درمان سرطان پستان متاستاتیک هورمون‌مثبت
در این مقاله
همان‌طور که هر اندام فقط یک نوع سرطان ندارد، سرطان پستان نیز زیرنوع‌های زیادی دارد. شایع‌ترین زیرنوع، گیرنده هورمونی مثبت، HER2 (CerbB2) منفی، این گروه است. هورمون، گیرنده آن، منظور گیرنده‌های استروژن (ER) و پروژسترون (PR) بر سطح سلول توموری است. متاستاتیک (مرحله 4)، در بیماران سرطان پستان، %75 مثبت بودن گیرنده هورمونی دارند.
در زیر می‌توان انواع سرطان پستان را بر اساس ویژگی زیستی دید:
گیرنده هورمونی مثبت، HER2، منفی در بیماری سرطان پستان متاستاتیک، اگر متاستاز تهدیدکننده زندگی وجود نداشته باشد، نخست درمان اندوکرین (هورمونی) انجام می‌شود.
داروهای درمان اندوکرین (هورمونی) را می‌توان مانند زیر در 4 دسته بررسی کرد:
- تعدیل‌کننده انتخابی گیرنده استروژن،: تاموکسیفن،
- آگونیست‌های LHRH برای سرکوب تخمدان،: گوسرلین، لوپرولید (لوپرولید)
- کاهش‌دهنده انتخابی گیرنده استروژن،: فولوسترانت
- مهارکننده‌های آروماتاز،: آناستروزول، لتروزول، اگزمستان
درمان اندوکرین سرطان پستان در 1977 با تاموکسیفن آغاز شد (ببینید، کشف تاموکسیفن،). پس از 1995، آگونیست‌های LHRH با سرکوب عملکرد تخمدان و مهارکننده‌های آروماتاز برای بیماران پس از یائسگی وارد درمان شدند. در 2002 استفاده از فولوسترانت در درمان آغاز شد. مدت‌ها این درمان‌ها به‌ترتیب و به‌تنهایی استفاده می‌شدند و هنگام پیشرفت سرطان، درمان اندوکرین بعدی شروع می‌شد.
بیایید به پیشرفت درمان سرطان پستان هورمون‌مثبت از تاموکسیفن تا امروز نگاه کنیم:
تاموکسیفن: سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در سال 1977 استفاده آن را در سرطان پستان متاستاتیک (پیشرفته) تأیید کرد. چند سال بعد، ادجوانت، درمان آن نیز تأیید شد. تاموکسیفن سال‌ها پرکاربردترین درمان اندوکرین بوده و هنوز این اهمیت را حفظ می‌کند. برآورد می‌شود در نتیجه درمان تاموکسیفن، امروز بیش از 500.000 زن زنده‌اند. هنگام مصرف در بیماری متاستاتیک، میزان فایده بالینی %54 و پاسخ عینی %34 محاسبه شده است.
مهارکننده‌های آروماتاز: FDA در 1995، آناستروزول، داروی حاوی این ماده فعال را تأیید کرد و استفاده آغاز شد. مطالعات بالینی و فراتحلیل نشان داده‌اند در بیماران سرطان پستان متاستاتیک پس از یائسگی، از تاموکسیفن مؤثرتر است.
فولوسترانت: FDA در 2002 آن را تأیید کرد. در 2010 مشخص شد دوز 500mg از 250mg مؤثرتر است و مصرف 250mg در عمل کنار گذاشته شد.
فولوسترانت + آناستروزول: مطالعات FACT و SWOG S0226 نشان دادند درمان ترکیبی از آناستروزول تنها برتر است.
مقاومت به درمان هورمونی و درمان‌های هدفمند نسل تازه در سرطان پستان
متأسفانه دیده شد پاسخ به درمان اندوکرینِ آغازشده به‌تنهایی پس از 1 سال کمتر می‌شود و، مقاومت به درمان هورمونی، ایجاد می‌شود. برای از بین بردن این مقاومت اندوکرین و طولانی کردن پاسخ به درمان، مهارکننده‌های CDK، با این نام درمان‌های هدفمند در ترکیب آزمایش شدند و نتایج بسیار موفقی حاصل شد. به همین دلیل امروزه راهنماهای درمان سرطان پستان برای بیماری متاستاتیک، اکنون در خط 1، ترکیب درمان اندوکرین و هدفمند را با سطح شواهد بالاتر توصیه می‌کنند.
مهارکننده‌های CDK: این داروهای نسل تازه مستقیماً بر هورمون زنانه اثر نمی‌کنند، اما در سرطان پستان هورمون‌مثبت، چرخه سلولی، از طریق آن اثر ضدسرطانی دارند. نخستین مهارکننده CDK 4/6 این دسته که تأیید استفاده گرفت، در 2015، پالبوسیکلیب، (Ibrance) بود. مهارکننده‌های CDK گویی نفس تازه‌ای به درمان سرطان پستان هورمون‌مثبت بخشیده‌اند.
مقایسه ترکیب‌های درمان اندوکرین خط اول سرطان پستان پیشرفته هورمون‌مثبت از نظر مدت بقای بدون پیشرفت
مقایسه ترکیب‌های درمان اندوکرین خط دوم سرطان پستان پیشرفته هورمون‌مثبت از نظر مدت بقای بدون پیشرفت
عوارض جانبی مهارکننده‌های CDK
شایع‌ترین عوارض جانبی این گروه دارویی، تهوع،, اسهال، شکایت‌های گوارشی (معده و روده) مانند آن‌ها، لکوپنی‌ـ‌نوتروپنی، افت شاخص‌های خون مانند آن‌ها، عفونت‌ها، خستگی،، آلوپسی (ریزش مو) و تغییرات EKG هستند.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.