سه داروی جدید در سرطان پستان HER2 مثبت متاستاتیک در مرکز توجه انکولوژی قرار گرفتند

با حضور حدود 8000 دانشمند حوزه سرطان پستان از سراسر جهان، سمپوزیوم سرطان پستان سن‌آنتونیو در 10 دسامبر 2019 در تگزاس آمریکا آغاز شد. در کنگره مطالعاتی ارائه شدند که عملکرد روزانه بالینی ما را تغییر خواهند داد.

از میان این مطالعات، برای بیماران متاستاتیک (مرحله 4) گیرنده HER2 مثبت سرطان پستان، نتایج سه عامل ضدسرطان جدیدِ تازه‌توسعه‌یافته، خبر برجسته روز شدند.

حدود %15-20 بیماران سرطان پستان، HER2 مثبت هستند؛ همچنین حدود %10 همه بیماران هنگام تشخیص مرحله متاستاتیک دارند. در %30 بیماران با تشخیص اولیه، طی پیگیری متاستاز ایجاد می‌شود. در بیماری متاستاتیک هدف ما بیشتر طولانی کردن زندگی است تا شفای کامل.

وجود گیرنده HER2 در برنامه‌ریزی درمان سرطان پستان بسیار مهم است. از داروهای هوشمند توسعه‌یافته علیه آن، تراستوزوماب (Herceptin)، پرتوزوماب (Perjeta) و T-DM1 (Kadcyla) از سازمان داروی آمریکا (FDA) تأیید گرفته و استاندارد شده‌اند. بیماران ممکن است به‌مرور نسبت به این داروها مقاومت پیدا کنند. با افزایش طول عمر به داروهای جدید نیاز داریم.

از سوی دیگر یکی از مهم‌ترین مشکلات بیماران سرطان پستان HER2 مثبت متاستاتیک در پیگیری طولانی، ایجاد متاستاز مغزی است. در بیماران با گسترش به مغز، به دلیل سد خونی‌مغزی هر دارو ممکن است اثر مطلوب نداشته باشد.

در دومین روز کنگره، نتایج اثربخشی داروهای جدید این گروه بیمار در 3 مطالعه مهم، مرکز توجه انکولوژی شدند.

مطالعه فاز III HER2CLIMB و توکاتینیب

توکاتینیب عامل دارای حساسیت بالا و اختصاصی به گیرنده HER2 و یک مهارکننده خوراکی تیروزین کیناز است. در بیماران دارای چندین خط درمان، در کنار ترکیب استانداردِ کاپسیتابین به‌عنوان داروی شیمی‌درمانی و داروی هوشمند تراستوزوماب، اضافه شدن توکاتینیب و اثر آن بر پاسخ درمان در این پژوهش بالینی فاز III با مجموع 612 بیمار بررسی شد.

حدود نیمی از بیماران مطالعه متاستاز مغزی داشتند. در %60 علاوه بر گیرنده HER2، گیرنده هورمونی مثبت بود.

در نتایج کل بیماران، در 1 سال، بقای بدون پیشرفت (PFS، زمان از شروع درمان جدید تا بدتر شدن بیماری) در مصرف‌کنندگان توکاتینیب، %21 بهتر بود (%33 در برابر %12) و متوسط PFS به میزان 2.2 ماه طولانی‌تر بود (7.8 در برابر 5.6 ماه).

در 2 سال، بقای کلی با مصرف توکاتینیب %22 بهتر بود (%45 در برابر 27) و متوسط مدت بقا 5 ماه طولانی‌تر بود (22 در برابر 17 ماه).

نشان داده شد میزان منفعت از درمان %18 بیشتر بود (%41 در برابر %23).

در ارزیابی زیرگروه‌ها نشان داده شد توکاتینیب به همه گروه‌های بیمار منفعت می‌رساند.

به‌ویژه منفعت زیادی برای PFS بیماران متاستاز مغزی نشان داده شد (PFS در 1 سال، %25 در برابر %0).

از نظر دارو و عوارض جانبی ، شایع‌ترین موارد اسهال، قرمزی دست و افزایش آنزیم کبد بودند، اما از نظر عوارض موجود تفاوت معناداری که به قطع دارو منجر شود میان دو گروه نبود.

این مطالعه هم‌زمان با روز ارائه در NEJM، از مجلات مهم انکولوژی، منتشر شد.

در نتیجه باوجود اینکه بیماران قبلاً درمان‌های متعددی مانند T-DM1، پرتوزوماب و تراستوزوماب گرفته بودند، اضافه شدن توکاتینیب به درمان استاندارد خطر مرگ را در همه بیماران 1/3 و به‌ویژه در متاستاز مغزی %50 کاهش داد و میزان منفعت درمان را 2 برابر کرد.

به نظر می‌رسد این عامل درمانی در آینده جایگاه مهمی در بیماران HER2 مثبت متاستاتیک پیدا کند.

مطالعه فاز III SOPHIA، مارژتوکسیماب

مارژتوکسیماب عاملی ساخته‌شده علیه گیرنده HER2 است. با تراستوزوماب استاندارد ما تفاوت ساختاری کوچکی دارد. نسبت به گیرنده HER2 حدود 5 برابر حساسیت بیشتر نشان می‌دهد.

در مطالعه ارزیابی اثربخشی مارژتوکسیماب، بیماران چندخط‌درمان‌گرفته (به‌ویژه درمان‌های استاندارد HER2 شامل تراستوزوماب، پرتوزوماب و T-DM1)، مجموعاً 536 نفر، وارد شدند. یک گروه تراستوزوماب همراه شیمی‌درمانی و گروه دیگر مارژتوکسیماب همراه شیمی‌درمانی گرفتند.

در نتایج مطالعه؛

• بقای بدون پیشرفت در گروه مارژتوکسیماب 1.3 ماه بهتر بود (PFS: 5.7 در برابر 4.4 ماه).
• میزان منفعت از درمان (ORR) در بیماران مارژتوکسیماب %30 بهتر بود (ORR 67 در برابر 37%).
• در بقای کلی (GS) بهبود اضافی 1.8 ماه نشان داده شد (GS: 21.6 در برابر 19.8 ماه). 
• از نظر عوارض مرتبط با دارو تفاوتی میان دو گروه نبود.

تراستوزوماب دروکستکان

این دارو ساختاری شبیه T-DM1 استاندارد ما دارد. عامل شیمی‌درمانی با پروتئین علیه گیرنده HER2، یعنی آنتی‌بادی مونوکلونال متصل می‌شود و این عامل دارویی را تشکیل می‌دهد.

در مطالعه فاز II ارائه‌شده در کنگره، بیماران چندخط‌درمان‌گرفته (متوسط 6 خط)، شامل 180 نفر، وارد شدند.

با تراستوزوماب دروکستکان، میزان پاسخ کلی (ORR) % 60 بود و میزان کنترل بیماری %97 تعیین شد.

بقای بدون پیشرفت 16 ماه بود. درحالی‌که داده متوسط بقای کلی هنوز به دست نیامده بود، میزان بقای کلی 1 ساله % 86.4 و بالا مشاهده شد.

در ارزیابی زیرگروه مطالعه، برای موارد دارای متاستاز مغزی شامل 24 بیمار، متوسط زمان تا بدتر شدن بیماری 18 ماه بود.

از نظر دارو، عوارض جانبی: تهوع، ضعف و نوتروپنی شناسایی شدند و این عوارض قابل مدیریت بودند.

عارضه شدید (درجه 3 و 4) در 3 بیمار به شکل سمیت ریوی مشاهده شد. با درمان کورتونی این عارضه مدیریت شد.

مطالعه فاز III مقایسه این درمان با کاپسیتابین-تراستوزوماب، گروه درمان استاندارد فعلی، ادامه دارد.

خلاصه مطالعات جدید سرطان پستان HER2 مثبت متاستاتیک

• در خط اول ترکیب پرتوزوماب-هرسپتین-شیمی‌درمانی،
• و در خط دوم T-DM1 رویکرد استاندارد ماست.
• در خط سوم اکنون به نظر می‌رسد گزینه‌های متفاوتی داریم. آنچه امروز روشن نیست، مؤثرتر بودن کدام ترکیب درمان در کدام زیرگروه بیمار است. فکر می‌کنم با نتایج مطالعات جدیدی که در آینده اعلام می‌شوند، پاسخ را خواهیم یافت.

در نتیجه، مشاهده می‌کنیم سه داروی جدید با نتایج موفق اعلام‌شده در سمپوزیوم سرطان پستان سن‌آنتونیو، دوره امیدبخش جدیدی در درمان سرطان پستان آغاز کرده‌اند. این سه دارو که تصور می‌کنیم در آینده نزدیک برای سرطان پستان HER2 مثبت متاستاتیک چنددرمان‌گرفته تأیید FDA بگیرند، سهم مهمی در روند درمان خواهند داشت. باور داریم درمان سرطان پستان یکی از رضایت‌بخش‌ترین زمینه‌های انکولوژی خواهد بود.

*

*