروتلیال نیاز دارند.

از رده مهارکننده‌های نقاط وارسی، نیوولوماب ایمنی‌درمانی نسل جدیدی است که اثربخشی قابل‌توجه آن در کاربرد ادجوانت پس از جراحی کارسینوم اوروتلیالِ نفوذکرده به لایه عضلانی، در سمپوزیوم سرطان‌های ادراری‌تناسلی 2021 با مطالعه CheckMate 274 اعلام شده بود. این مطالعه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های انکولوژی در 5 سال اخیر توجه‌ها را جلب کرد.

• مهم‌ترین نتیجه مطالعه، داده میانه بقای بدون بیماری بود: با ایمنی‌درمانی 20,8 ماه (فاصله اطمینان %95: 16,5 - 27,6) در برابر دارونما با 10.8 ماه (فاصله اطمینان %95: 8,3 - 13,9).
• نیوولوماب در مقایسه با دارونما به کاهش %30 در خطر بازگشت بیماری یا مرگ انجامید (HR, 0.70؛ فاصله اطمینان %95: 0,57 - 0,86؛ P = .0008).

در بیماران دارای PD-L1 مثبت در تومور، به میزان %1 یا بیشتر، هنوز میانه بقای بدون بیماری با نیوولوماب حاصل نشده بود (فاصله اطمینان %95: 21.2 - غیرقابل ارزیابی). در این گروه، میانه بقای بدون بیماری با دارونما 8,4 ماه بود (فاصله اطمینان %95: 5,6 - 21,2). در این زیرگروه، ایمنی‌درمانی خطر عود بیماری یا مرگ را %45 کاهش داد (HR, 0,55؛ فاصله اطمینان %95: 0,39 - 0,77؛ P = .0005).

داده‌های CheckMate-274 برای بیمارانی که هنگام یا پس از شیمی‌درمانی حاوی پلاتین دچار پروگرسیون (پیشرفت) بیماری شده‌اند یا در مدت 1 سال پیشرفت بیماری داشته‌اند و دارای کارسینوم اوروتلیال پیشرفته موضعی یا متاستاتیک هستند، برای کاربرد نیوولوماب، به‌عنوان شاهد تأییدکننده تأیید شتاب‌یافته FDA در 2017 عمل می‌کند. یافته‌های مطالعه کنونی از تبدیل تأیید شتاب‌یافته به تأیید معمول در این وضعیت پشتیبانی می‌کنند.

جزئیات مطالعه

مطالعه چندمرکزی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونمای CheckMate-274، بیماران کارسینوم اوروتلیال مهاجم به عضله (MIUC) با ypT2-ypT4a یا yPN مثبت را که شیمی‌درمانی نئوادجوانت سیس‌پلاتین گرفته بودند ثبت‌نام کرد. بیماران سرطان اوروتلیال مهاجم به عضله با pT3-pT4a یا pN مثبت که پیش‌تر سیس‌پلاتین نئوادجوانت نگرفته و نامزد شیمی‌درمانی ادجوانت سیس‌پلاتین نبودند یا نمی‌خواستند آن را دریافت کنند نیز اجازه شرکت داشتند.

همچنین بیماران باید در 120 روز گذشته جراحی رادیکال داشته باشند و ظرف 4 هفته پس از نخستین دوز داروی مطالعه، در وضعیت بدون بیماری باشند.

شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی برای دریافت هر 2 هفته یک بار 240 mg نیوولوماب (353 بیمار) یا هر 2 هفته یک بار دارونمای وریدی (356 بیمار)، با نسبت 1:1 تخصیص یافتند. درمان ادجوانت را تا 1 سال دریافت کردند.

بیماران بر پایه بیان PD-L1 (<%1 در برابر ≥%1)، شیمی‌درمانی نئوادجوانت پیشین بر پایه سیس‌پلاتین (بله یا خیر) و وضعیت پاتولوژیک گره‌های لنفاوی طبقه‌بندی شدند.

نقاط پایانی اصلی پژوهش، بقای بدون بیماری در همه بیماران با ارزیابی پژوهشگر و بقای بدون بیماری در همه بیماران دارای بیان PD-L1 به میزان %1 یا بیشتر بود. نقاط پایانی ثانویه شامل بقای بدون عودِ غیر‌اوروتلیال، بقای ویژه بیماری و بقای کلی بود. نقاط پایانی اکتشافی، بقای بدون متاستاز دوردست، ایمنی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت را در بر می‌گرفت.

سمپوزیوم سرطان‌های ادراری‌تناسلی 2021 گزارش کرد که میانگین سن شرکت‌کنندگان دو بازو 65.6 بود؛ %76.1 مرد، %48.1 از اروپا و %62.8 دارای وضعیت عملکردی ECOG برابر 0 بودند. منشأ تومور هنگام تشخیص نخست در %78,9 بیماران مثانه و در باقی، مجاری ادراری فوقانی بود. در %39,8 بیماران، بیان PD-L1 برابر %1 یا بیشتر بود. همچنین %43.4 بیماران پیش‌تر شیمی‌درمانی نئوادجوانت سیس‌پلاتین دریافت کرده بودند.

در بازوی نیوولوماب %98,9 و در بازوی دارونما %95,4 عوارض با هر علتی داشتند. به‌ترتیب %42.7 و %36.8 بیماران عوارض درجه 3 یا بیشتر داشتند. %12.8 دریافت‌کنندگان ایمنی‌درمانی به‌علت سمیت مرتبط با درمان دارو را قطع کردند؛ این رقم در دریافت‌کنندگان دارونما %2 بود که به‌سبب عوارض دارو را کنار گذاشتند.

شایع‌ترین عوارض مرتبط با درمان و درجه 3 یا بالاترِ گزارش‌شده با نیوولوماب شامل اسهال (%0.9)، کولیت (%0.9) و پنومونیت (%0.9) بود. در بازوی دارونما شایع‌ترین عوارض، کولیت (%0.6)، اسهال (%0.3)، افزایش گاماگلوتامیل‌ترانسفراز (%0.3) و هپاتیت (%0.3) بود.