تازه‌ترین پیشرفت‌های درمان سرطان پانکراس
در این مقاله
سال‌های اخیر به‌ویژه در ملانوم بدخیم پوست، سرطان کلیه، ریه و پستان با درمان‌های هدفمند و ایمنی‌درمانی‌ها پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ای رخ می‌دهد. اما از این تحولات خوشایند، سرطان پانکراس به اندازه دلخواه بهره نبرده است. علت اصلی ظاهراً داشتن ریزمحیط توموری بسیار پیچیده‌تر است. با این حال، گرچه هدفمندها و ایمنی‌درمانی در پانکراس کارساز نیستند، شیمی‌درمانی‌های سیتوتوکسیک با انواع مختلف ترکیب‌ها هم در درمان پس از جراحی، ادجوانت (محافظتی) و هم در متاستاتیک (پیشرفته)، پیشرفت‌هایی با کمک به طول عمر داشته‌اند.
نگاه کوتاهی به این پیشرفت‌ها...
مقایسه درمان ادجوانت پانکراس
حدود %10 سرطان پانکراس در تشخیص زودرس است؛ یعنی از هر 10 بیمار فقط 1 نفر بلافاصله قابل جراحی است. با این حال پس از جراحی سرطان پانکراس، باید برای سرطان، احتمال عود را با درمان کاهش داد. سال‌ها فایده شیمی‌درمانی پس از جراحی (ادجوانت یا اصطلاح عمومی محافظتی) محل بحث بود، چون کمک به بقای کلی نشان داده نشده بود و کمک بقای کلی محدود به 2 ماه بود.
با انتشار طی دو سال اخیر، پژوهش‌های بالینی بهبود چشمگیر عمر بدون بیماری و بقا حاصل شده است. اکنون با راهبرد جدید، طول عمر قبلی 22 ماه اکنون می‌تواند از 50 ماه عبور کند. البته در بخشی بیماری هرگز عود نکرده و درمان کامل نیز ممکن است.
مقایسه درمان نئوادجوانت پانکراس
درمان کوچک‌کننده تومور پیش از جراحی، نئوادجوانت نام دارد. امروز به‌ویژه در راست‌روده و پستان و بسیاری سرطان‌ها برای بیمار مناسب به‌طور معمول نجات‌بخش است. برای جراحی پیشنهادی باید نظر انکولوژی پزشکی درباره داروی قبل عمل گرفته شود. پانکراس اغلب آن‌قدر رشد کرده که کامل قابل برداشت نیست. کوچک‌کردن با نئوادجوانت می‌تواند موفقیت جراحی و بقا را بیشتر کند. فراتحلیل‌ها (پژوهش جامع) افزایش موفقیت جراحی (%20 نتیجه موفق‌تر) و بقای بالاتر (11 ماه عمر بیشتر) نشان داده‌اند. پس در مناسب‌ها در نظر گرفته شود.
مقایسه درمان پانکراس متاستاتیک
اغلب در مرحله فراتر از جراحی یا متاستاتیک تشخیص داده می‌شود. بنابراین پیشرفت زیادی در درمان سیستمیک لازم است. تاکنون درمان آغازشده با فلوئورواوراسیل با راهبرد ترکیبی تا نقطه‌ای رسیده است، اما راهبرد متفاوت بسیار لازم است. هیچ هدفمندی کمک روشن نداده است. تنها در گروه دارای جهش BRCA (حدود %7.4 کل)، اولاپاریب مهارکننده PARP به‌عنوان نگهدارنده پس از خط اول شیمی‌درمانی خطر پیشرفت را %47 کم کرده و اولاپاریب در 27 دسامبر 2019 برای پانکراس FDA تأیید گرفت (ببینید). بدین ترتیب نخستین درمان مبتنی بر نشانگر زیستی در پانکراس تأیید شد.
چنان‌که دیده می‌شود، با ترکیب‌های گوناگون درمان موجود تلاش به کنترل بیماری است. پس در سرطان پانکراس هدف‌ها و امیدهای نو لازم است.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.